zondag 26 maart 2017

Mijn liefde voor...Sla!

Sinds ik een endometriose dieet volg, eet ik heel erg puur. En wat merk ik? Dat ik veel meer zin heb in "groensel": in blaadjes sla.
Dat zette me aan het denken. Vroeger at ik betrekkelijk weinig sla. Ik heb nooit de gewoonte gehad van bij elke maaltijd sla te eten, ik kocht slechts zeer sporadisch sla in de winkel. Ik vond sla wel erg lekker - ik denk met nostalgie terug aan de overheerlijke puree met in stukjes gesneden sla en ajuinsaus van mijn mama! - maar op één of andere manier verwerkte ik zelden of nooit sla in mijn maaltijden.
Pas toen mijn vriend en ik een groententas abonnement namen (toen we nog geen eigen tuin hadden), leerden we allerlei nieuwe soorten sla kennen. Elke week zaten er wel verschillende soorten blaadjes en steeltjes in ons pakket, en daar moesten we creatieve en lekkere oplossingen voor bedenken.
Onze oplossingen (die iedereen wel zal toepassen, maar voor ons was het een openbaring):
-sla snij je fijn, zodat het beter weghapt, en
-je mengt het met allerlei dressingen en sauzen.

Toen we onze eigen groenten uit eigen tuin kweekten, verkreeg sla nog steeds geen hoofdrol.

Weet je wat ik denk?
Dat sla geen al te best imago heeft.

Zeg sla, en wat denkt iedereen stiekem?
Konijnenvoer! Iets voor slappe vegetariërs! Saahaaaai!

Door de goesting die we de laatste tijd in sla hebben, besloot ik eindelijk eens de niet populariteit van slablaadjes onder de loep te nemen.

Mijn conclusie?

Sla is tof! Sla is hip! Sla is hypergezond! En... sla is zooooo lekker!

En zo makkelijk!

Heb je geen tuin? Of kan je, zoals ik, niet wachten tot het tuinseizoen buiten begint? Kieper dan gewoon een bak met grond op je vensterbank, binnen, en zaai die sla!

tatsoi...

Kropsla, snijsla, ijsbergsla, ruccola, waterkers, mosterd, mizuna, postelein, veldsla, raapsteeltjes... allemaal even heerlijk.
En het groeit 'gelijk niks', zoals wij zeggen. Je hebt er amper omkijken naar.

Eikenbladsla...

Het mooie is, dat je met sla heel makkelijk af bent - niet alleen in de bak (het groeit zelfs terug aan nadat jij het hebt afgeknipt), maar ook op het bord.

Je kan sla mengen met mosterd, azijn, olie en kruiden. Of met veganaise. Met geprakte avocado. Je kan het koud eten, of je kan het warm mengen met aardappeltjes, rode bietjes, linzen en zo meer.

De mogelijkheden zijn eindeloos!

Veldsla...

Vanaf nu is het bij ons in huis gedaan met die onterechte tweede plaats voor sla. Alle vensterbanken staan vol prachtig groeiende plantjes, en op onze borden prijken vanaf nu elke avond en middag ook wat mij betreft die mooie groene, gele en rode blaadjes.

Eten jullie vaak sla? Wat is je favoriete salade? En je lievelingsmanier om sla te eten?

zondag 19 maart 2017

De straat opruimen!

Ik herinner me een treinreis in India. Mijn Indische medepassagiers waren zo vriendelijk om hun huisbereide maaltijd met me te delen. Het eten was zo intens pikant dat ik er tranen van in de ogen kreeg - daar moesten we allemaal om lachen. Toen ik niets meer binnenkreeg, gebaarden ze me dat ik het plastic bakje waar de chili-rijke hapjes in zaten uit het raam moest gooien.
Wat? Deed ik verbaasd, in gebarentaal. Uit het raam??? Zomaar?
En zij knikten heftig.
Ietwat verbouwereerd wierp ik het bakje dan maar het venster uit.
Pas toen viel me op dat er, naast de spoorlijnen, een giga hoop afval lag. Te midden van de mooie natuur. Wat verschrikkelijk jammer!
Ik leerde dat er geen vuilnisbakken in de trein waren, en dat er in heel wat grote steden zelfs geen vuilnisophaaldienst bestaat, in India. De mensen stoken het afval op. Armen en bedelaars zoeken het recycleerbare spul tussen het vuilnis uit - ze krijgen er nog een paar schamele roepies voor.
Ik was verbijsterd over die manier van met afval omgaan. Indiërs hebben ook een aantal heel mooie, ecologische gewoontes hoor: lees er hier alles over. Maar om je vuilnis zomaar uit de trein in de natuur te werpen - nee, dat kon er bij mij niet in.

Afgelopen weekend deden mijn vriend en ik mee aan een Straat Opruim actie. Gewapend met vuilniszakken, handschoenen, grijpstokken en onze hond trokken we ten strijde tegen het zwerfvuil.
En wat bleek?
We doen het hier amper beter dan in India, als ik naar het opgehaalde vuil kijk. Indiërs komen er tenminste voor uit dat ze hun troep weggooien. Zij zijn daar eerlijk over. Hier in België gebeurt het weggooien van vuil op stiekeme wijze. Een anonieme, voorbijzoevende auto in de schemering. Een raampje dat opendraait. Een hand die een zakje buitengooit.

We dachten dat het wel zou meevallen, met dat afval. Maar we haalden een volledige vuilniszak op, en we moesten amper twee straten doen!




De afval top tien

Wat kwamen we zoal tegen, onderweg? Here comes The Afval Countdown...
*Met zangerige stem:* Op nummer...

10.  Stukjes isomo die in steeds kleinere bolletjes afbreken en lelijk wit afsteken tegen het gras

9. Plastic allerhande in kleine stukjes

8. Lege Plastic bloempotjes

7. Haribo snoep verpakkingen

6. Wieldop van Peugeot (het grootste item)

5. Twix, Mars, Snickers, verpakkingen

4. Aluminium paasei wrappertjes en allerlei snoeppapiertjes, zoals van Chocotof: niet zo toffff!

3. Sigarettenpakjes (lege)

2. De Coca Cola company wint! Deze multinational moet amper belastingen betalen op hun veel te suikerrijke drankjes. Cola zou waarschijnlijk heel wat duurder zijn, als de drankengigant ook de opruimkost en de gevolgen voor het milieu in hun prijzen moest doorrekenen. Op dit moment betalen wij allemaal om hun vuil op te ruimen. Wij kwamen tegen: plastic colaflesjes, de bekende rode doppen, en talloze blikjes - zwarte, rode, sprite, nestea, ...

1. Met stip op één: sigarettenpeuken!  Eens je er op begint te letten, zie je ze werkelijk o-veral. Rokers, wat denken jullie ervan om een draagbaar mini asbakje mee te nemen vanaf vandaag?

We schrokken erg van de hoeveelheid zwerfvuil in onze redelijk schoon ogende straten. Het gaat vaak om kleine items, maar die vele kleintjes maken samen dat het er lelijk en vies uitziet.
Hoe erg is het, om tussen de ontluikende madeliefjes, paarse dovenetel en paardenbloemen plots een ingedeukt flesje frisdrank te zien rondslingeren?

Wat viel ons nog meer op?

-op goed onderhouden stukjes berm (van voortuintjes) ligt vaak minder vuil. Behalve sigarettenpeuken (die liggen echt overal). Hoogstwaarschijnlijk ruimen de eigenaars van de voortuintjes regelmatig hun stukje tuin op.

-Vuil trekt vuil aan: het was opvallend hoeveel verspreid afval we op welbepaalde plekken, meestal tussen huizen in en dus in het groen vonden.

-Eén stuk plastic kan zich tot ver verspreiden: gooi op een hoek een stuk isomo, en je vindt stukjes isomo ervan tot ver in de straat.

-We vonden vooral suikerrijke drankverpakkingen, rokersattributen, en snoepverpakkingen: kort door de bocht conclusie: het zijn mensen met ongezonde (eet)gewoontes die vervuilen!

-Het leeuwendeel van het afval dat we vonden (Cola, sigaretten, peugeot, Haribo, Milka) is afkomstig van multinationals die weinig belastingen betalen, maar die indirect wel voor een grote milieu (en gezondheids)kost zorgen. 

-Aan plekken als bushaltes zou een vuilbak toch echt welkom zijn.

-Op den duur merkten we dat we het bijna vreemd vonden als we eens vijf meter konden stappen ZONDER zwerfvuil te vinden...

Onze Bevindingen: 

-Onze straat ziet er veel mooier uit zonder al dat onnatuurlijk vuil!

-We zouden blij zijn met meer initiatieven als "Blikvangers" en regelmatig of op strategische plekken geplaatste vuilbakjes. Zie ook campagnes als zwerfvuil in de vuilbak, mooimakers, etcetera. Check ook mijn analyse van onze vuilnisbak.

-Zwerfvuil opruimen is een beetje als paaseieren rapen: "Oh kijk! Daar ligt weer iets!" - alleen kan je dat wat je opraapt (best) niet eten. Ik bedoel maar: het kan leuk zijn om samen met je kinderen, je buren, je vrienden eens een keertje te doen.

Tot slot: 

-Misschien denk je, als je dit leest, wat een heilige boontjes, die denken zeker dat ze zelf niks vervuilen?? We willen helemaal niet hypocriet overkomen hoor. Wij zijn zeker niet heilig. We hebben dan wel een metalen drankbus en lunchbox ipv een plastieken, maar wij hebben ook al plastic blunders van formaat begaan. Zo hebben we eens plastieken bashen (windzeilen) gekocht in de aanbieding om over ons brandhout te leggen, buiten. Bleek dat die dingen heel erg vergankelijk zijn, en dat ze eigenljik oplossen in miljoenen kleine stukjes plastiek. :(
Verder hebben we helaas al een gelijkaardig verhaal meegemaakt met serreplastic, en met een stuk of tweehonderd diepvriesdoosjes waarvan het dekseltje verloren was, of vice versa.

Plastic is alomtegenwoordig. Het blijft zoeken hoe je het best met afval omgaat. Misschien heb je iets aan de oplossingen die wij voor de inhoud van onze vuilzak bedachten.

Welke ervaringen heb jij met zwerfvuil? Heb je al ooit iemand betrapt op sluikstorten? Heb je een creatieve oplossing voor het probleem, of andere ideeën?
Gooi alles hierheen!

zondag 12 maart 2017

Foto Overzicht #6: glutenvrije pizza en lente in aantocht

 Onze hond is dol op koolstengels, om op te kauwen! Hier zie je boerenkool, maar  bloemkool is haar absolute favoriet. We hebben wel een berg opkuiswerk eens ze klaar is met haar stengels, maar het is het waard!

 Ik maakte glutenvrij pizzadeeg. Buiten de (iets te krokante) randjes was het best lekker. We maakten er een sport van om onze pizza's zo autistisch mogelijk te beleggen :)

 Wat gistvlokken erover. Yum.

 Dankzij mijn schoonmoeder leerde ik dit gerecht, Vegan Gentse Waterzooi van Eva kennen. Dit recept is echt ongelofelijk lekker! Ik maakte het met hempfu, probeer het zeker eens met gerookte tofu. Echt njam.



Na een lange winterse wandeling was de hond behoorlijk moe, en koos ze de pasgewassen dekens in de wasmand uit om op te gaan slapen! Voor het geval je het je mocht afvragen: ze heeft een superdeluxe mand hoor!



Kiemzaden experimentjes! Ik vind kiemen moeilijk - ofwel drogen de zaden uit, ofwel beschimmelen ze :( Als iemand een gouden tip heeft hoor ik het graag. Hier probeer ik rode melde, rammenas, boerenkool en tatsoi zaad te kiemen - allemaal zaden uit eigen tuin!

 Wat een prachtig bord! Bij mijn ouders word ik nogal verwend hoor - Thaise wok, mmm!

 Gember/pompoen rijstnoedels met wokje en rammenasslaatje
 Die kleine groene sprietjes, dat is look!
 Sneeuwklokjes...
 Doorlevende Welsh Onion

 De eerste krokussen
 Ontluikende katjes aan mijn wilgenhutje
En de wakker wordende rabarber...

donderdag 9 maart 2017

foto overzicht #5: glutenvrij brood maken, stekjes

 We kozen deze kleurencombinatie voor onze keuken!
 Ik probeerde een glutenvrij brood recept van Julie uit. Het is een soort koek van allerlei soorten glutenvrij meel - lekker van smaak en structuur, en het geeft toch een goed gevoel om wat schijfjes brood in de diepvries te hebben zitten.



 Ik nam een heleboel stekjes van onze bessenstruiken: kruisbes, cassis, en rode bes. Van november tot maart kan je stekjes nemen. Heel makkelijk, alles wat je nodig hebt zie je op de foto: een bessenstruik, een doosje om je stekjes in te vervoeren, een snoeischaar, water, en een pootstok. Knip takjes van 30 cm af, maak een gat in de grond, steek ze de helft diep er in, en geef water: that's it. De oogst zal niet voor volgend jaar zijn, zelfs niet voor het jaar daarna, maar vanaf het derde jaar heb je gratis en voor heel weinig werk net zoveel bessenstruiken als je wil!



Die kleine knopjes, vooral de prachtig mooie roze van de zwarte bes-stekjes, geven me hoop dat het ooit weer lente zal worden: ze staan nu al klaar voor als het warmer wordt!









 Gek, hoor: er landde een roofvogel op de spiegel van onze auto. Hij bleef er een hele tijd zitten. Helaas is mijn kennis van vogels erg beperkt: als iemand weet welk soort rover dit is, laat je het me weten?? Toen hij wegvloog zag ik dat hij een duif had gevangen. Daar zal onze buurman niet blij mee zijn...


 Yaay, ik ben er eindelijk in geslaagd om injera (glutenvrije Ethiopische superovermegaheerlijke gefermenteerde pannenkoekjes) in te maken! Hier zie je injera met een wok van paprika, gember, kurkuma, look, ui en broccoli en bietencarpaccio. Traditioneel wordt het met Ethiopische linzen -en groentencurry's gegeten, maar die maak ik een andere keer!

zondag 5 maart 2017

Zelf Kombucha Maken

Ik moet iets bekennen... Eerder op deze blog heb ik veel reclame gemaakt voor kefir. Maar eigenlijk, heel eerlijk, vond ik die kefir een beetje een gedoe. Ondanks het feit dat het heel gezond en verfrissend is, vind ik persoonlijk kefir best heftig van smaak. Daar komt bij, dat ik thuis de enige ben die het drinkt. En, dat die kefir bijzonder snel (na 24 u, in principe) klaar is. Ook heb je, om echt goede kefir te maken, citroen nodig en vijgen. Dat zijn twee niet lang houdbare ingrediënten die niet echt lokaal zijn, en die ik eigenlijk niet vaak koop. Ik heb wel geprobeerd om lokalere kefir te maken door ander gedroogd fruit en appelazijn te gebruiken ipv vijg en citroen, maar het was toch niet hetzelfde.
Verder is kefir goud waard als je graag zelf plantaardige yoghurt maakt (gewoon kefir in sojamelk doen, en de volgende dag heb je yoghurt), maar ook in dat geval ben ik de enige thuis die zulke kefiryoghurt eet en daarom vond ik het niet meer haalbaar om een cultuur in leven te houden.
Ik heb dus mijn kefirkorrels gedroogd (dan kan ik ze, mocht ik me bedenken, later nog altijd opnieuw opstarten) en ik vond dat het tijd was voor een nieuwe gefermenteerde drank.
Net rond die periode dat ik de kefir beu aan het worden was, kreeg ik via de velt mailinglijst een kombucha aanbod.
Jaay!
Daar ben ik onmiddellijk op ingegaan.
Kombucha is iets onwaarschijnlijk raars: het is een witte, bizarre zwam die groeit op met suiker gezoet theewater! Mijn kombucha - ook wel theezwam genoemd - lijkt, vind ik, op een ruimtewezen. Ik heb hem Fred genoemd!

Kombucha is, net als appelazijn, in de volksmond gekend als heel erg gezond. Wat er van waar is, weet ik niet. Ik weet wel dat ik kombucha lekker en creatief vind, en inderdaad lijkt het er op alsof het drankje mijn maag deugd doet. Net als appelazijn werkt kombucha in feite als een base in de maag, terwijl het toch erg zuur smaakt. Lees meer over reflux of oprispend maagzuur beperken en bestrijden met behulp van appelazijn hier.

Hoe smaakt het dan? 
Om een gezonde kombucha te brouwen, moet je er voor zorgen dat je heel hygiënisch werkt, dat je geen metaal gebruikt (daar kan de zwam niet tegen), dat je echte suiker gebruikt, en echte thee (zwarte, witte, of groene). De zwam zorgt voor een zuur klimaat, en net daardoor kunnen er geen bacteriën in groeien.
Je kiest zelf hoe zoet of hoe zuur je je kombucha wil hebben: laat je hem kort fermenteren (3 tot 7 dagen), met meer suiker, dan heb je een zoetere drank. Wil je het zuurder, dan kan je de theezwam tot dertig dagen laten fermenteren, maar dan eindig je wel met iets dat sterk op azijn lijkt! Dat is overigens niet erg: je kan erg zure kombucha nog altijd gebruiken in de keuken, als azijn, of je kan hem verdunnen.
De smaak zelf is dus zurig en de thee hint zit er zeker in, een beetje zoals ice-tea.
Maar je kan de smaak helemaal naar je eigen hand zetten: eens je kombucha klaar is, kan je hem bottelen, en aan de flessen kan je dan smaakstoffen naar hartelust toevoegen.
Ik heb kombucha nog maar net ontdekt, en ik ben dus nog volop aan het leren en experimenteren, maar tot nu toe heb ik intens genoten van volgende kombucha-combinaties:
-met citroenverbena
-met salie
-met citroenmelisse
-met munt
-met gember

Dingen waar je voor moet op letten wanneer je kombucha maakt

-gebruik geen metaal
-gebruik enkel heel propere gereedschappen en was je handen
-check af en toe de gebottelde kombucha, opdat je flessen (als je glas gebruikt, bv) niet zouden
ontploffen door de druk die binnenin ontstaat.
-werk enkel met heel propere handen
-zorg er af en toe voor dat je de theezwam (die, als het goed is, uitbundig zal groeien) weer wat inperkt door er stukjes af te trekken. Deze stukjes theezwam kan je nog voor andere doeleinden gebruiken - maar daarover heb ik het een volgende keer!

Hoe maak je het?

Vegan Recept: Zelf Kombucha Brouwen
Nodig:
-grote glazen fles met kraantje, en binnenin moet het kraantje aan de fles bevestigd zijn met plastiek of een andere stof, maar GEEN metaal
-kaasdoek en rekkertje
-stukje theezwam en afgewerkte kombucha (ongeveer 1/10de van wat je gaat brouwen, dit dient als starter)
-2 liter water
-1,5 el thee (zwarte, witte of groene)
-150 g suiker (gebruik echte suiker - de theezwam verdraagt geen andere zoetstoffen)
-kookpot
-zeef
-glazen of plastic flessen
-schone handdoek
-opvangpot
Hoe maak je het?
1. Breng 2 liter water aan de kook in een kookpot.
2. Weeg ondertussen de suiker en de thee af.
3. Eens het water kookt, neem je de pot van het vuur en voeg je de thee en de suiker toe. Even roeren.
4. Laat de thee ongeveer een kwartier tot twintig minuten trekken.
5. Zeef de theebladeren uit de gezoete thee, vang de gezeefde thee op in een opvangpot.
6. Laat afkoelen.
7. Start je je kombucha voor de eerste keer op, giet dan de afgekoelde gezoete thee in je glazen fles met kraantje, en voeg daaraan de theezwam en je starter toe. De theezwam moet met de gave witte kant naar boven liggen.
8. Sluit de fles af met kaasdoek en een rekkertje. Zet de pot op kamertemperatuur op een niet al te lichte plek (niet in direct zonlicht).
9. Wacht nu minstens 7 dagen - dan heeft je theezwam de suiker omgezet in lekkere drank.
10. Je kan nu gaan bottelen: herhaal stap 1 tot 6, en zorg ervoor dat de flessen waarin je je "klare" kombucha gaat opvangen brandschoon zijn. Ik steriliseer deze flessen voor de zekerheid met kokend water en ik zet ze even omgekeerd op een propere handdoek.
11. Hou je gesteriliseerde flessen onder het kraantje en vul met kombucha.
12. Eens vol, vul je de kraantjes fles weer aan met de afgekoelde gezoete thee die je gezet hebt.
13. Nu kan je creatief gaan doen: voeg kruiden of fruit of ... toe aan je gebottelde kombucha, sluit af (check af en toe voor de druk) en wacht een of twee dagen. Natuurlijk kan je je kombucha ook puur natuur, zonder smaakstoffen drinken. In dat geval hoef je geen twee dagen te wachten!
14. Smakelijk!

Enkele foto's:
 De beruchte theezwam zie je hier zweven.
 Handige tapkraan.
 Een nieuwe theezwam is zich reeds aan het vormen.


De theezwam van dichterbij gezien.

zondag 26 februari 2017

Vegan Recept: zoetpittige gebakken appelen met haver/zuurkoolburger en aardappelen

Dit was éën van mijn eerste experimenten in de vegan, glutenvrije, suikervrije EN sojavrije keuken, aka het endometriose dieet.
Ik maakte de burgers met een restje pompoen/ananascurry en een restje rijst, dus het is moeilijk om hoeveelheden aan te geven. Ik improviseerde alles, en de creatie was deze keer wonderwel geslaagd: de combi zoet pikant zuurkool smaakt vreemd genoeg super! Ik nodig je dus uit om zelf te kruiden en te experimenten naar smaak, om creatief te zijn!



Vegan Recept: Zoet pittige gebakken appelen met haver/zuurkoolburger en aardappelen
Nodig:
Voor de appelen:
-een grote hoeveelheid appelen, geschild en in partjes gesneden, genoeg om een grote wok tot de rand te vullen
-sabzi massala (indisch kruidenmengsel normaalgezien voor groenten) - heb je dit niet, gebruik dan currypoeder.
-gemberpoeder
-2el kokosbloesemsuiker
-kokosolie
Hoe maak je het?
1.Verhit kokosolie in een wok.
2. Voeg appelen toe en zet goed om.
3. Voeg kokossuiker toe en roer goed.
4.voeg gember en sabzi massala toe en roer goed.
5. Laat net zo lang bakken tot er sap vrij komt en sommige appelschijfjes tot moes gebakken zijn.
Voor de burgers:
Nodig:
-restje gekookte volkoren rijst
-restje pompoencurry of een andere curry, of een ander restje
-1 kopje fijne haver
-2 koppen grovere havervlokken, pas aan tot je ziet dat het mengsel nog plakkerig is, maar dat het
wel één geheel vormt.
-ongeveer 2 kleine handen zuurkool en wat zuurkoolsap (heel klein beetje)
-een beetje habanero-poeder, of iets anders pikants
-wat zout
-komijnpoeder
-kaneel
-peper
-muskaatnootpoeder
-kokosolie
-kikkererwtenbloem
-peper
Hoe maak je het?
1.Meng rijst, curry, haver, zuurkool en kruiden met je handen tot alles plakt.
2.Druk goed samen in een kom en laat zo lang mogelijk staan (toch zeker 20 minuten)
3.Bevochtig je handen telkens je een balletje deeg pakt en rol tot een burger.
4.Dip aan twee kanten in de kekerbloem en leg op een schaal.
5.Heb je alle burgers gemaakt, dip dan nogmaals in de bloem zodat je alle plekjes hebt gehad.
6.Verhit de kokosolie in een pan op laag vuur.
7.Leg je burgers er in. En laat langzaam en gelijkmatig aan twee kanten bakken tot ze een korstje hebben.
8.Serveer met aardappelen!

zondag 19 februari 2017

Over burn-out en collectief getikt zijn

Ik was de afgelopen dagen een beetje aan het twijfeln of ik onderstaande tekst wel zou publiceren... En toen kwam ik net tijdens deze week weer twee niewe mensen tegen met burn-out! Dus toen dacht ik: laat ik het toch maar doen.

Over burn-out en collectief getikt zijn.

Op dit moment ken ik persoonlijk tien (na deze week dus alweer 12) mensen die burn-out hebben of gehad hebben - het zijn negen (Nu dus 11) vrouwen en één man. Ik vind niet dat ik een superuitgebreide kennissenkring heb. Dus 12 mensen is wat mij betreft: VEEL.

Het opgebrand zijn komt de laatste tijd meer en meer voor, zo lijkt het toch.

Wanneer ik met vrienden, familie en kennissen spreek hoor ik het overal: we leven tegen tweehonderd per uur, ik heb het heel druk, de maatschappij vraagt heel veel van ons, in feite is dit gekkenwerk, ik begrijp niet hoe we het volhouden, maar ja, het moet.

Een vrouw van rond de dertig die ik ken heeft een operatie moeten ondergaan - daardoor was ze drie maanden thuisgeweest. Een groot deel van die tijd had ze moeten revalideren - verplichte platte rust. Na een tijdje begon het lichamelijk beter met haar te gaan, en daardoor begon zij meer en meer te beseffen, hoe goed ze zich ook psychologisch voelde, na die 'van moetens'-rustperiode.
Ze vertelde me hierover: "En toen besefte ik ineens ten volle, hoe fout we bezig zijn. Hoe fout het systeem is, waarin we vastzitten."
Dit is een heel doordeweekse vrouw met een goede baan, een man en kinderen en een huis.

"Maar ja," voegde ze er meteen aan toe. "We kunnen niet anders."

Ik vroeg haar waarom niet. Waarom zou ze nog meedraaien in de mallemolen, als ze inzag en ten volle begreep dat ze zo meewerkt en meedoet aan iets absurds?

Ze zei: "Omdat ik anders niet rondkom."

Voor de centen dus. Dit was iemand die niet al te gek doet (hoewel ze minder zuinig is dan ik :) - de kledij van haar gezin koopt ze bv allemaal tweedehands.

Ik wilde haar wel tips geven (zie mijn Rondkomen met een klein budget en Hoe bespaar je als je al een klein budget hebt), maar ik wist niet of het veel zin had. Ze leek erg overtuigd te zijn van het feit dat het niet anders kon.

Wat ik hieruit leerde:

-Een grote meerderheid van de mensen ziet in dat het huidige tempo (werk, gezin, leven) niet haalbaar is op lange termijn, ook - zeker - niet voor het milieu. Vaak beseffen de mensen het pas als ze ziek worden door het jachtige tempo (de Burn-out) van hun leven, of als ze door andere omstandigheden gedwongen worden even stil te staan bij waar ze mee bezig zijn.

-Maar ondanks het feit dat mensen beseffen dat het niet goed gaat, willen ze niet veranderen. Dat is zo moeilijk, veranderen. Of zo lijkt het althans. Velen krijgen dan na korte of lange tijd uiteindelijk alsnog te maken met een burn-out, een mokerslag, ons lichaam dat ons dwingt te rusten.

Wat ik me bedacht, na dat gesprek?

Na het zoveelste verhaal over een kennis die "gecrasht" was? Het zoveelste gesprek met iemand die plots meer werk met minder man -en vrouwkracht moet verzetten, en die dat niet langer aankan?

Dat we collectief getikt zijn!!!!

Over graaicultuur en basisinkomens...

-Een vriend vertelde me over zijn rijke buurman, die zijn optrekje van 400000 € nu van de hand deed, omdat hij in Frankrijk een domein met honderd hectare op het oog had. In een gesprek over geld had de buurman langs zijn neus weg gezegd dat hij, in een maand waarin hij "niet gek deed", hij "toch niet met minder dan 4000€ toekwam."

-Onlangs in het nieuws: de acht rijkste wereldbewoners bezitten samen evenveel als wat de helft van de wereldbevolking heeft. Ze passen in een treincoupé. Dat is toch te gek voor woorden? Waarom nemen we dat? En blijven we ons ondertussen ziek werken?

-Zelf werd ik samen met twee anderen ontslagen, omdat - volgens de werkgever - het economisch gezien niet goed ging met het bedrijf. Volgens de collega's en ik werden wij echter afgedankt omdat we het gewaagd hadden om aan te klagen dat we wettelijk gezien incorrect vergoed werden op alle zon-en feestdagen waarop we werkten. Een wettelijk correcte vergoeding had het bedrijf 18000€ extra gekost aan personeelsvergoedingen, maar dat vonden zij blijkbaar teveel. Terwijl ze hun top 3 aan CEO's wel een jaarlijkse bonus van samen 175000€ gunnen. Graaicultuur?

-Toevallig was er ook deze week veel heisa in de pers rond politici die overmatig veel verdienen. Misschien heb je er iets over vernomen. Er was een politicus bij die 7000€ per maand opstreek, mijn allereerste maandloon maal honderd, dus, en een andere die 12000€ per jaar extra verdiende, bovenop zijn al buitensporige loon, om advies te geven aan Telenet. Ik vraag me werkelijk af, wat voor een advies die man wist te geven, dat hij er zo belachelijk veel geld voor krijgt. Misschien kan hij de lotto cijfers voorspellen?

De eerste politicus verantwoordde zichzelf door te zeggen dat hij "hard werkte" voor dat loon.

Al die mensen met burn out die ik ken, en ik ken er nog veel meer die met een bijna-burnout zitten, die werkten ook erg hard. Misschien nog wel harder dan die man die zoveel geld kreeg.
Dat niemand me meer komt vertellen dat er geen geld is om iedereen een basisinkomen te gunnen. Met een basisinkomen zouden mensen zichzelf wat meer rust kunnen gunnen. Als we de lonen wat eerlijker verdelen, geraken we er wel, met overschot zelfs.

En ook als het basisinkomen er niet zou komen, bestaan er nog steeds alternatieven. Je kan ervoor kiezen om niet mee te doen aan het jachtige ritme.

Hoe zit het met jouw tijd? Heb je constant het gevoel dat je te druk bezig bent? Wat zou er kunnen veranderen om het allemaal minder jachtig te maken? Welke eerste stappen kan je zetten om tot een beter alternatief te komen?

Heb jij al te maken gekregen met een burn-out? Heb je er een oplossing voor gevonden?