zondag 19 februari 2017

Over burn-out en collectief getikt zijn

Ik was de afgelopen dagen een beetje aan het twijfeln of ik onderstaande tekst wel zou publiceren... En toen kwam ik net tijdens deze week weer twee niewe mensen tegen met burn-out! Dus toen dacht ik: laat ik het toch maar doen.

Over burn-out en collectief getikt zijn.

Op dit moment ken ik persoonlijk tien (na deze week dus alweer 12) mensen die burn-out hebben of gehad hebben - het zijn negen (Nu dus 11) vrouwen en één man. Ik vind niet dat ik een superuitgebreide kennissenkring heb. Dus 12 mensen is wat mij betreft: VEEL.

Het opgebrand zijn komt de laatste tijd meer en meer voor, zo lijkt het toch.

Wanneer ik met vrienden, familie en kennissen spreek hoor ik het overal: we leven tegen tweehonderd per uur, ik heb het heel druk, de maatschappij vraagt heel veel van ons, in feite is dit gekkenwerk, ik begrijp niet hoe we het volhouden, maar ja, het moet.

Een vrouw van rond de dertig die ik ken heeft een operatie moeten ondergaan - daardoor was ze drie maanden thuisgeweest. Een groot deel van die tijd had ze moeten revalideren - verplichte platte rust. Na een tijdje begon het lichamelijk beter met haar te gaan, en daardoor begon zij meer en meer te beseffen, hoe goed ze zich ook psychologisch voelde, na die 'van moetens'-rustperiode.
Ze vertelde me hierover: "En toen besefte ik ineens ten volle, hoe fout we bezig zijn. Hoe fout het systeem is, waarin we vastzitten."
Dit is een heel doordeweekse vrouw met een goede baan, een man en kinderen en een huis.

"Maar ja," voegde ze er meteen aan toe. "We kunnen niet anders."

Ik vroeg haar waarom niet. Waarom zou ze nog meedraaien in de mallemolen, als ze inzag en ten volle begreep dat ze zo meewerkt en meedoet aan iets absurds?

Ze zei: "Omdat ik anders niet rondkom."

Voor de centen dus. Dit was iemand die niet al te gek doet (hoewel ze minder zuinig is dan ik :) - de kledij van haar gezin koopt ze bv allemaal tweedehands.

Ik wilde haar wel tips geven (zie mijn Rondkomen met een klein budget en Hoe bespaar je als je al een klein budget hebt), maar ik wist niet of het veel zin had. Ze leek erg overtuigd te zijn van het feit dat het niet anders kon.

Wat ik hieruit leerde:

-Een grote meerderheid van de mensen ziet in dat het huidige tempo (werk, gezin, leven) niet haalbaar is op lange termijn, ook - zeker - niet voor het milieu. Vaak beseffen de mensen het pas als ze ziek worden door het jachtige tempo (de Burn-out) van hun leven, of als ze door andere omstandigheden gedwongen worden even stil te staan bij waar ze mee bezig zijn.

-Maar ondanks het feit dat mensen beseffen dat het niet goed gaat, willen ze niet veranderen. Dat is zo moeilijk, veranderen. Of zo lijkt het althans. Velen krijgen dan na korte of lange tijd uiteindelijk alsnog te maken met een burn-out, een mokerslag, ons lichaam dat ons dwingt te rusten.

Wat ik me bedacht, na dat gesprek?

Na het zoveelste verhaal over een kennis die "gecrasht" was? Het zoveelste gesprek met iemand die plots meer werk met minder man -en vrouwkracht moet verzetten, en die dat niet langer aankan?

Dat we collectief getikt zijn!!!!

Over graaicultuur en basisinkomens...

-Een vriend vertelde me over zijn rijke buurman, die zijn optrekje van 400000 € nu van de hand deed, omdat hij in Frankrijk een domein met honderd hectare op het oog had. In een gesprek over geld had de buurman langs zijn neus weg gezegd dat hij, in een maand waarin hij "niet gek deed", hij "toch niet met minder dan 4000€ toekwam."

-Onlangs in het nieuws: de acht rijkste wereldbewoners bezitten samen evenveel als wat de helft van de wereldbevolking heeft. Ze passen in een treincoupé. Dat is toch te gek voor woorden? Waarom nemen we dat? En blijven we ons ondertussen ziek werken?

-Zelf werd ik samen met twee anderen ontslagen, omdat - volgens de werkgever - het economisch gezien niet goed ging met het bedrijf. Volgens de collega's en ik werden wij echter afgedankt omdat we het gewaagd hadden om aan te klagen dat we wettelijk gezien incorrect vergoed werden op alle zon-en feestdagen waarop we werkten. Een wettelijk correcte vergoeding had het bedrijf 18000€ extra gekost aan personeelsvergoedingen, maar dat vonden zij blijkbaar teveel. Terwijl ze hun top 3 aan CEO's wel een jaarlijkse bonus van samen 175000€ gunnen. Graaicultuur?

-Toevallig was er ook deze week veel heisa in de pers rond politici die overmatig veel verdienen. Misschien heb je er iets over vernomen. Er was een politicus bij die 7000€ per maand opstreek, mijn allereerste maandloon maal honderd, dus, en een andere die 12000€ per jaar extra verdiende, bovenop zijn al buitensporige loon, om advies te geven aan Telenet. Ik vraag me werkelijk af, wat voor een advies die man wist te geven, dat hij er zo belachelijk veel geld voor krijgt. Misschien kan hij de lotto cijfers voorspellen?

De eerste politicus verantwoordde zichzelf door te zeggen dat hij "hard werkte" voor dat loon.

Al die mensen met burn out die ik ken, en ik ken er nog veel meer die met een bijna-burnout zitten, die werkten ook erg hard. Misschien nog wel harder dan die man die zoveel geld kreeg.
Dat niemand me meer komt vertellen dat er geen geld is om iedereen een basisinkomen te gunnen. Met een basisinkomen zouden mensen zichzelf wat meer rust kunnen gunnen. Als we de lonen wat eerlijker verdelen, geraken we er wel, met overschot zelfs.

En ook als het basisinkomen er niet zou komen, bestaan er nog steeds alternatieven. Je kan ervoor kiezen om niet mee te doen aan het jachtige ritme.

Hoe zit het met jouw tijd? Heb je constant het gevoel dat je te druk bezig bent? Wat zou er kunnen veranderen om het allemaal minder jachtig te maken? Welke eerste stappen kan je zetten om tot een beter alternatief te komen?

Heb jij al te maken gekregen met een burn-out? Heb je er een oplossing voor gevonden?


zondag 12 februari 2017

Product Bespreking: Fungipop van Permafungi: hoe kweek je zelf oesterzwammen?

Product Bespreking: Fungipop van Permafungi: hoe kweek je zelf oesterzwammen?

Huhhh, een product bespreking op De Zelfvoorzieningsbijbel???!!!?

---Een tijdje geleden raakte ik mijn job kwijt en schreef ik over bloggen en geld verdienen. Ik vind het lastig om bloggen met geld te combineren, maar tegelijkertijd ben ik helaas nog niet zo zelfvoorzienend genoeg dat ik geen inkomen nodig heb :)
Daarom zal je af en toe product besprekingen zien passeren op deze blog. Ik bespreek enkel dingen en of bedrijven waarvan ik vind dat ze een link met zelfvoorziening hebben, die fair, eco, lokaal, vegan of bio zijn.
Besprekingen van producten die ik opgestuurd kreeg of waar ik voor betaald kreeg, zullen steeds voorafgegaan worden door dit tekstje, zodat ze duidelijk herkenbaar zijn. Je kiest dan zelf of je het wil lezen of niet.
Mocht je vinden dat ik te commercieel word, geef een gil!---

Product Bespreking: Fungipop van Permafungi: hoe kweek je zelf oesterzwammen?

Als aspirerend zelfvoorziener ben ik erg trots op het fruit en de groenten die we in eigen tuin met succes weten te kweken. Tijdens de winter mis ik dat hele groeiproces. Ik probeer dan altijd kiemen te doen groeien (met wisselend succes) en blader verlangend door de zaadpakjes voor volgend tuinseizoen.

Ik ben altijd al heel gefascineerd geweest door zwammen en paddenstoelen. Ze groeien zomaar in het wild (op magische manier). Ze zijn eetbaar (voor wie er wat van kent), zelfs geneeskrachtig. Ze zijn mysterieus. Het idee dat je zelf paddenstoelen kan kweken in huis en tuin vind ik echt te gek!
Superleuk om in de winter (en tout-court) te zien hoe ze groeien.

Er bestaan tegenwoordig heel wat bedrijfjes waar je een paddenstoelen-kweekset kan kopen. Veel van die kits bevatten mycelium (sporen) van oesterzwammen, en ze groeien op koffiedik of geïnocculeerd zaagsel.

Twee nadelen ondervind ik bij dat soort van kits:

1) Ik drink geen koffie.

2) Na enkele vluchten (paddenstoelenoogsten) heb je het gehad. Dan moet je opnieuw zo'n kit kopen.

Bij Permafungi, een tof bedrijf uit Brussel, pakken ze het anders aan.
Naast traditionele paddenstoelekweekkits met prachtige soorten gele en roze en gewoon grijze oesterzwammen bieden zij ook de Fungipop aan.
De Fungipop is een kweekset meer gericht op "zelfstandigheid", zoals het op de website beschreven staat. Mijn oog bleef uiteraard hangen aan dat woordje.
Wat is er zo autonoom aan de Fungipop? Je bestelt een kweekkit, waarvoor je zelf het substraat (groeimedium, in dit geval koffiedik) produceert. Dat is al behoorlijk zelfvoorzienend! Maar nog beter is, dat als je groeimedium een keer uitgeput is, je niet opnieuw een hele kweekkit moet bestellen: je koopt dan gewoon een pakje paddenstoelenbroed!
Voor een zachte prijs kan je zo "tot in de eeuwigheid" doorgaan met je afval tot voedsel te recycleren en in je eigen keuken paddenstoelen te kweken!
Permafungi heeft al talloze prijzen gewonnen voor hun innovatieve, milieuvriendelijke producten. Terecht: het is super dat zij het koffiedikafval van talloze lokale resto's weten om te zetten in heerlijk, voedzaam, plantaardig eten! 

Bleef als moeilijkheid voor mij nog over: het koffieprobleem.

Van Permafungi mocht ik uitproberen of oesterzwammen ook thee lusten: dankjewel!

Zie je, koffiedik is als groeimedium ideaal. Of je het nu leuk vindt of niet, de lucht rondom ons zit boordevol schimmelsporen. Als jij oesterzwammen wil kweken, zal je die oesterzwamsporen voordeel moeten kunnen bieden ten opzichte van de andere sporen die zich in de lucht bevinden. Je kan in principe alles qua substraat aan oesterzwammen aanbieden - they will grow on anything, even off the side of your tv, if you let them - zoals iemand op een forum opmerkte.
Maar het probleem is: alles wat je aanbiedt, zit al vol met sporen van andere schimmels. Je oesterzwammen zullen het niet halen...
Tenzij... je het groeimedium kan pasteuriseren. En koffiefik is daarvoor ideaal: het is fijngemalen, en het heeft lange tijd in kokend en heet water gezeten. Het bevat nog genoeg voedingsstoffen, maar amper nog andere schimmelsporen.
Wat als je nu nooit of amper koffie drinkt? Wat is er vergelijkbaar met koffiedik? Juist: thee!

 's Morgens gooi ik gewoon een kleine lepel groene thee in een tas en giet ik daar kokend water overheen. De losse blaadjes die achterblijven, giet ik dan in mijn Fungipop (eens ze afgekoeld zijn, uiteraard). Regelmatig zet ik een thermos kruidenthee, en eens op kieperde ik de door de thermos langdurig gepasteuriseerde kruiden bij het mycelium.
Soms is het handig om ineens veel voeding te geven. Daarom ben ik af en toe wel koffiedik gaan bijhalen, in een plaatselijk restaurant. Daar vonden ze het best leuk om bij het kweken van mijn zwammen van dienst te kunnen zijn!
En de Fungipop ging ook mee op familieweekend - daar mocht hij genieten van ettelijke filters koffie! Een beetje een braaf en stil huisdier, die Fungipop!

Voor alle groeispecificaties, extra uitleg en handleidingen, klik hier.

Met foto's wordt het wat duidelijker:


De inhoud van het FungiPop pakket: handleiding, waterspray-flesje, emmer met deksel en groeigaatjes, met oesterzwam-mycelium geïnocculeerde zaadjes, en (vind ik persoonlijk wat overbodig) een zakje om geoogste paddenstoelen in te doen.
Hier zie je de zaadjes (ik denk dat het mosterd of iets dergelijks is) die de sporen van de oesterzwammen bevatten.

Ik haalde gelijk een hele emmer koffiedik bij een plaatselijke brasserie, maar je hebt lang niet zo veel nodig, ontdekte ik gaandeweg.
Het zaad wordt uitgespreid in de emmer. Tevoren heb ik de emmer uitgewassen met kokend water.

Na enkele dagen: het zaad is bedekt met koffiedik, maar ik had een veel te dikke laag koffiedik erover gegoten. Gevolg: er komen concurrerende schimmels meedoen. Op de foto zie je de juiste champi-schimmel in het midden en links (de pluizige witte), en de foute concurrentieschimmel in groen-grijze vlekjes over het hele oppervlak. Ik ontsmette een lepel met kokend water, en schepte zoveel mogelijk foute schimmel er af. De dagen erna gaf ik een veel minder dikke laag voedsel. 
Hier zie je: losse linde thee blaadjes, groene thee blaadjes, en een theezakje (bio en fairtrade-thee, zonder metalen nietje) - de oesterzwammen lusten het blijkbaar allemaal!


 De emmer zit vol en hier zie je baby-champignonnetjes die aan de opening komen piepen! Super schattig!


 Na twee dagen zijn ze al giga gegroeid! Fascinerend!
Na drie (drie!!!) dagen!

Klaar om te oogsten!


 Zo heb je een idee van de grootte.
 De pan in - ik wou de smaak zo puur mogelijk proeven, dus dit is zonder kruiden.
 Als overheerlijke eiwitbron bij een verder heel simpele maaltijd (gekookte wortel, patatten, stoofschoteltje van witte kool en ui met kruiden): de oesterzwammetjes smaakten echt fantastisch lekker!

zondag 5 februari 2017

Zelf Injera Maken

Wow, had ik geweten hoe makkelijk het is om zelf injera te maken, dan had ik dit al veeeeeeel eerder gedaan!
Voor wie geen injera kent: boek nu onmiddellijk een bezoek aan een ethiopisch restaurant! Injera is superlekker gefermenteerd pannenkoekachtig glutenvrij brood gemaakt van teff, een soort glutenvrij oergraan. Let wel op: in Europa durven Ethiopische resto's ook tarwebloem door het deeg mengen, dus vraag het zeker na als je echt gluten intolerant bent.
Injera is ideaal als je je maaltijd met je handen wil eten, lees hierzoooo over de voordelen van met je handen eten! Maar het is ook gewoon lekker.
Heb je overschot? Je kan injera invriezen, zoals pannenkoeken. Of eet ze gewoon de volgende dag met iets zoets!
De uitleg is lang, maar laat dat je niet afschrikken: het is echt makkelijk! Ik begon met puur teff meel, maar aangezien dat erg prijzig is voegde ik gaandeweg meer en meer rijstmeel toe. Je kan in feite elk soort glutenvrij meel toevoegen: rijst, haver, maïs, boekweit, ... Maar om te starten is teff misschien het beste.
Ik inspireerde me op dit filmpje.

Vegan Recept: Zelf injera maken
Eerst maak je de Starter
Nodig voor de starter:
-1,5 c teff bloem (180 gr), nadien meer teff om te voeden
-2 c water
-zout
-kom
-keukenhanddoek
Hoe maak je de starter?
1.Meng teff en water in een kom.
2. Laat twee dagen onder een vochtige keukenhanddoek op kamertemperatuur staan.
3. Roer. Als het goed is, ruikt het een beetje gistig en kan je bubbels zien.
4. Voed de starter met 1/3e c teff en 1/2 c water en roer.
5. Laat opnieuw twee dagen staan.
6. Op dag 5 voed je opniuew met 1/3e c teff en 1/2e c water.
7. Als het goed is, ruikt je starter nu zuurdesemig. De mijne ruikt lekker: zoetig en wijnachtig, fruitig.
Nodig voor de injera?
Nodig voor twee personen (9 pannenkoeken):
-1 c starter
-1,5 c teff
-1 c rijstmeel
-1 c boekweitmeel
-lauw water (meer dan 2 cups)
-bakpoeder
-voor nadien: nog 1 c glutenvrij meel
-keukenhanddoek
-platte pan en een deksel dat op de pan past
-2 grote borden
-olie
-eventueel: een ongeschilde halve ui om de olie in de pan mee te verspreiden
Hoe maak je Injera?
* Belangrijk: wil je vrijdagavond injera eten, begin dan donderdagochtend aan je deeg!!!
1. Meng je glutenvrije meel in een grote kom.
2. Meng de starter er door met je handen.
3. Voeg beetje bij beetje lauw water toe, tot je een soort bal hebt gekneed.
4. Voeg nu telkens meer water toe en kneed de bal terug om naar een vloeibaar deeg.
5. Je deeg moet er als pannenkoekenbeslag uitzien, maar nog vloeibaarder.
6. Dit deeg laat je onder een keukenhanddoek in de kom één nacht fermenteren.
7. De volgende dag giet je het overtollige water uit de kom. Als het goed is bubbelt het beslag en ruikt het zuurdesemig.
8. Voeg 1 c glutenvrije bloem toe en ongeveer 1,5 à 2 tl bakpoeder. Het bakpoeder zorgt voor de 'ogen' in het brood.
9. Meng alles goed en voeg net zoveel vrij warm water toe tot je een dun, vloeibaar en goed gemengd beslag hebt.
10. Laat dit beslag opnieuw vier uur fermenteren.
11. Zet het na 4 uur kouder, tot aan het moment dat je gaat bakken.
12. Giet overtollig water er af, maar hou het bij voor als je je deeg nog moet verdunnen.
13. Verhit olie in een pan. Eventueel kan je de olie telkens met een in tweeën gesneden ui gelijkmatig over de pan verdelen.
14. Giet ongeveer 1 c beslag in de pan, kantel je pan zodat het deeg mooi rond verspreid raakt.
15. Laat bakken tot er 'ogen' verschijnen over 3/4e van het oppervlak, of tot je pannenkoek bijna helemaal 'droog' is langs boven.
16. Zet het deksel op de pan en laat enkele minuten stomen. Meestal is het klaar wanneer je de stoom hoort, maar het duurt echt niet lang.
17. Normaalgezien komt de injera heel makkelijk van je pan los, zeker als je de pan even heen en weer beweegt.
18. Laat op een bord glijden.
19. Bak opnieuw met olie en laat de 2e injera in het 2e bord glijden - als ze nog erg warm zijn plakken ze namelijk aan elkaar, op deze manier kan je afwisselen door van bord te veranderen.
20. Uiteraard serveer je injera met heerlijke Ethiopische groenten - en linzenschotels.

Ik probeerde al uit: Gomen (superlekker gebakken groenten, dit is overheerlijk met boerenkool!), klik alisha (gele linzen), rode linzen, wortel/kool stoof.

Enkele foto's:



zondag 29 januari 2017

Wat doe je tegen ratten?

OPGELET voor gevoelige zielen: Deze tekst bevat enkele gruwelijke beschrijvingen!

Wat doe jij tegen ratten?

De eerste keer dat ik met ratten te maken kreeg, was toen onze geliefde gezinshond Sam in de kelder bij mijn ouders thuis een muskusrat met één beet in de nek onschadelijk maakte. Het verhaal werd een favoriete familielegende: hoe mijn vader 's avonds toen hij Sam uit liet een lange, harige, zwarte staart door het kelderraampje naar binnen had zien verdwijnen. Hoe hij, gewapend met slechts een zaklamp en onze hond, de keldertrap was afgedaald. Hoe de enorme rat daar in een hoek klaarstond om aan te vallen, en hoe Sam zonder aarzelen op het beest was toegesprongen en de zaak had opgelost. Hoe Sam de rat daarna enorm fier naar boven had gedragen, om ze ergens in de tuin te gaan begraven.

De tweede keer dat er ratten op mijn pad kwamen,was toen ik in India op reis was. Ik bezocht de Rattentempel (waarover straks meer). In New Delhi ging ik met een vriend naar de film - Bollywood! Ik kocht een veg cutlet, maar ik kreeg niet alles op. Ik legde de veggie burger op de lege stoel rechts van me voor later. Maar... al gauw hoorde ik geritsel, en zag ik hoe een grote bruine rat met mijn veggie cutlet aan de haal ging! Ratten in de cinemazaal! En ik had enkel teenslippers aan mijn voeten! De rest van de film heb ik met mijn voeten OP de stoel gezeten...

Een derde rattige ontmoeting vond plaats in een huurhuis. Er woonde een rat in de garage - ze bevuilde er alles en maakte al onze voorraden stuk en onbruikbaar: ze knaagde de sojamelkpakken open, nam er enkele slokken van, en begon dan aan de volgende.

Wat deden we? We zagen toen geen andere oplossing dan gif leggen.

In ons huidige huis wonen we vlak aan een beek. En een beek betekent (blijkbaar): ratten. Een gebuur vertelde hoe hij in één zomer een stuk of driehonderd ratten met een loodjesgeweer wist om te leggen. Hij overdreef niet: het waren er echt 300! Een andere gebuur houdt duiven, en heeft enorm veel last van de grote knaagdieren die mee van zijn duiveneten komen genieten.

De vraag hoe we met dit rattenprobleem best kunnen omgaan heeft ons al vaak beziggehouden. Wij proberen zo vegan mogelijk te leven: we kopen nooit dierlijke producten in de winkel, we kopen enkel tweedehands of fairtrade en eco kleren (zie de veganist in de kledingwinkel), we kopen enkel vegan schoenen, en we geven onze hond vegan eten. We geloven in zo weinig mogelijk lijden veroorzaken.

Maar wat doe je dan, als je de rattenpopulatie zienderogen ziet vermeerderen? Als je merkt hoe die beesten met je halve oogst aan bieten, pastinaken, wortelen, aardappelen en aardperen aan de haal gaan? Als je leest over de ziektes die ze kunnen overbrengen?

Wij bekennen: wij hebben al gif gelegd, en we hebben ook al verschillende keren de gemeente gebeld. De gemeente bestrijdt ratten eveneens met gif.

Maar...

Wij proberen tegelijkertijd zo ecologisch mogelijk te leven. Want... wat te denken van al dat gif in de natuur?

Wat een moeilijke kwestie!

Onlangs zagen we de documentaire Rats. Ondanks het feit dat het geheel wat dramatisch gebracht wordt, vond ik het een heel goeie docu - het zette me opnieuw aan het denken over ratten en hoe we met hen kunnen omgaan.

LET OP: om mijn verhaal hier te kunnen brengen, ga ik de documentaire wel bespreken: spoiler alert!

In Rats komen we te weten dat ratten elke drie weken een nest van tot twaalf jongen kunnen werpen. In geen tijd zit je dus met een exponentieel gegroeide overpopulatie. Nachtelijke beelden van een door ratten geïnfesteerd New York en Bombay doen je griezelen. Wetenschappelijke experts die ratten vangen om te onderzoeken welke ziektes en vlooien ze precies met zich meedragen, tonen aan hoe ernstig het probleem is en kan worden. De pest werd door rattenvlooien verspreid onder mensen en zorgde voor miljoenen doden. Overigens deed dat gegeven me denken aan het volgende: misschien dienen ratten in de evolutie wel als een soort van "rem" op het aantal mensen? Zo van: als er te veel mensen zijn op de planeet, dan zijn er ook te veel ratten, want de ratten leven van het mensenvoedsel -en afval, zodat er op den duur door ratten verspreide voor mensen dodelijke ziektes zullen uitbreken, waardoor het aantal mensen weer verminderd wordt?
Ook iets om mee rekening te houden is dat ratten ongelofelijk intelligent zijn. Zo zijn ze bijzonder wantrouwig wanneer het om nieuw voedsel gaat, en zorgen ze altijd dat er twee ontsnappingswegen zijn vanuit hun nest. 

Na de opsomming van problemen die ratten kunnen veroorzaken bespreekt de docu enkele manieren, over de hele wereld, van omgaan met het teveel aan ratten:

1)In het Westen wordt voornamelijk gif ingezet. Onderzoek toont echter aan, dat rattenpopulaties naarmate de tijd verstrijkt daar immuun aan worden: vandaag is er tot 2000 keer zoveel gif meer nodig dan tevoren om de ratten te doden! Die grote benodigde concentraties aan gif zorgen voor
catastrofes in de natuur: andere dieren eten ervan en sterven, of predatoren van ratten eten ratten die gif verorberd hebben en sterven. Geen oplossing.

2)In India worden mensen per 30 met de hand gevangen en gedoodde ratten per nacht ongeveer 10 euro betaald. Aangezien India zowel veel armen als veel ratten telt, is dit voor heel wat minder gegoeden een 'goede' baan. Maar omdat de rattenvangers zich geen gereedschap kunnen veroorloven, vangen ze de ratten... met blote handen, enkel met behulp van een net! Nog erger: deze mensen kunnen zich ook geen schoenen of handschoenen veroorloven, en lopen dus blootsvoets op dunne slippers tussen de rattenuitwerpselen, en ze raken de ziektes dragende ratten met blote handen aan. Geen oplossing, en een recept voor uitbrekende epidemieën. Wel opmerkelijk: de menselijke rattenvangers wisten aanzienlijk meer ratten te doden dan teams die met gif werkten. Misschien, mits een degelijke uitrusting, dan toch een oplossing? Voor wie er geen graten in ziet om ratten aan de lopende band te doden?

3)In Vietnam vernietigen ratten de rijstoogst. Ze worden levend in kooien gevangen en daarna opgekocht. In hun kooien leggen ze een hele weg af, tot aan... een restaurant!
Jazeker: in Vietnam is rat bereiden heel normaal. De ratten moeten vers zijn, en worden dus ter plaatse verdronken, waarna hun poten en snuit er wordt afgehakt, en hun huid gevild. Daarna zie je hoe ze door aimabele oude Vietnamese dametjes in de wok gebakken worden, en hoe de restaurantgangers genieten van hun stukjes vlees.
Mijn eerste reactie was: ieuw.
Mijn tweede reactie: tja, als je vlees eet, waarom dan ook geen rat? Wat is het verschil met varken, of met koe? Mijn derde reactie: als het ok is (ivm ziektes) om rattenvlees te eten, dan is dit misschien een oplossing voor mensen die vlees willen eten? Maar ethisch gezien vind ik dit absoluut geen oplossing. Toegegeven: de verdrinkingsdood is sneller en minder pijnlijk dan aan gif sterven. Maar toch: geen oplossing.

4)In Groot-Brittanië ten slotte volgen we een trotse jager. Met een kofferbak vol terriërs gaan hij en andere enthousiastelingen op jacht op een door ratten geïnfesteerde boerderij. Zelf beweert deze man dat zijn manier de meest humane en natuurlijke manier is om het rattenprobleem op te lossen. Maar als je ziet hoe de ene terriër de rat met zijn kop vastheeft, en hoe een tweede zich vastbijt in haar achterlijf, en hoe ze vervolgens allebei om ter hardst trekken en de rat, die nog leeft, in tweeën scheurt (ja, sorry hoor, zo gebeurde het echt), dan heb ik toch mijn twijfels bij "humaan". Het is niet omdat iets in de natuur zo gebeurt, dat we het als "goed" moeten beschouwen. Zie ook de beschouwingen over lijden van dieren in het wild door mijn favoriete nu levende filosoof, Tobias Leenaerts.
Misschien is dit een oplossing als het jagen met slechts één hond gebeurt?

De documentaire eindigt met een bevreemdende plek in Rajasthan, India, waar Hindu's in de Karni Mata tempel ratten vereren als heilige dieren. De tempel is al zeshonderd jaar oud en net zo lang al worden de ongeveer 35.000 ratten die daar een luilekkerleventje leiden als heilig, want als reïncarnaties van mensen, beschouwd. Gelovigen bieden hen allerlei snoeperijtjes aan!
Het wordt als zeer gunstig beschouwd om samen met de ratten van de tempel eten te delen, om van de grote schalen melk te drinken die voor de beestjes worden neergezet, om op je blote voeten door de tempel te lopen, tussen de uitwerpselen.
Zelf bezocht ik deze tempel lang geleden -  het was een fantastische, absurde ervaring!

Bij het kijken moest ik in eerste instantie lachen om zoveel absurditeit. Eten delen met ratten? Waar halen ze het!
Maar in tweede instantie kon ik alleen maar bewondering opbrengen voor de mensen die de ratten eerden. Een vrouw getuigde hoe ratten overal ter wereld opgejaagd en vermoord worden: dit is hun
enige asielplek. Een man vertelde hoe hij elk leven eert, hoe elk leven belangrijk is. Vanuit zijn geloof moet hij er rekening mee houden dat een rat een reïncarnatie van een familielid van hem kan zijn, of dat hij zelf, in een volgend leven, als rat kan geboren worden.
Ik kreeg zowaar respect voor deze mensen die zoveel respect konden opbrengen voor ander leven - zelfs voor dat van een miserabele rat. En ik moest ook denken aan het feit dat ratten kunnen lachen - dat is wetenschappelijk bewezen. 
Die tempel bestaat al zeshonderd jaar, en ik hoor niks over mensen die na hun bezoek ziek zijn geworden.

Begrijp me goed: ik voel geen behoefte om hier een rattentempel te stichten :)

Een vriendin van me heeft een vegan restaurant in de stad. Elke avond, zo zegt ze, moet ze alle etenswaren die ze in haar resto-winkeltje verkoopt in metalen kasten 'opsluiten' - anders wordt alles gegarandeerd opgegeten door ratten. Vanuit haar levensfilosofie wil deze vriendin absoluut geen andere levende wezens doden. Daarom vangt ze de ratten levend in grote kooien (zoals wij hier thuis met kleinere modellen voor muizen doen - deze methode werkt goed) en gaat ze hen elke dag vrijlaten in de bossen.


Dit muisje zullen wij op de hondenwandeling ergens in een bos minstens 1 km van ons huis weg uitzetten.


Gezien de vermeerderingskracht van ratten weet ik niet of haar idee een oplossing biedt. Zelf denken we erover om in de toekomst onze hond op ratten te laten jagen, maar we weten het nog niet zeker.

En misschien is het zoals ik zei, en zal het probleem zichzelf oplossen: de ratten dienen als een 'oplossing,' evolutionair gezien, voor een teveel aan mensen. Zo gauw onze planeet het grote aantal mensen niet meer aankan, zullen de ratten epidemieën onder ons verspreiden. Daardoor zal ons aantal sterk slinken. Bij gevolg zal ook het aantal ratten sterk afnemen.
En dan kan alles weer opnieuw beginnen!

Wat doen jullie tegen ratten en ander ongedierte?   



woensdag 25 januari 2017

Vegan Recept: Wortel-'Dogs' met Patatjes, Shitake, Zuurkool en Mosterd

Vegan Recept: Wortel-'Dogs' met patatjes, shitake, zuurkool en mosterd



Ik wou al heel lang een keer Wortel Hot-Dogs maken: geroosterde hele wortels in een rooksmaak-sausje.
Mijn vriend deed in eerste instantie nogal lacherig over dit concept. Wortel-Dogs??? Maar nadien moest hij toch toegeven dat het lekker was!
En de arme bedenkster van de wortel-dogs waar ik dit receptje op inspireerde, werd er op haar blog voor uitgejouwd door een aantal conservatief denkende vleeseters: ze schreven o.a. dat ze haar zouden buitengooien op een bbq als ze met haar suffe Wortel-Dogs zou komen aanzetten.
Nu ja, je moet deze gezonde Dogs dan ook echt niet zien als "vleesvervanger" - ze komen niet in de buurt van hot-dogs, niet qua smaak en niet qua structuur.
Zelf vind ik ze gewoon een maffe, originele manier van wortel bereiden - eens iets anders dan geraspt of in schijfjes :) Gezonde fastfood!
Het is lekker makkelijk om te maken, het duurt niet lang, en ware het niet dat ik tegenwoordig glutenvrij eet, deze W-Dogs zouden absoluut niet misstaan in een broodje.
Wij aten ze met een massa sausjes en hele looktenen, in de oven gegaard. Ook een superleuk gerecht om met je handen te eten

Vegan Recept: Wortel-Dogs met Patatjes, Zuurkool, Shitake en Mosterd
Nodig voor de Wortel-Dogs:
-4 dikke wortels die in je ovenschotel passen, met de dunschiller geschild alsof het worstjes zijn
-dunschiller
-ovenschotel met deksel
-gerookt paprikapoeder naar smaak
-2 el soja saus
-1 el agavesiroop
-2 uien, in vieren gesneden en geschild
-4 a 6 looktenen, nog in hun velletje
-klontje kokosvet
-peper
Nodig voor de Patatschotel
-6 aardappelen, in blokjes gesneden
-bakje shitake, in grote stukken gesneden
-klontje kokosvet
-peper en zout
-ovenschotel
Nodig voor de Afwerking:
-(zelfgemaakte) zuurkool naar smaak
-mosterd
-balsamico
-olijfolie
-ketchup
-gistvlokken
-...
Hoe maak je de Wortel-dogs?
1. Verwarm de oven op 200 graden.
2. Vet de ovenschotel in.
3. Schik de wortelen er naast elkaar in, evenals je uien en looktenen.
4. Overgiet met de saus: sojoasaus, agave, gerookt paprikapoeder, en peper.
5. Zet het deksel er op.
6. Bak samen met de patatjes in 35 minuten gaar.

Hoe maak je de Patatjes?
1. Vet een ovenschotel in.
2. Doe de aardappeltjes en de shitakes er in.
3. Kruid naar smaak.
4. Bak samen met de Dogs in 35 minuten gaar.

Hoe Afwerken?
1. Schik zuurkool, mosterd, ketchup, olie en azijn op je bord of op een broodje.
2. Aanvallen!


vrijdag 20 januari 2017

Product Bespreking: Bron Coucke Mandoline en Vegan Mandoline Recepten en Ideetjes

Product Bespreking: Bron Coucke Mandoline en Vegan Mandoline Recepten en Ideetjes

Huhhh, een product bespreking op De Zelfvoorzieningsbijbel???!!!?

---Een tijdje geleden raakte ik mijn job kwijt en schreef ik over bloggen en geld verdienen. Ik vind het lastig om bloggen met geld te combineren, maar tegelijkertijd ben ik helaas nog niet zo zelfvoorzienend genoeg dat ik geen inkomen nodig heb :)
Daarom zal je af en toe product besprekingen zien passeren op deze blog. Ik bespreek enkel dingen en of bedrijven waarvan ik vind dat ze een link met zelfvoorziening hebben, die fair, eco, lokaal, vegan of bio zijn.
Besprekingen van producten die ik opgestuurd kreeg of waar ik voor betaald kreeg, zullen steeds voorafgegaan worden door dit tekstje, zodat ze duidelijk herkenbaar zijn. Je kiest dan zelf of je het wil lezen of niet.
Mocht je vinden dat ik te commercieel word, geef een gil!---

Vrienden van mijn ouders beslisten een tijd geleden om hun succesvolle brasserie te sluiten, om te verhuizen naar Frankrijk en om daar een b&b te openen. Ze hielden een uitverkoop van hun restaurantspullen, en omdat ik 'dochter van' ben, mocht ik als een van de eersten tussen hun spullen kiezen!
Ik vond daar zaken waar ik al jaren naar op zoek was (ik verkies tweedehands boven nieuw, wanneer het even kan), zoals een citroenzesteur, grote metalen kommen, en leuke bakvormen!
Tussen de keukenspullen vond ik tot mijn grote vreugde ook... een echte Bron Coucke Mandoline.


Bron Coucke is de keizer onder de mandolines! Deze professionele mandoline bestaat uit één stuk, maar bevat drie verschillende soorten messen die je zo kan combineren dat je frietjes, schijfjes, wafeltjes, julienne-reepjes en nog veel meer fantastietjes uit groenten en fruit kan snijden.


De mandoline is een prachtstuk: gaat jaaaarenlang mee, is uit metaal gemaakt en dus duurzaam: je hebt er geen stopcontact voor nodig.






Ik was dus superblij! Ik probeer meer rauw eten in mijn keuken te integreren, en ik vind het dan bijzonder fijn als ik groenten in gekke vormpjes kan snijden.

Er was alleen één maar: de mandoline was heel erg oud en heel erg intensief gebruikt (ah ja: voor een restaurant!). Het centrale blad (om groenten en fruit in schijfjes te snijden) kan je apart scherpen, maar de gekartelde en gegolfde mesjes kunnen er niet af, en na meerdere generaties van gebruik waren ze bot geworden. Zo jammer dat die gekartelde messen niet herscherpt kunnen worden... Lees in dit verband ook Ode aan de Scharensliep.

Bij Bron Coucke waren ze zo vriendelijk om me een gloednieuwe Professional Bron Coucke op te sturen!!!
In deze post vertel ik je over wat je met zo'n toestel allemaal kan.

Waar kan je een mandoline voor gebruiken?

-Om groenten en fruit makkelijk en snel in vormen te snijden die goed drogen. Zelf gebruikte ik de Bron Coucke al om schijfjes peer en appel te drogen in mijn droogoven, evenals courgette-chips. Denk ook aan: kiwischijfjes, banaan, aardbei, radijs, ...

-om zelf zuurkool mee te maken

-om allerlei andere groenten in gelijkmatige schijfjes of frietjes te snijden en dan te fermenteren

-om heeeeel erg flinterdunne schijfjes te snijden van bv bieten, courgettes en portobello paddenstoelen, zodat je er vegan carpaccio mee kan maken! Je maakt dan een saus van citroensap (of sinaasappelsap), zeste, zout, en smaakmakers als verse en gedroogde kruiden, olijfolie, kappertjes, azijn, ...waar je de groentenschijfjes in laat marineren. Très chique!

 Wat foto's van rode bieten-carpaccio, ter inspiratie. Ik ben dol op de prachtige rode kleur!





Een schelletje rode biet: flinterdun!


Aaah, ik bloed! Gesneden! Nee hoor - flauw grapje: dit is bietensap! Maar wees gewaarschuwd: de messen zijn echt vlijmscherp. Snij nooit je groenten of fruit in een mandoline zonder "guard" hulpstuk, of zonder beschermende metalen handschoen.

-Om zelf chips mee te maken, niet enkel van aardappelen, natuurlijk, maar ook van: courgettes, pompoen, rode biet, wortel, zoete aardappel, aardpeer, ...

Zoete Aardappel en Knolselderchips met burgers.

-Om verticale aardappel-ovenschotels mee te maken: zo mooi! (N.B.: het gelinkte recept is niet vegan, maar je kan heel makkelijk de room en de boter door plantaardige alternatieven vervangen!)

-Of wat dacht je van deze kleurrijke vegan tian met schijfjes courgette, wortel, ...Uiteraard passen zulke verticale groentenschijfjes ook mooi en lekker op taartenbodems!
Op de foto een winterse tian: uien en look in tomatensaus onderaan, en erbovenop schijfjes wortel en raap. 
-Appelrozen op taarten: supermakkelijk en een lust voor het oog! Maar ook aardappel-roosjes bestaan...

-Om vegan gratin dauphinois mee te maken


Lekker romige gratin dauphinois, hier met een bieten/cashewslaatje.

-Rösti maken is met een mandoline een leuk karweitje dat zo klaar is! En wist je dat je niet alleen van aardappelen, maar ook van zoete aardappelen, courgette, aardpeer, ... vegan rösti kan maken?


Rösti met zuurkool en aardappel in de oven.


-Heel eenvoudig, heel lekker: frietjes! Net zoals chips kan je frietjes van allerlei groenten maken, niet enkel van aardappelen.

-Makkelijke vegan hondensnacks: zoete aardappelschijfjes en pompoenchipjes! Onze hond eet vegan, lees hier waarom, en hier over onze ervaringen daarmee en tips en een receptje voor een gezonde kauwstaaf. Ze is dol op een taai schijfje om te kauwen.

-Lasagne vind ik overheerlijk, maar ik eet op dit moment geen gluten. Ik ben verzot op courgettelasagne, waarbij je schijven courgette als lasagnebladen gebruikt: gezond, origineel en lekker!

-Ook voor gezonde wraps en roll-ups...

Waar gebruik jij een mandoline voor? Heb je een favoriet recept?

zondag 15 januari 2017

Ontbijt Avontturen #1

Sinds ik een endometriose dieet volg heb ik heel wat veranderd aan mijn eetgewoontes: ik at al lang vegan, maar nu eet ik ook gluten, soja en suiker vrij.

Daarom vond ik dat het tijd was voor een meer spannend ontbijt: ik at namelijk elke dag haver met fruit. Niks mis mee, eigenlijk is het mijn favo ontbijt, maar ik wou nu eindelijk eens al die ontbijtrecepten die ik door de jaren heen verzameld heb uit testen!

De komende tijd probeer ik dus enkele meer avontuurlijke ontbijtjes uit. Mijn bevindingen daarover kan je hier lezen!

Ik probeerde uit, in volgorde van "het lekkerste het laatst":

1. Frambozen Chia Pudding van De Groene Meisjes

Dit gerecht heeft een heel mooie kleur en is makkelijk te maken. Maar ik vond de smaak uiteindelijk maar pover en de structuur niet zo aangenaam. Door de gepulseerde chiazaadjes voelde dit ontbijt nogal brokkelig aan in de mond -misschien is het lekkerder als je de chia heel laat.



2. Haver met Geraspte Wortel en Rozijnen, Plantaardigheidjes

Makkelijk te maken, hoewel je wel even aan het raspen bent. Ook leuk om eens groenten in plaats van fruit te eten 's ochtends!

Dit ontbijt was lekker, maar ik zou er niet speciaal voor opstaan.




3.Haver/banaan shake van Kathy Hester, uit Heerlijke havermout


Hier gingen allerlei chaikruiden doorheen, desondanks vond ik het wat saai. Ik hou wel van groene smoothies als lunch, maar bij mijn ontbijt wil ik kunnen kauwen!



4. Indiase Havermoutpap met Safraan en kardemom, ook uit het boek Heerlijke Havermout van Kathy Hester. 

Wordt de Zelfvoorzieningsbijbel exlcusief? Ga ik vanaf nu elke ochtend kwistig het hyperdure ingrediënt saffraan doorheen mijn ontbijtexperimentjes mengen?
Nee hoor! Wij hebben, toen we ter plaatse in India waren, heel wat saffraan gekocht ginds, aan erg goedkope prijs. We gebruiken het slechts heel zelden - ik vond nog een volledig verpakt doosje.
Moet je kijken hoe mooi het verpakt, ja zelfs verzegeld is! En het groene bolletje dat je op het doosje ziet betekent dat het product vegetarisch is - die bolletjes kan je over heel India zien!
Was het lekker? Absoluut! Vers gemalen kardemom ruikt overheerlijk. In Scandinavië wordt er veel gebakken met kardemom - vreemd dat dat hier niet zo is.



3. Lemon Curd met Chia, vegan Richa

Ik nam rijstmelk in plaats van kokosmelk, waardoor het ontbijt vrij vloeibaar in plaats van puddingachtig werd. Desondanks vond ik dit superlekker. Ik had nooit gedacht dat ik citroen 's ochtens lekker zou vinden, maar de smaak was heerlijk fris en zoet en het vulde echt prima - geen honger tot 13u!
Dit ontbijt maak ik zeker opnieuw. Enige nadeel: het kost een beetje tijd.



4.Avocado Choco Pudding van fitnessista

Waw. Dit was echt goddelijk. En snel klaar. Enige nadeel: ik heb driewerf helaas geen avocado boom in mijn tuin, en de chia-planten die ik probeerde te telen zijn dit jaar alweer mislukt. Stel je voor... een avocadoboom in de tuin! Toch hou ik dit receptje bij, als traktatie, voor af en toe! Ik had het overigens al bijna op toen ik besefte dat ik vergeten was er een foto van te trekken.