zaterdag 13 oktober 2018

Vegan Herfstrecept: pittige walnootcreme met pasta en gestoofde tomaten

In de herfst plukken wij vaak groene tomaten: als je die stooft zijn ze heel lekker!
Ik maakte een anti-verkoudheidsschotel met look, pikante pepers ter bestrijding van de bacillen. Zo konden we ook ineens een voorraadje okkernoten verwerken.







Vegan Herfstrecept: Pikante Walnootcreme met pasta en gestoofde groene tomaten
Nodig:
Voor de walnotencreme:
-100g okkernoten, 1 dag geweekt (zorgt voor betere verteerbaarheid)
-2 langwerpige smalle rode pepers (als je die niet hebt of het wat minder pikant wilt is rode paprika net zo goed)
-extra kom met deksel
-1 ui doormidden gesneden en in halve ringetjes
-2 tenen look, fijngesneden
-olie
-3 kleine groene chilitjes, fijngesneden (optioneel of pas aan, aan hoe pikant je het wilt)
-zout
-scheutje wittewijnazijn
-een weinig ahornsiroop
-1/2tl gerookt paprikapoeder
-water naar believen
-gistvlok ter afwerking of als je een meer zoutige smaak wil
-keukenmachine
Voor de groene gestoofde tomaatjes:
-6tal groene tomaten, in schijfjes gesneden
-teen look, fijngesneden
-1 uitje, tamelijk groot gesneden
-zout
-peper
-olie
Verder:
-pasta voor twee
-optioneel: zuurkool voor extra vitamine c!
-gistvlokken
Hoe maak je de walnotencreme?
1.Rooster de rode pepers direct op het gasvuur: zet het vuur laag, leg de pepers er op, hou goed in het oog! Verleg ze of draai ze om naarmate ze roosteren. Je ziet of ze gaar zijn als het vel verkleurt naar lichter ofwel zwart.
2.Eens gaar doe je de pepers in een kleine pot met deksel om te laten nagaren.
3.Bak ondertussen de uiringen in wat olie met wat zout.
4.Zorg ervoor dat je het vuur laag zet en dat de uitjes lang kunnen bakken zonder te verbranden — ze moeten er bruinig uitzien.
5.Op dat moment voeg je look en chili toe en laat nog even bakken.
6.Zet het vuur uit.
7.Spoel en zeef de walnoten.
8.Doe ze in de keukenmachine met wijnazijn, ahorn, zout naar smaak, gerookt paprikapoeder en de helft van het ui/chili/look mengsel.
9.Pel de pepers: het velletje zou er makkelijk af moeten gaan, en ontdoe ze van de pitjes. Voeg toe aan de keukenmachine.
9.Blend en voeg water toe tot alles smeuig is. Voeg eventueel gistvlok toe.
10.Garneer met de andere helft van het ui/chili/look mengsel.
Hoe maak je de tomaten?
1.Verhit olie in de pan.
2.Bak het uitje.
3.Voeg tomaten en look toe, zout naar smaak.
4.Roerbak tot gaar. Kruid met peper.
Verder:
1.Kook de Pasta gaar.
2.Dien op: pasta plus tomatensaus plus creme, garneer met gistvlok en zuurkool.
3.Op je gezondheid!


dinsdag 9 oktober 2018

foto'sA: vakantie Duitsland; vegan worsten, klaverveld

We gingen op vakantie naar Duitsland! Daar merk je weer, hoe België stilaan 1 grote stad begint te lijken, met hier en daar een parkje. Leve de uitgestrekte natuur!



We kookten appelmoes met pruimen, en vegan Duitse worsten voor erbij. De worsten waren "lederhosen style" - verzin ik niet hoor, dat stond echt op het pakje! In Duitsland heb je tien keer meer keuze wat betreft vegan producten - niiiice! 

 's Morgens buiten muësli met verse pruimen ontbijten: mjam.
 Alweer een andere vegan soort worst, op basis van lupine meel: lekker!


Mooi uitzicht!

 Ik maakte een vegan frittata met kekermeel naar het recept van vegan richa. Lekker hoor, met allerlei uit de tuin: broccoli, tomaten, pepers, paprika, ...

Hierboven zie je een hele strook rode klaverveld: prachtig! Zo lijkt het hier wel een beetje het Zuiden van Frankrijk.


zondag 30 september 2018

Zelf aromatische chai thee kruiden maken en vegan chai melk recept

Onlangs kocht ik een proefpakket met verschillende bio theeën.

Er zat een heeeeeeerlijke chai bij: een mengeling van zwarte thee, met typische chaikruiden: gember, kardemom, zwarte peper en kaneel.

Toen ik door India rondreisde was ik verslaafd aan de Indische chai: de typische Britse nalatenschap van thee met een stevige wolk melk, waar de Indiërs geurige kruiden aan hebben toegevoegd.



Superlekker! Maar... Drie problemen ervaar ik wanneer ik thuis dit soort thee wil zelf maken:

1. Ik drink geen koemelk.
2. Ik eet zo weinig mogelijk ongeraffineerde suiker, en in India strooide men kwistig met dat witte goedje.
3. Op een of andere manier smaakt mijn chai nooit zo kruidig als hoe ik hem herinner. Misschien ligt dat aan de mindere kwaliteit van hier ingevoerde kruiden, misschien heeft het te maken met het feit dat — ook veel biologische — theebedrijven hun thees oppimpen en sterker maken door er aroma's aan toe te voegen: iets wat ik thuis niet kan.

Ik dacht eens na en bedacht volgende oplossingen, die ik hier wil delen, want 1)je kan ze ook op andere kruidenthee toepassen en 2) chai is gewoon heerlijk lekker.

De Oplossingen:

1. Ik gebruik amandelmelk ipv koemelk. Ik kies voor amandel omdat dit van alle plantaardige melken de meest romige en volle is, die volle koemelk het dichts benadert. Zonder dat er ook maar één koe voor heeft moeten lijden!

2. Ik gebruik kokossuiker ipv witte suiker. Het blijft nog steeds suiker, en dus per definitie ongezond. Kokossuiker is ook duurder. Maar toch ervaar ik bij kokossuiker geen "sugar rush" zoals ik die bij witte suiker wel voel. En kokossuiker kleurt je chai mooi!

3. Gedroogde kruiden geuren en smaken sterker dan verse. Ik zorgde er dus ten eerste voor dat mijn kruidenmengeling gedroogd was.
Ten tweede bedacht ik me dat de smaak veel sterker naar boven komt wanneer je de kruiden, vlak voor gebruik, even in de vijzel, of in de keukenmachine maalt. De essentiële olieën komen dan vrij: n waar genot voor neus en verhemelte!

 In kleine stukjes gesneden, ongeschilde gember: gewoon aan de lucht laten drogen werkt prima.
 Mengeling van 2 delen gedroogde gember, 2 delen in stukjes geknipte dunne kaneelstokjes, 1 deel kardemompeulen, en 1 deel zwarte peperbolletjes.


Vegan Recept: Zelf geurige chai kruidenmengeling en chaithee met amandelmelk maken:
Nodig:
-zwarte, biologische thee, fairtrade en van goede kwaliteit, en bij voorkeur los verpakt ipv zakjes (minder afval, meersmaak).
-amandelmelk
-mes
-een stuk gember van twee centimeter of meer
-kaneelstokjes
-kardemompeulen
-kokosbloesemsuiker
-vijzel en stamper, of keukenmachine
-kookpot
-theemok
-roerlepel
-zeef
-bij voorkeur: een herfstige dag, voor extra gezelligheid :)
Hoe maak je het?
Voor de Chai Kruidenmengeling (een kleine voorraad)
-een stuk gember van minstens 2 centimeter
-kaneelstokjes
-kardemompeulen
-zwarte peperbolletjes
-voorraadpotje
1.Snij de gember in heel kleine stukjes (schillen hoeft niet) die je op een schaal te drogen legt. Drogen aan de lucht duurt een dag of drie, het gaat sneller als je de gember op de chauffage droogt, maar dan zullen er geurstoffen vervliegen.
2. Snij of knip (ja met een schaar!) de kaneelstokjes in kleine stukjes.
3. Meet af: 4delen gedroogde gember, 2delen kaneel, 1 deel kardemom, 1 deel zwarte peper.
Om zwarte thee met chaikruiden te maken (dus enkel thee en kruiden):
Nodig:
1 tl zwarte thee per persoon
-250 ml gekookt water
-1 tl chaikruiden van je eigengemaakte voorraad
Hoe maak je het?
1. Giet het water op de kruiden en de thee in een mok en laat trekken
Om echte Indische vegan Chai (thee + melk + chaikruiden) te maken:
Nodig (voor twee kopjes):
-2 tl zwarte thee
-3/4e kop water
-1,5 el kokossuiker
-1 tl eigengemaakte chai kruidenmengeling
-1 c amandelmelk
-kookpot
-zeef
Hoe maak je het?
1. Doe de thee  in een kookpot.
2. Voeg water en suiker toe
3.Vijzel je hoeveelheid chaikruiden, of doe ze even in een keukenmachine.
5. Voeg de kruiden toe aan de pot.
5. Breng aan de kook
6. Eens het kookt, de amandelmelk toevoegen en roeren.
7. Op hoog vuur laten koken, en telkens het schuim stijgt, de pot even van het vuur heffen voor het overkookt, daarna er weer opzetten en laten verder koken (dit is de manier van de Indische straatstalletjes!)
8. Dit drie keer herhalen
9. Zeven boven een theemok
10.Smakelijk!

 Het thee/suiker/kruiden/watermengsel staat net op het vuur.
 Het schuim rijst naar boven en kookt net niet over.
 Chai zeven boven een kopje.
Klaar!

zondag 16 september 2018

Perziken drogen in een droogoven en Vegan perzikreceptideetjes

Dit jaar hebben we voor het eerst een massa heel kleine maar zoete perzikjes,

Ik probeerde het uit om ze te drogen in de droogoven.

Het resultaat is als snoep. Heb jij grotere perziken die je wil drogen, dan raad ik je wel aan om ze te schillen — de schil is een beetje taai.




Hoe perziken drogen in een droogoven
Nodig:
-perziken, doormidden gesneden en ontpit. Als het grote zijn, schillen en in schijfjes snijden, niet te dun
-droogoven
-bewaarpotje
Hoe doe je het?
1.perziken op de schalen uitspreiden
2.oven op 135 graden fahrenheit, en minstens 5 uur drogen, daarna eens kijken: als ze plooibaar en leerachtig zijn, zijn ze klaar. De plooibaarheid verdwijnt wel eens ze afgekoeld zijn.
3.eens afgekoeld, in potjes doen
Bonus: de heerlijke perzikgeur die zich nu door je hele huis verspreidt!

Een ideetje dat ik op lovelovething.com tegenkwam: van gedroogd fruit kan je ook makkelijk fruitpoeder maken, als je een blender hebt.
Dat poeder is leuk in smoothies, op ijs, in gefermenteerde drankjes, en je kan het zelfs als kleurmiddel in zelfgemaakte makeup gebruiken!

Vegan Perzik Recept Ideeën
Als ook jij met heel veel perziken zit die allemaal NU rijp zijn, is het goed om weten dat perzik ook heel lekker is in hartige gerechten.
Dus denk voorbij crumbles, plaatkoeken en cakes, en probeer ook eens:
-gegrilde perzik in sla met dressing en fetatofu
-perziksalsa bij patatten en quinoa burgertjes. Wij vervingen de jalapeno door een groene paprika, even lekker.

 Perziksalsa

Perziksalsa met patatten en supersimpele quinoaburgers: quinoa koken, 1 gekookte patat erbij prakken, en wat miso voor de smaak, daarna bakken in de pan.
-couscous met verse perziken 


-klassieker: tofu of seitan met frieten en perziken in siroop!
Wij kijken al uit naar de oogst van volgend jaar: we denken o.a. aan perziksap! 

Wat doe jij met je perziken?

zaterdag 8 september 2018

Netelzaad: hoe verzamelen, gebruiken en recept ideetjes

Sinds enige jaren is het hier traditie om in het voorjaar netel/kervelsoep te maken, en verder gestoofde netels, gefermenteerde netels, netellasagne, oosterse couscous met netels, enzovoort...

Ik hou van de uitgesproken smaak van netels die bij de lente past, en van hun bloedzuiverende werking.

Ik pluk in het voorjaar dus heel wat neteltoppen, en die blaadjes die ik niet onmiddellijk verwerk, droog ik voor later, in thee.

Wil jij ook van de vele voordelen van deze bijzondere maar verguisde plant willen genieten, maar ben je er in de lente niet toe gekomen om te gaan oogsten?

Dan is er nu, als je snel bent, nog een kans: je kan nu netelzaad oogsten!



De netelplanten hebben op dit moment, de herfst, namelijk al hun gezonde stoffen geconcentreerd in de kleine zaadjes, die nu als mini-druiventosjes aan aartjes aan de planten hangen. Netelzaad is je reinste superfood, er wordt zelfs aangeraden om er niet meer dan twee eetlepels per dag van te eten omdat het zo krachtig is. Het zou heel sterk op je nieren en je lever werken.

Hoe netelzaad oogsten?
Nodig:
-handschoenen
-optioneel: schaar
-kom
-voor nadien: droogoven, of gewone oven, of grote schalen
-zeef
-bewaarpotjes
Hoe doe je het?
1. Je kan met handschoenen aan eenvoudigweg grote trossen afknippen. Persoonlijk vind ik dat nogal een gepriegel, ik rits de trossen er van onder naar boven af, en sorteer later het blad eruit.
Het is belangrijk dat je enkel groene zaadtrossen oogst, dus niet de trossen die er al wat schraler, bruiner en verdroogder uitzien. Maak het jezelf makkelijk en kies de dikste zaadtrossen uit.
2. Verzamel alles in een kom.
3. Spreid uit op schalen, en laat enkele dagen drogen, of droog in een droogoven (laagste stand 12 uur drogen). Het is heel belangrijk dat de zaden door en door droog zijn, je wil er geen schimmels in!
4. Eens droog wrijf je, nog steeds met handschoenen, boven een zeef de zaadjes van de aartjes. Je vangt de zaadjes in een kom eronder op.
5. Doe alles in bewaarpotjes. Blijft 1 jaar goed.

 Vers geoogste trossen, uitgespreid op droogovenschalen.

 Eens gedroogd gaan ze de zeef in.
Je wrijft de steeltjes tegen elkaar en het zaad valt door de zeef de kom in. De uiteindelijke opbrengst van 1 droogovensessie zie je op de bovenste foto in deze post.

Hoe gebruik je netelzaadjes?
Receptideeën:
-richtlijn: gebruik niet meer dan twee eetlepels per persoon per dag in voeding
-doorheen cakes en taarten, zowel zoet als hartig
-in energierepen en energieballetjes
-in pesto
-voor dagelijks gebruik: in je ochtendthee (let wel: netelzaad heeft ook een eigen smaak)

-voor dagelijks gebruik: in je muësli of haverpap
-in sushi (als een soort gomasio)

-in sausjes
-gemengd met zout en zeewier, als een gezond kruidenzout
-in brood en crackers
-en uiteraard, heel makkelijk,in bouillon en soep
We gingen op vakantie naar Duistland, en leerden daar dat de Duitse keuken heel wat meer behelst dan enkel worst en zuurkool. Duitsland blijkt een enorme kookcultuur te hebben, met heel wat recepten waar ik nog nooit van gehoord had, en ontelbare koek en broodvariaties. Ze hebben zelfs hun eigen noedels: de spaetzle. Ik probeerde een vegan spaetzle variant uit, en in het eenvoudige tomatensausje verwerkte ik twee eetlepels netelzaad. Het werd één van de lekkerste sausjes ooit!

Extra receptidee voor vers netelblad:

-ik kwam een bijzonder Georgisch recept tegen, dat je zowel met vers netelblad als spinazie en warmoes kan maken. Een soort groenten/notenballetjes die pkhali worden genoemd, men serveert ze
met granaatappelpitjes.

Huishoudelijk gebruik ideeën voor netelzaad:

-in een voetbad, essentieel olietje erbij, zalig!
-als een haartonicum: vers zaad of blad tien minuten zacht koken, dan afgieten en zeven. Droog zaad of blad overgieten met kokend water en twintig minuten laten trekken. Zeven. Na het wassen van je haar je hoofdhuid met het afgekoelde aftreksel inmasseren, tien minuten laten zitten, dan uitspoelen. Ik voeg er vaak ook nog een weinig appelazijn aan toe: dit verzacht je haar.


Hebben jullie nog recepten of toepassingen met netels of netelzaad?

zaterdag 18 augustus 2018

Over je eenzaam voelen in je ecologische overtuiging

Onlangs had ik een gesprek met een vriend en we kwamen uit op het onderwerp eenzaamheid. Die vriend zei: "Ik ervaar soms een existentiële eenzaamheid: een eenzaam zijn binnen de maatschappij, een alleen staan met mijn waarden en principes."
Ik begreep heel goed wat hij bedoelde. Ik heb hier al eens eerder gezegd dat ik me soms erg anders voel tussen andere mensen, met onze compostwc, onze wilde tuin, etc etc.

Misschien zijn er nog mensen die af en toe worstelen met gevoelens van eenzaamheid binnen je overtuigingen?
Voel jij je soms ook wel eens eenzaam in je pogingen om groen(er) te leven?
Misschien herken je jezelf in enkele van de onderstaande situaties:

-Je maakt met vrienden overheerlijke vegan schotels klaar, je leest op internet artikels over een groeiende vegan community en je denkt: waw, het gaat echt de goede richting uit! En dan kom je op een familiefeest tot de ontdekking dat je, na al die jaren, nog steeds de enige planteneter bent, en dat iedereen meewarig naar jouw bord vol zelf meegebracht vegan lekkers gluurt, terwijl ze zelf luidruchtig op al hun vlees of vis kauwen.

-Je hoort collega's vrolijk commentaar geven op de supergoeie prijs voor hun waanzinnig mooie outfit, die ze het voorbije weekend bij mekaar hebben geshopt in het winkelcentrum. En je voelt je wat buitengesloten, want jij koopt je kleren enkel tweedehands, of (slechts heel af en toe, want ethische kwaliteit kost veel) bij één van die schaarse biologische fairtrade kledingwinkels. Je denkt aan "moderne" slavernij in armere landen, waar vrouwen zich voor een schandalig laag loon kapot moeten werken om het soort spotgoeiekope rokjes te maken dat je collega nu tevreden aan het showen is. Maar zoiets kan je toch onmogelijk tegen hen zeggen?

-Je voelt je ietwat ongemakkelijk wanneer je buurman vol trots vertelt over welke was hij zich aanschaft om zijn nieuwe oldtimer (de derde auto binnen het gezin) mee in te vetten. Zelf probeer je zo vaak mogelijk de fiets te nemen, of de bus, want je denkt aan het milieu. En je hoopt op een beter openbaar vervoer, en op veiligere fietspaden.

-Je minder groene vriendin babbelt over hoe zij het nuttige aan het aangename koppelt: strijken voor de televisie. En je weet niet goed of je nu moet bekennen dat jij in je hele leven nog nooit gestrijkt (gestreken?) hebt, want je vindt dat zoiets overbodig is: je droogt je kleding in de wind en je maalt niet om plooien of kreukels. Strijkijzers verslinden zowel tijd als energie, dus waarom zou je? En televisiekijken doe je ook al niet zo vaak, want je vindt dat de media te vaak het negatieve uitvergroten.

-Je oom en tante komen op bezoek en je tante wil de badkamer gebruiken. En je legt haar uit hoe het composttoilet werkt, en wat de vele voordelen ervan zijn, en je ziet hoe ongemakkelijk en zelfs afkeurend ze plots kijkt, en dan besluit je haar maar te zeggen dat ze even goed je "gewone" toilet mag gebruiken.

Ik vermoed dat ik niet de enige ben die hier soms mee worstelt.

Wij weten: het is tijd om onze verantwoordelijkheid op te pakken, om zelf iets te doen opdat het lijden in de wereld zou verminderen. Je zou willen dat anderen ook inzien dat het tijd is, en dat ze niet de hele tijd zouden bezig zijn met pakweg status, of entertainment, consumeren of carriëre, of de mening van anderen.
Tegelijkertijd wil je niemand de les lezen, je wil niet preken, je wil anderen niet het gevoel geven dat ze niet goed genoeg zijn.

Want je weet: je kan de ander niet veranderen. Dat kunnen alleen zij zelf.

En daar ligt ook de sleutel voor dit probleem: inzien dat jij de anderen niet kan veranderen, maar dat je wel jezelf kan veranderen.
Door positiever tegen de dingen aan te kijken, bv.
Door zelf het voorbeeld te geven. In plaats van anderen te vertellen: je zou beter zus of zo leven, toon je gewoon, hoe het ook kan. Dat er een alternatief bestaat.

Een heel moeilijk probleem vind ik persoonlijk: waar trek je daarin de grens? Wanneer wordt wat anderen doen of waar zij voor kiezen te erg? Wanneer wordt het onaanvaardbaar? Voor de planeet en voor de andere levende wezens? Ik denk dat ik tegen de CEO van pakweg Ryanair, bv, wel mijn mening zou zeggen: dat ik vind dat hij persoonlijk verantwoordelijk is voor een gigantische toename van de luchtvervuiling, en ik zou van em willen weten of hij zich daar überhaupt iets van aantrekt.

Maar het is moeilijker om je mening te verkondigen in je naaste omgeving, zonder mensen voor het
hoofd te stoten, zonder agressie of irritatie uit te lokken.

Een ander probleem is: hoe ver ga je zelf, in je pogingen om groener te leven, zonder dat je daarbij
de moed of het plezier in je leven verliest? Een voorbeeld: op onze eigendomsakte staat dat wij een bescheiden woning hebben. Maar een Indiër uit een sloppenwijk die met zijn gezin van zes tussen vier dunne planken en een golfplaat als dak woont, zou onze woonst als een paleis bekijken.
Ik denk dat het heel belangrijk is om voor jezelf te bepalen: dit kan ik doen voor het milieu en de andere levende wezens, zonder dat ik mezelf te kort doe. Alles kan, zolang het voor jou leuk blijft.

Ik wil geen doemstukje van deze tekst maken, daarom wil ik ook over oplossingen nadenken voor
mensen die proberen ecologisch(er) te leven, maar die zich in hun levensstijl soms alleen voelen.

Wat kan je doen?

1. Zoek gelijkgestemden. Niet al mijn vrienden leven eco, maar velen wel. Het is fijn om samen over onze normen en waarden te praten. Het is fijn om samen leuke activiteiten te organiseren, die de wereld een beetje mooier maken. Heb je zelf weinig eco-minded vrienden? Ga ze dan zoeken! Doe aan vrijwilligerswerk, ga naar groene festivals, sluit je aan bij een vegan workshop. Of richt zelf een
weggeefwinkel op, of een wandelclub in je buurt. Er zijn zo veel initiatieven, zoveel kansen. Er zit vast ook iets voor jou tussen.

2. Kijk minder naar het nieuws, lees minder vaak kranten. Je hoeft geen wereldvreemde te worden als je de media wat minder volgt: echt belangrijk nieuws zal, in deze info-overload tijden, echt niet aan je aandacht ontsnappen. Nieuws is vaak super interessant, het is entertainend wanneer je je verveelt, maar tegelijkertijd kan nieuws je naar beneden trekken. De media focussen grotendeels op het negatieve, het groteske, het bizarre, of het beroemde. Het is beter voor je gemoed om je op het positieve te richten.

Ga een boek lezen, of een wandeling maken, leg een puzzel, luister muziek, geef iemand een massage, bezoek een buur, dans of doe aan yoga. Allemaal veel leuker dan lezen over de
laatste nieuwe calamiteit in een ver oord waar je geen enkele invloed op hebt.

Een link naar het liedje van Morrissey, met daarin een geweldige tekst over stoppen met naar het nieuws te kijken: Spent the day in bed


Refrein: 

And I recommend that you
Stop watching the news!
Because the news contrives to frighten you To make you feel small and alone
To make you feel that your mind isn't your own

=> de verdere tekst is even geweldig, net als de stem en de melodie :)

3. Vertoef vaak in de natuur. Ga wandelen, of lopen, picknicken. Ga tuinieren, en als je geen tuin hebt, zet je vensterbanken of je terras of je living en je keuken dan vol met bloemen en planten. Cater voor onze bijen en vlinders, in elk seizoen.

4. Ga actievoeren voor een betere wereld. Kleine daden of grote zaken, maakt niet uit. Je plant altijd
een zaadje. Soms duurt het jaren voor er iets uit groeit, maar groeien zal het.

5. Blijf altijd beseffen dat, hoe klein jouw bijdrage misschien ook mag zijn, je trots op jezelf mag zijn dat jij moeite hebt gedaan om voor het goede te kiezen. In een wereld waarin nog steeds 90%
van je medemensen ervoor kiest om bv vlees te eten en zodoende veel leed en vervuiling te veroorzaken, kan het lijken alsof jouw bijdrage een druppel op een hete plaat is.
Dat het niets uitmaakt.
Dat je net zo goed voor de makkelijke weg kan kiezen en doen zoals zoveel anderen.
Waarom zou jij wel moeite doen om pakweg water te sparen, of afval te sorteren, of je spullen te recycleren, als je merkt dat velen in je omgeving zich daar allemaal niks van aantrekken? Waarom zou jij tegen die sterke stroom blijven inzwemmen?
Wel, minstens al voor jezelf. Om achteraf te weten: ik heb er niet aan meegedaan.
Misschien zullen mensen in een verre (of niet zo verre) toekomst ooit over onze generaties oordelen. Ze wisten het, zullen ze misschien zeggen, en toch hebben ze er niks aan gedaan. Jij kan zeggen: ik heb geprobeerd er iets aan te doen, ook al was het niet veel, was het soms moeilijk, en lukte het niet altijd.
Zoals David Mitchell het zo mooi uitdrukt, op de laatste bladzijden van Cloud Atlas, waarin Adam (geen toevallig gekozen naam) zijn besluit om actie te voeren voor de afschaffing van de slavernij,
(dus een moeilijke weg kiezen: tegen de stroom in, kiezen voor het goede) aan zijn sceptische schoonvader wil verantwoorden: (cursivering en vetgedrukt van mij)

"O, je zult hees worden, arm & grijs op partijbijeenkomsten! Je zult bespuwd worden, beschoten, gelyncht, met medailles gepaaid, veracht door mensen in het binnenland! Gekruisigd! Naïeve, dromerige Adam. Hij die de strijd met de veelkoppige hydra van de menselijke natuur aangaat, zal veel ellende moeten verduren & zijn gezin met hem! & pas bij het uitblazen van je laatste ademtocht zul je begrijpen dat je leven alles bijeen niet meer is geweest dan een druppel in een eindeloze oceaan!

Maar, wat is een oceaan anders dan een massa druppels?

Hebben jullie nog andere tips of adviezen voor wanneer je je eenzaam voelt binnen je overtuigingen?

zondag 15 juli 2018

Het Verdict na de Moestuin Overstroming

Een tijd geleden was er een hevige regenbui, waardoor onze moestuin grotendeels overstroomde met vuil bruin, stinkend water.
Ik had op internet gelezen dat je groenten die onder water hebben gestaan absoluut niet meer mag consumeren. Het overstromingswater kan namelijk ook de inhoud van ondergelopen septische putten en mazouttanks meesleuren, evenals pesticide-giftig slib van eroderende monocultuurvelden.
Dat was een hele slag. We dachten even dat we nooit meer zouden kunnen tuinieren. We waren al quasi van plan om nog meer fruit - en notenbomen te planten, ipv een groententuin: als die overstromen, blijftt het fruit en de noten eetbaar.
Ik vroeg extra advies aan Velt, en zij hebben me heel erg geholpen.
Volgens hen kon ik:
-de oude erwtjes en peultjes die te, tijde van de overstroming aan de planten hingen niet meer eten, maar de nieuwe wel, mits goed wassen. Dus heb ik alle oude afgeknipt.
-grasmaaisel en onkruid van ondergelopen stukken wel nog als mulch gebruiken tussen de gewassen
-kleinfruit eten, mits goed wassen

Dat was toch iets.
Onze ondergrondse regenwatertank, waar we de gewone wc mee kunnen doorspoelen, waar we de was mee doen en de kuis, was ook ondergelopen en vervuild: het water zag helemaal bruin.
We moesten de tank laten spoelen en -au- leegpompen... 10.000l regenwater: de beek in.
Dan probeer je eens ecologisch te doen🙄...
De tank moet zich nu weer opvullen met regenwater, maar sinds de overstroming heeft het — hoe typisch — nog geen druppel geregend! Dus we doen zuinig aan met wassen, we gebruiken uitsluitend onze compostwc (geen water nodig) en we gebruiken het regenwater uit onze tonnen buiten heel spaarzaam. Verder vangen we heel wat spoelwater e.d. overdag (zie ook: hoe gaan wij om met droogte in onze tuin).

Verder lieten we, omdat dit nu al de zoveelste keer was dat onze tuin overstroomde, een bodemstaal nemen. Met een bang hart wachtten we de resultaten af. We vreesden het ergste...
Maar...
Tegen alle verwachtingen in bleek het resultaat heel goed te zijn!


Arseen, cadmium, lood, koper, kwik, chroom, nikkel en zink liggen allemaal ver onder de waarden!
Door het onderzoek weten we nu ook dat we zandleem hebben, en dat volgende waarden hoog zijn: ph, koolstof, humus (dat komt natuurlijk door die compostwc :-), fosfor, kalium, magnesium en calcium, terwijl natrium zeer laag is. 
We moeten dus zeker geen kalk gaan strooien, maar dat waren we ook niet van plan. 
Andere jaren krijgen we van de buren vaak conifeersnoeisel, wat we over de hele tuin verspreiden, en waarvan we dachten dat het een verzurend effect heeft, maar dat hebben we dit jaar nog niet gedaan.

Door eerst de overstroming mee te maken, en daarna de aanhoudende droogte, hebben we wel veel minder gewassen dan vorige jaren. Omdat we niet goed durfden hebben we te lang gewacht met bonen zaaien, bv, en pompoenachtigen te verplanten. 
We merken dat aan onze wekelijkse boodschappen: normaalgezien zwemmen we nu in erwten, peulen,bonen en bieten, augurken en komkommers, dit jaar moeten we die dingen aankopen. 
Gelukkig hebben we wel veel aardappelen en binnenkort tomaten.
En we zijn heel blij dat we verder kunnen tuinieren!