dinsdag 15 oktober 2019

Zelfgemaakte Ambachtelijke Zeepjes!

Het is hier de laatste maanden wat stiller geweest op deze blog, en dat heeft veel te maken met het feit dat ik pas opgestart ben als onderneemster...
Vanaf nu maak en verkoop ik namelijk natuurlijke, ambachtelijke vegan zepen!

Ik produceer alle zepen zelf volgens het koude procédé, waarbij de zeep vier weken moet rijpen en drogen voor ze gebruiksklaar is.
Uiteraard zijn alle zepen volledig plantaardig, en gebruik ik biologische ingrediënten waar mogelijk. Bovendien wordt er niks onnatuurlijk aan de zepen toegevoegd: what you see, is what you get. Ik werk enkel met natuurlijke geuren (aan de hand van kruidentheeën en/of biologische essentiële olieën) en natuurlijke kleuren.

Deze leuke zwarte zeep, bijvoorbeeld, ontleent zijn kekke kleurtje aan actieve kool!



En het zeepzakje dat je erbij ziet, vind ik een geweldige eco oplossing. Het is gemaakt van biologische ramie, dat is een plant uit de brandnetelfamilie. Zo'n zakje helpt je je zepen op de juiste manier te bewaren, zodat ze snel drogen en je er langer plezier van hebt. Bovendien kan je het zakje (met zeep er in) als zacht scrubbend washandje gebruiken, èn je kan al je kleine zeeprestjes erin doen, zodat je alles maximaal kunt opgebruiken!

De zepen kan je bestellen via mijn website: https://tisomzeep.jouwweb.be/

Je kan ze ook vinden op Facebook, en op Instagram: @tisohmzeep
  
Heel tof, eco en makkelijk - en zelfs zuinig - vind ik de multifunctionaliteit van deze zepen!
Zelf gebruik ik ze als handenzeep, onder de douche, als gezichtszeep, èn als shampoo! Ik hou van één product voor alles, op die manier heb je zo weinig mogelijk verpakking. Ik heb dan ook gekozen voor een minimale, eco verpakking.  

Ik vind het heel leuk om met seizoensingrediënten te werken, zoals bij deze Choco-Chaï Zeep:


Omdat deze blog uiteindelijk over zelfvoorzienend leven gaat, wil ik hier ook graag even over zelf zeep maken schrijven. Hoewel ik al veel langer dan vandaag heb uitgezocht hoe je je eigen natuurvriendelijke zepen kan maken, heb ik die informatie nooit op De Zelfvoorzieningsbijbel gedeeld.

Waarom niet?

1. Zeep maken is niet zonder risico. Het is een chemisch proces, dat in een aparte kamer hoort te gebeuren (niet in je keuken). Loog is een ingrediënt dat onontbeerlijk is bij het zeepmaken, maar het is een gevaarlijk product dat je bijvoorbeeld niet wilt laten rondslingeren. Eens de zeep, na vier weken, gerijpt en uitgehard is, is alle loog volledig verzeept.

2. Om zeep te maken heb je allemaal gespecialiseerde benodigdheden nodig, zoals aparte potten, mengbekers, handschoenen, veiligheidsbril, thermometer, mallen, ...
Persoonlijk vind ik het niet zo eco, als iedereen zulke spullen apart gaat aankopen om dan een paar keer per jaar een kleine hoeveelheid zeep mee te maken. Net zoals ik het eigenlijk ecologischer vind om serreplantjes bij een kweker te kopen (zodat er slechts 1 serre verwarmd is moeten worden) vind ik het ook meer eco om dan bij een lokale zeepziederij je zepen te halen.


Mocht je je alsnog aan je eigen zepen willen wagen, dan kan je uiteraard op andere sites, zoals deze fijne blog, de Weg naar Zelfvoorziening, alle info vinden.

Maar als je dus liever kant-en-klare, gerijpte, ecologische, lokaal geproduceerde, artisanale vegan zeepjes koopt, kan je bij 't Is Om Zeep terecht!

maandag 30 september 2019

Chili voor Willy




De sympathieke VZW Eva organiseert op 4 oktober, Werelddierendag, een sympathieke actie: Chili voor Willy!
Willy is de naam van een varken dat Eva gered heeft van een ellendig leven en een wisse dood. Hij wordt het symbool van hun actie om nog meer varkens te redden:

"EVA wil Willy helpen door minstens 20.000 euro in te zamelen. Met 20.000 euro kunnen we meer dan 25 grootkeukens begeleiden om hun maaltijden te verplantaardigen. Zo sparen we het leven van duizenden varkens zoals Willy."

Ook jij kan Willy helpen, o.a. door je te registreren voor een chili-sin-carne etentje op 4 oktober, of door zelf op die dag een Willy- en varkenvriendelijk chili-feestje te organiseren!  Alle info vind je hier.

Varkens zijn ZO ondergewaardeerd, vind ik... Ze zijn net zo slim, zo niet slimmer, dan honden, dat bewijst het slimste varken van de klas met verve. Of wat dacht je van deze superschattige zwemmende varkentjes?!

Geen enkel dier verdient de trieste omstandigheden waarmee zovele levende wezens vandaag, op dit moment (9 geslachte dieren per seconde in ons land), helaas, mee te maken krijgen, maar bij dieren met een hogere intelligentie, zoals het varken, doet het bij mij nog net wat meer pijn, omdat je weet dat ze een bewustzijn hebben.

Ik kan me goed voorstellen dat ze wanhopen, en diep, diep lijden, elk moment van hun trieste leven.

Deze dieren verdienen beter! Elk dier verdient beter!

Ook jij kan meedoen met de actie. En als je morgen niet kan, waarom dan niet vandaag? Of overmorgen, misschien volgende week?
Je kan zoveel doen! En op zo'n gemakkelijke manier! The power of your fork!
Met elke hap die jij neemt, elke maaltijd die jij kookt, elk gerecht dat je bestelt op restaurant, elk product dat je in je karretje stopt in de supermarkt, kan ook jij helpen en bijdragen, om het lijden te verminderen!
Je hebt ZO veel macht, en ZO veel invloed, en jouw keuzes hebben een ENORME impact op de levens en het lijden van anderen.

Misschien weet je helemaal niet hoe je chili sin carne klaarmaakt?

Dan help ik je even op weg met mijn versie van chili sin carne.
Voor alle Willy's, alle varkentjes, biggetjes, alle levende zielen ter wereld die op dit ogenblik in gevangenschap en in angst leven.

Wat kan je bij zo'n chilischotel serveren? 
Mogelijkheden te over:
-zure room (van cashewnoten). Heb je geen zin/tijd om zure cashewroom te maken, dan kan je ook gewoon plantaardige yoghurt serveren. Teentje geperste look erdoor, scheutje olijfolie, wat zwarte peper: bingo.
-pompoensteaks (voor originaliteitspunten)
-salsa (voor een recept kijk hier, bij 'woensdag')
-tortilla chips
-blauwe tortilla's, voor een foto kijk hier!
-guacamole
-maïskorrels met limoensap
-geraspte worteltjes met limoensap en korianderblaadjes
-rode paprikareepjes
-Wil je een extra spannende chili, met cacaopoeder, zoals in Mole saus? De Groene Prinses helpt je op weg! Ook kan je tofu, seitangehakt, walnoten of andere notengehakt, of zelfs hempfu door je chili heen mengen, voor extra Willy-vriendelijke eiwitten.

Vegan recept: Chili sin carneNodig:
-rode bonen, je kan voorgekookte uit een bokaal nemen, of je kan gedroogde bonen een nachtje van tevoren in water weken en dan in een snelkookpan doen garen.
-1ui, liefst een rode, fijngesneden
-3 tenen look, geperst
-olie om in te bakken
-komijnpoeder naar smaak
-cayennepeper of verse chilipepertjes, gesneden, naar smaak
-paprika poeder naar smaak, als je van het rokerige smaakje houdt kan je gerookte paprikapoeder nemen.
-oregano naar smaak
-tijm naar smaak
-zout naar smaak
-verse tomaten, minstens drie dikke, gesneden in blokjes, of tomaten uit bokaal
-optioneel: een eetlepel ahornsiroop, om het scherpe uit de tomaten te halen
-water
-optioneel: verse koriander
-rijst of gebakken aardappelpartjes of tortilla's of tortillachips
-optioneel: een reeks bijgerechtjes, zie boven voor inspiratie
Hoe maak je het?
1.verhit de olie
2.fruit de uien tot ze glazig zijn
3.voeg de look toe, en de kruiden en/of chili's, plus het zout
4.voeg de tomaten toe en de bonen toe.
5.voeg eventueel wat water toe, naar gelang van hoe dik of hoe dun je de saus wil hebben.
6.Voeg optionele ahornsiroop toe. 
7.laat op een zacht vuurtje stoven tot de tomaten helemaal versaust zijn.
8.serveer met de rijst die je ondertussen gekookt hebt of met gebakken aardappelpartjes, of met de hele serie aan bijgerechtjes.
9.werk eventueel af met verse koriander en zwarte peper
10.laat het smaken! Op je gezondheid, Willy!

PS, het gaat de goede kant op, trouwens, voor Willy! Dat bewijst dit hoopgevende artikel in de morgen: 'Ooit zal vlees illegaal zijn'. 
Hoe eet jij je Chili Sin Carne het liefst? Ga je meedoen met de actie?

donderdag 19 september 2019

Zelf Inkt Maken! Recept en Ebook!


Vegan Creatief Recept: Zelf Inkt Maken, Recept en Ebook!


Ik schrijf enorm graag: aan deze blog, aan romans zoals mijn debuut, aan cursussen voor de Schrijf Kaffees die ik organiseer, ... ik ben altijd wel bezig met fictie of non-fictie neer te pennen.

Het liefst schrijf ik met de hand. Dat gaat weliswaar trager, maar het dwingt je om in het nu te blijven. Ook hou ik van de handeling zelf: je ziet als het ware je gedachten uit je hoofd op het papier vloeien, soms kan je de inkt zelfs van kleur zien veranderen terwijl hij opdroogt...

Een tijdje terug had ik de zoveelste balpen leeg geschreven. Bij het in de vuilbak gooien dacht ik: zo veel plastic! Zelfs vulpenbuisjes zijn ook van plastic gemaakt.

Het deed me verder nadenken: is inkt eigenlijk wel eco? Zou er een alternatief zijn?

Ik heb allerlei recepten opgezocht en uitgeprobeerd om mijn eigen eco, plantaardige inkt te maken.

Vandaag deel ik een inkt van rode bietjes! Maar ik heb nog veel meer info en recepten, die ik in een Ebook (van 40 bladzijden) heb gebundeld.
Ik bied het Ebook aan voor 5€. Naast achtergrondinfo en recepten vind je er ook foto's van mijn experimentjes in!

Vind je dit een leuke blog en wil je me graag steunen, of ben je gewoon een zelfmaak diehard, of een schrijfverslaafde zoals ik, dan kan je het Ebook Zelf Inkt Maken bestellen door me een mailtje sturen: dezelfvoorzieningsbijbel@gmail.com  
Alvast hartelijk dank!

En dan nu het recept:

Zelfgemaakte Inkt van rode bietjes
Nodig:

-1 kopje verse rode biet in stukjes gesneden, de schil mag erbij
-1 kopje water
-1 tl wijnsteenzuurpoeder (geeft rozerode inkt) of 1tl ijzer (geeft donkerrode inkt)
-1 tl 1/2tl Arabische gom (heb je echt nodig...)
-3 druppels essentiële olie van rode tijm
-kookpot
-schone handdoek
-zeef/kaasdoek/trechter
-opvangpot
-glazen potje/s
Hoe maak je het?
1.Steriliseer eerst de glazen potjes met kokend water of in de oven. Zet ze omgekeerd op de handdoek, in afwachting van gebruik.
2.Doe de rode biet, het water en het gewenste beitsmiddel in de kookpot.
3.Breng aan de kook.
4.Laat zachtjes stoven tot de gewenste consistentie: ongeveer 20 minuten (ongeveer tot je een kopje vloeistof overhoudt).
5.Giet de vloeistof in een opvangpot met behulp van een met kaasdoek bedekte zeef, gebruik eventueel een trechter.
6.Giet de opgevangen vloeistof met behulp van een zeef en wat kaasdoek in je glazen potje.
7.Voeg een halve theelepel Arabische gom toe aan het potje.
8.Roer de gom los, blijf met tussenpozen roeren tot de gom helemaal opgelost is, dit duurt een tijdje.
9.Laat afkoelen.
10.Voeg drie druppels tijmolie toe voor de houdbaarheid.
11.Sluit het potje en label het.

12.Schrijven maar!


Een melig voorbeeldje van het romantische kleurtje dat je met deze inkt bekomt...

Heb jij wel eens zelf inkt gemaakt? 









zondag 18 augustus 2019

Hoe ontsnap je aan de ratrace? Praktische tips.

Hoe ontsnap je aan de ratrace? Praktische tips. Vraag je je soms ook af of je job wel zinvol is, en of je wel tot je 67e wil werken? Zou je liever meer tijd willen spenderen met je dierbaren en aan je hobbies, aan dat wat je graag doet?

 
Als ik zie hoe vaak mijn post leven met een klein budget gelezen wordt, dan denk ik dat veel mensen op de bovenstaande vragen 'ja' zullen antwoorden: ze willen een zinvol leven, ze willen bijdragen aan waardevolle projecten die goed zijn voor anderen en voor de natuur. Ze willen een vredevolle, mooie, eerlijke wereld. Tegelijkertijd zitten ze vast: aan een job, aan verantwoordelijkheid, aan een afbetaling, aan te weinig tijd.
Persoonlijk zie ik geen toekomst in het huidige systeem. Ik herken deze wereld vaak niet meer als de mijne, als mijn thuis, de plek waar ik woon, en die ik deel met andere levende wezens: ik zie...
...kissebissende politici, oorlogen en verrechtsing alom, probeer je een 'goed mens' te zijn dan bestaat daar tegenwoordig een scheldwoord voor, 'solidariteit', 'sociaal zijn': termen die verketterd worden. Overconsumptie, een gigantische kloof tussen rijk en arm, vervuiling, geïndustrialiseerde dierenmishandeling op grote schaal, het klimaat dat op hol slaat. In de oceanen drijven eilanden van plastic afval.
Tussendoor: pendelen en filerijden, overuren maken, snelle, makkelijke en in plastic verpakte maaltijden verorberen voor de tv, haastig, haastig, want er is zoveel te doen, er is zoveel dat moet, en er is zo weinig tijd. Alles is druk, druk, druk, en meer en meer mensen zijn moe, moe, moe.  
Burnout komt steeds vaker voor: mensen zijn het beu, ze willen niet meer, en ze kunnen ook niet meer.
Maar mee doen, dat is een keuze: we kunnen er ook voor kiezen om aan dit alles niet mee te doen.
Zo'n keuze heeft gevolgen, absoluut.
Hieronder bespreek ik een aantal praktische alternatieven voor de ratrace.

Voor de duidelijkheid en de volledigheid: uiteraard zijn er ook binnen het huidige systeem mensen zat die met plezier een waardevol beroep uitoefenen - gelukkig maar!
Maar als je in deze tekst beland bent, ga ik er even van uit dat je toch op zoek bent naar 'iets anders', iets 'meer dan dit', een 'andere' manier van leven, een alternatief. 

Persoonlijk ben ik van mening dat iedereen een basisinkomen zou moeten krijgen, en dat er - naast een bestaansminimum - ook een bestaansmaximumgrens moet komen. Je mag niet meer verdienen dan x aantal euro's. Een werkgever mag niet meer verdienen dan 10x het loon van zijn minst betaalde arbeider. Doe je dat wel, dan wordt het overschot automatisch doorgestort naar een goed doel. Want zeg nu zelf: wat hèb je eigenlijk aan vijf porches, of een 'gezinshuis' met tien keukens (ja, echt gebeurd)?
Dan nog liever een verlichte dictatuur die decadentie verbiedt in plaats van een ongebreideld egoïstisch en aarde -en medemens vernietigend consumentisme.

In ieder geval zijn basisinkomen en maximumvermogen vandaag nog niet aan de orde. Tot die tijd moeten we zien te overleven in dit absurde systeem van overvloed, schaarste, extremen en verspilling.

Maar hoe kan je aan dat systeem, ons huidge systeem van werken, kopen en consumeren ontsnappen?
Alles, zo voelen veel mensen het aan, begint bij geld.

Je hebt geld nodig om je huis af te betalen, om je kinderen te laten studeren, om je vervoerskosten mee te betalen, enzovoort.

Veel mensen durven hun betaalde job niet opgeven — zelfs als ze, diep vanbinnen, beseffen dat die job hun allesbehalve gelukkig maakt — omdat het loon dat elke maand netjes gestort wordt op hun
rekening hen een gevoel van veiligheid en vertrouwen geeft.

Veel mensen verkiezen het dus om stilletjes ongelukkig te zijn boven hun dromen waar te maken.

Zijn er dan echt geen alternatieven?

Ik zet hier wat 'ontsnappingsmogelijkheden' op een rijtje. Als je zelf nog meer ideeën hebt, deel ze dan vooral in een reactie — ik bedank je alvast.

Hoe kan je ontsnappen uit de ratrace?

Fase I: Verantwoordelijkheid opnemen voor je eigen leven.
Het is jouw leven. Je bent geboren in en met een aantal omstandigheden die je niet kiest. Gelukkig kan je wat betreft de rest van je leven wel heel wat zaken in eigen handen nemen. Er is altijd een keuze.

Stap 1. Verminder je uitgaven.
Dit is het allerbelangrijkste. Hoe minder geld je uitgeeft, hoe minder tijd je moet verdienen. Want geld verdienen kost tijd, en tijd — daar hebben we niet zo veel van. Als je liever je tijd besteedt aan
je gezin, je vrienden, je eigen interesses dan aan werken voor een baas, dan is het hoog TIJD om eens
 na te gaan welke kosten je kan schrappen.
Ik geef je een hele hoop voorbeelden van hoe je je uitgaven kan temperen en zuiniger kan leven in rondkomen met een klein budget.
In het kort komt het hier op neer: koop zo weinig mogelijk. Zorg dat je zo weinig mogelijk afbetalingen moet doen. Leef zo ecologisch mogelijk (want dat is beter voor de planeet EN goedkoper!).
Herinner je bij deze stap dat ook de kleine uitgaven meetellen. Zelf shampoo maken kost weinig tijd in verhouding met aanschuiven in en van en naar de supermarkt rijden, en het is veel goedkoper en ecologischer.
Voor grotere, of onverwachte uitgaven kan een microleensysteem uitkomst bieden. Daarbij spreek je met een aantal mensen die je vertrouwt af, dat iedereen elke maand een bepaald bedrag stort aan een groepsrekening. Het volledige bedrag wordt dan per maand aan 1 willekeurig gekozen lid van de groep gestort. Of, na overleg: aan de persoon van de groep die het op dat moment het hardst nodig heeft.
Met dat systeem maak je geen winst, maar je kan wel onverwachte uitgaven bekostigen, of een investering doen. Meer info zie hier
Als je wel koopt, zorg er dan voor dat wat je koopt gerecycleerd is, of tweedehands, of biologisch, ecologisch, afbreekbaar, vegan, fairtrade, van goede kwaliteit en duurzaam. Op die manier draag je zelf al zo weinig mogelijk bij aan de verspilling, aan dierenleed, aan mensenleed en aan vervuiling.
En, belangrijk: laat je hierbij niet demotiveren door mensen die je verwijten dat je niet honderd procent perfect bent. Zulke mensen komen met een opgeheven vingertje en zeggen zaken als: 'Jij eet dan misschien veganistisch, maar je neemt WEL nog het vliegtuig, ben je dan wel consequent bezig??'
Doorzie dat soort verwijten voor wat ze zijn: een excuus van de verwijter om zelf niks te ondernemen. Lees er hier meer over.
Mensen zijn imperfect. Als je je best doet, kom je al een heel eind. Als we allemaal ons best doen, komen we gigantisch ver.
Minimaliseren hoort hier ook bij. Doe je huishouden met plezier en ruim alle overbodige spullen op of versimpel ze (lees hier een voorbeeld over DIY en zero-waste) met hulp van bijvoorbeeld Marie Kondo. Weet je niet waar beginnen? Google 'minimaliseren' of zoek in je bib op dat trefwoord.   

Stap 2. Zoek uit wat je het aller, allerliefste doet. Waar ben jij goed in? Wanneer verlies je alle gevoel voor tijd? Wat brengt je in de 'flow'? Wat deed je als kind al graag?
Heb je het gevonden? Misschien zijn het wel meerdere zaken: prima!
Nu doe je een brainstorm: hoe kan je met dit unieke talent iets bijdragen aan de wereld? Hoe kan je geld, of kost en inwoon verdienen aan deze interesses?
Neem hier echt even de tijd voor. Pak een blad papier en een pen. Schrijf in het midden je talent/ interesse op. En noteer alle ideeën die in je opkomen, OOK diegene waarvan je denkt: dat kan niet.

Stap 3. Herstel je contact met de natuur.
Ik kan er natuurlijk naast zitten, maar ik denk dat heel wat van onze huidige problemen te maken hebben met de mate waarin we vervreemd raken van de natuur. Wij zijn immers natuur. We zijn niet
gemaakt om in betonnen steden achter glas en airconditioning te functioneren in een wereld van kunstmatige bliepjes en kunstmatig eten. Althans: ons lichaam en onze mindset is nog niet meegeëvolueerd naar zo'n manier van leven.
Ga dus wandelen. Snuif aan bloemen. Ga kamperen. Trek de bossen in. Kweek sla
Het contact met de natuur herstellen, staat gelijk aan het contact met je ziel herstellen. Met je zèlf.

Fase II: Kies een andere manier van leven
Als je je kosten hebt verminderd, je weet wat je doel is, wat je het liefst van al zou doen in je leven,en je hebt je contact met de natuur en met je ziel hersteld, dan kan je daadwerkelijk naar dat doel beginnen werken.

Ik denk dat je,
1)als je iets doet met je talenten waardoor je iets positiefs (wat dan ook) bijdraagt aan de wereld,
2)als je bewust leeft en zo min mogelijk leed veroorzaakt voor alle andere levende wezens, o.a. door je koopgedrag (vegan leven, niet vliegen, fairtrade producten kiezen, ...)
en
3)als je je bewust bent van het feit dat ook jij natuur bent, ...

...je al een heel eind op weg bent om aan de ratrace te ontsnappen.

Maar voor de volledigheid zet ik ook nog enkele radicalere tips op een rijtje:

1.Voor een gemeenschappelijke vorm van wonen kiezen
Vroeger was religiositeit heel normaal. Mensen konden, veel makkelijker dan nu, aan het 'gewone leven' ontsnappen door in het klooster te gaan, non of priester te worden, naar de missies te trekken, enzovoort.Tegenwoordig zijn er niet zoveel kloosters meer. Maar er zijn nog steeds andere vormen van 'je aan de samenleving onttrekken', bijvoorbeeld door je aan te sluiten bij een woongroep.

-in microvorm:

*de kangoeroewoning of het gemeenschapshuis: zie voor frisse ideeën, tips en zoekertjes de uitstekende site van samenhuizen voor alle mogelijke vormen van samen wonen en leven, co housing, enzovoort.
*Koop/bouw een eigen tiny house, yurt, busje waarin je kan wonen.

*Koop een huis, als je kan. Je kan je woonst, als je zelf wil reizen, weer doorverhuren aan anderen. Dat blijft in de sfeer van kapitalisme, maar nogmaals: als je je leven volgens fase I hebt ingericht, kan je als voorbeeld dienen voor andere mensen, die ook anders willen gaan leven. En zo ontstaat er op lange termijn steeds meer samenwerking. Dat is de 'Be the change you want to see' van Gandhi in de praktijk gebracht.  

-in macrovorm (al wat radicaler):

*Ga bij een commune, al of niet religieus. Je kan nog steeds intreden in kloosters en dergelijke. Ook bestaan er heel wat alternatieve plekken waar mensen samenwonen. De nummer 1 website op dit vlak is Omslag. Ook op Nudge vind je veel info.

*Ga rondreizend vrijwilligerswerk doen: dan heb je geen eigen woonst nodig, en ook geen job. Je krijgt kost, inwoon, en culturele uitwisseling. Check helpx, wwoof, workaway.
Of lees over de inspirerende ontmoetingen die wij als host al met vrijwilligers van over de hele wereld hebben gehad, hier en hier. Vrijwilligerswerk is een uitstekende manier om allerlei vaardigheden aan te leren.

*Je kan ook stationair vrijwilligerswerk doen: voor een goed doel. In ruil voor jouw inzet wil de organisatie je misschien bed en brood bieden.

*Ga kraken: het is heel jammer dat er nog steeds erg veel huizen en panden leeg staan, ongebruikt, terwijl er zoveel mensen zonder huis zijn. Je kan je ongenoegen hierover uiten door burgerlijk ongehoorzaam te worden en te gaan kraken. Op die manier geef je het leegstaande huis/gebouw alsnog een nuttige bestemming, en klaag je tegelijkertijd leegstand en overbodige rijkdom aan. Voor meer over kraken en over inspirerende kraakpanden zie o.a.: maps.squat.net, homelessandabroad.com, gonomad.com, squattheplanet.com.  
Stadsratten die op weinig geld willen overleven en die van recycleren houden kunnen kiezen voor aren lezen als levenswijze, ook wel skippen en dumpster diving genoemd. 

*Ga rondreizen, en verdien onderweg je eten, slaapplek en vervoer met je passies. Ik ben al rondtrekkende straatmuzikanten tegengekomen, maar ook reizigers die portretschilderden, digital nomad waren, gigagrote luchtbellenblazers, waarzegsters, levende standbeelden, creatievelingen die eigengemaakte juwelen, kunst, theater, circus, advies of workshops verkopen. Meer tips en info vind je bij het Netwerk Alternatieve Reizigers.

*Een heel extreem maar bijzonder inspirerend voorbeeld vind ik het levensverhaal van Raynor Winn
en haar man Moth, dat ze neerschreef in The Salt Path, vertaald als Het Zoutpad. Na een ongelukkige investering verliest dit koppel hun huis, en daarmee ook hun inkomsten, want ze baatten er een bed&breakfast in uit. Ze zijn alles kwijt. En daarbovenop krijgen ze in diezelfde week ook nog vernietigend nieuws van het ziekenhuis: Moth heeft een zeldzame, terminale ziekte. Op hun 53e worden ze dakloos, met nog slechts een klein sommetje per maand van een ooit afgesloten verzekering, net genoeg voor hun maaltijden, maar niet meer dan dat.
Ze schaffen rugzakken, trekschoenen en een tent aan, en gaan doodeenvoudig stappen in de natuur, en wildkamperen. En door de helende kracht van de natuur, de fysieke beweging, en telkens opnieuw een stap vooruit te zetten, niet te blijven zitten, komen ze tenslotte uit bij een oplossing.
Ook rondtrekken en wildkamperen kan een manier van leven zijn. Geen gemakkelijk leven, want het regent ook, stappen is zwaar, en de nachten kunnen koud zijn. Maar het biedt een boeiend leven, zeker als je niks meer te verliezen hebt.

*Verder bestaan er mensen die zonder geld rondreizen. Inspiratie o.a. hier en hier en hier

*Heb je het helemaal gehad met deze samenleving, dan kan je kluizenaar of kluizenares worden. Moderne heremieten bestaan!
Kluizenaars zijn van alle tijden. Alleen al aan de hoeveelheid verschillende termen voor kluizenaars kan je merken dat ze niet helemaal onbelangrijk zijn binnen de maatschappij. Op zijn minst doen ze mensen nadenken.
Sommigen kiezen voor het kluizenaarsbestaan omdat ze hun leven aan hun god willen wijden. Anderen hebben traumatische ervaringen meegemaakt en verkiezen de vrijwillige eenzaamheid. Nog anderen willen een leven wars van alle materialisme, een leven van eenvoud.
Wat ook de motivatie mag zijn, uit alle verhalen die je op internet vindt, blijkt dat veel mensen kluizenaars bewonderen en aanvaarden. Sommige kluizenaars krijgen post van over de hele wereld. Sommige anachoreten houden een blog bij over hun leven, er bestaat ook een nieuwsbrief voor en door kluizenaars. Heel wat dorpen zien de kluizenaars blijkbaar als een soort mascottes: ze wijden standbeelden of gedenktekens aan hen, ze bezoeken hen om raad te krijgen, ze zijn trots op HUN kluizenaars.

Je kan hier over hen lezen, hier, dit artikel, dit, en nog eentje in het Nederlands.Sylvain Tesson is een Frans auteur die 'Zes maanden in de Siberische wouden' schreef - daarin verwerkt hij heel wat info over het kluizenaarsbestaan.

Zelfvoorzienend leven
Heb je een eigen stek, dan kan je proberen in eigen behoeften voorzien. Dit was de manier van leven die ik voor ogen had, en nog steeds - ten dele - voor ogen heb.
Ondertussen heb ik best wel wat kennis vergaard over zelfvoorzienend leven, en kan ik je deze inzichten delen:

-Zelfvoorzienend leven is niet altijd vanzelfsprekend. 
Soms gebeuren er onverwachte zaken. In ons geval kreeg mijn vriend een arbeidsongeval, waardoor hij niet meer kan boren, timmeren, en zo goed als geen tuinwerk kan doen. Als je een tuin zo wilt onderhouden dat je er het hele jaar door uit kan eten, ben je toch best met minstens twee personen, en idealiter meer. Echt zelfvoorzienend zijn kan je alleen in een dorp, in mijn opinie. En kijk: er komen steeds meer ecovillages en transitiesteden bij!
  

-Zelfvoorzienend leven vraagt veel tijd en knowhow
Alles zelf maken is leuk, het is ecologischer, goedkoper en je weet precies wat je eet of wat je op je huid smeert. Het geeft een gevoel van controle, zelfredzaamheid en kennis - dat is heel fijn. Die kennis opdoen vraagt echter tijd en leren en ervaring. Al je eten en drank zelf verbouwen, je eigen ruimte zelf verbouwen en inrichten, je eigen wasmiddel maken enzovoort vraagt ook allemaal tijd. Heb je je tuin gepland, ingezaaid, onderhouden? Dan ben je nog niet klaar: je moet ook oogsten, verwerken, inmaken, diepvriezen, drogen, fermenteren, en bereiden.
Zelfvoorzienend leven is continu bezig zijn met zelf voorzien in: het vraagt veel tijd. Lees zeker ook De zelfvoorziener en de winter voor tips en inzichten.
Ook interessant: je moestuin is goud waard, maar levert je eigenlijk niet zo veel op in cash. Lees waarom een moestuin desondanks enorm waardevol kan zijn. Je rekent namelijk best in dat je, naast elementaire levensbehoeften zoals water, eten en warmte ook nog geld nodig hebt om belastingen mee te betalen..

-Zelfvoorzienend leven kan je niet alleen
Om ECHT volledig zelf voorzienend te zijn in elektriciteit, water, verwarming, voeding, verzorgingsproducten en kleding heb je een groep en een dorp nodig, in mijn opinie. Het vereist heel veel kennis en heel veel gespecialiseerde talenten.
Dat hoeft geen probleem te zijn. Volgens mij zullen mensen in de nabije toekomst terug op kleine schaal gaan samenwonen en samen voedsel verbouwen en zelf voorzien in hun behoeften. Op een manier die de planeet niet naar de vaantjes helpt. Samen sta je sterker. In vroegere eeuwen ging het net zo: mensen woonden samen en deelden hun talenten of ruilden ze.

Een manier om te ontsnappen aan de ratrace is dus om in een community te gaan wonen die aan zelfvoorziening doet, zoals de ecovillages, en jouw bijdrage te leveren.

Wat zijn jouw ervaringen? Heb je nog tips?

zondag 4 augustus 2019

Distels in je tuin: doen?

Distels in je tuin: doen?

Nee, de plant op de foto is GEEN distel. Waarom ik die foto hier dan tussenzet? Dat lees je hieronder...
Sinds enkele jaren groeien er een tiental stekelige distels in onze voortuin. Tot nu toe heb ik ze telkens uitgetrokken of afgeknipt.
Distels staan immers bekend als de Vloek der Tuinier en der Landbouwer. Boerenplaag, worden ze wel eens genoemd. En ook hun onderlinge namen zijn veelzeggend: speerdistel, kale jonker, Spaanse ruiter, en - oh wee! - de langstekelige distel.

Vroeger waren distels verboden. Dat kwam zo: handschoenen zoals wij die nu kennen, waren nog niet echt alomtegenwoordig. En distels hebben venijnige stekels. Boeren en tuiniers die de distels te lijf durfden gaan, verwondden hun handen. Die wonden konden dan weer besmet worden met bacteriën uit paardenmest - vaak gebruikt op het land - en zo kon je uiteindelijk doodgaan aan besmetting met tetanos - ook gekend als 'de klem'. Distels waren destijds dus wel degelijk levensgevaarlijk. Geen wonder dat ze verboden waren. De wet met het verbod dateert uit 1887.

En het idee dat distels, nog steeds, verboden zijn nu, leeft nog hard. 

Vandaar ook dat ik telkens braaf de distels in mijn tuin afknipte voor ze konden gaan bloeien. 
Maar... dit jaar was ik te laat om ze te maaien of uit te doen. Plots stonden er tientallen vrolijk paarsgekleurde bloempjes in bloei.
Op een voormiddag ging ik kijken. Ik telde spontaan wel elf verschillende soorten insecten tijdens de vijf minuten dat ik er stond: zandoogjes, kevers, kleine zweefvliegen, grote zweeefvliegen, hommels, honingbijen, en ja, ook gewone vliegen.
Op de foto's kan je wat insectenimpressies zien - helaas zijn de foto's wat vaag, net omdat er zoveel beweging en leven was!

Mooie paarse bloempjes...

Bloemenzee...
Eigenlijk best mooi, zo'n distelzee met wuivende paarse bloempjes...


Zandoogje...
Een rare rode kever die ik niet ken.
Hommeltje.

Volgens Natuurpunt in dit artikel is de distelbestrijding in onze buurlanden al lang afgeschaft, en nu ook bij ons, omdat distels echt waardevolle natuurplanten zijn.
Toen ik daar tussen de distels stond, was ik echt verrast. Ten eerste door de schoonheid van die paarse bloempjes en uitgebloeide pluisbollen, die wiegden in de wind, en door het legio gezoem, gezweef, gevlieg en gefladder van talloze insecten - al dat leven! Ten tweede vond ik het fijn om al die insecten te horen: ze zoemden, gonsden, bromden. Ten derde was ik verbaasd over de sterke, naar honing ruikende bloemengeur die ik waarnam.

Ik vroeg me af: zijn er ook distels die geliefd zijn bij de mens? 

En ja hoor: kogeldistel (prachtige blauwe bloemen) komt als sierplant in heel wat tuinen voor, mariadistel heeft niet alleen een prachtig gevlekt blad maar staat ook bekend om haar heilzame werking op de lever, kardoen is een eetbaar en geliefde 'vergeten' groente van weleer, (in de tuinen van Hex kweken ze het nog steeds, op traditionele manier), en laten we ook de fantastische artisjok niet vergeten. Die bloem wordt in gesloten vorm gekookt en geserveerd als delicatesse, en in bloeiende vorm is het zo'n ongelofelijk prachtige bloem dat je haar nooit meer vergeet.
Zelf ben ik dol op de grote kaardebol in mijn tuin. Een tweejarige distel, die heel wat hommeltjes aantrekt met haar fijne bloempjes en die ook in de winter een mooi plaatje biedt, als de vogeltjes er zaadjes uit opeten. Vroeger gebruikten mensen de gedroogde bloemhoofden als kam om wol mee te kaarden: vandaar de naam. Ook prachtig aan de kaardebol is om te zien hoe hij water vasthoudt: in droge periodes kunnen vogels en insecten ervan drinken.

Zijn er nog voordelen aan distels te vinden? 

-Misschien helpt het de reputatie van de distel als je weet dat hij familie is van de zonnebloem! 
-De distel is handig bij het overleven: je kan het pluis van de uitgebloeide bloemen als tondel gebruiken (om een vuur mee te starten). Of je kan de stelen breken bij grote droogte, want die houden water vast. 
-Er zijn mensen die distels eten! In Portugal worden ze zelfs op de markt verkocht. Uiteraard moet je de stekels zien te verwijderen. Je kan thee zetten van de bladeren, bijvoorbeeld.  De bloemblaadjes zou je naar verluidt ook als kleurstof in eten kunnen gebruiken, ter vervanging van saffraan. Uit de zaden kan olie gewonnen worden. De nog gesloten bloemknopjes kan je rauw eten, pekelen, of fermenteren. De stelen kan je koken. En de wortels zijn ook eetbaar: rauw, gekookt of gebakken, of zelfs gefrituurd - naar het schijnt smaken ze selderachtig.
Ter inspiratie post ik hier wat linkjes naar recepten met distels. Persoonlijk vind ik het meer iets voor na de apocalyps, maar wie weet heb jij er wat aan!
-Distelblad salade
-Distels in amandelsaus
-7 manieren om distels te gebruiken, o.a. sap, truffels, melk, brood en als grondstof om paddenstoelen op te kweken!
-Lofzang op de heilzame leverwerking van distels, met een recept voor een tinctuur
-Distellimonade!
 -En op medicinaal vlak staat de hele distelfamilie gekend voor haar heilzame effect op de lever.

Nu het verhaal van de prachtige plant op de foto en de link met distels.

Onlangs snuisterde ik wat door de stad rond, en mijn oog viel op de kleurrijke gevelplant hierboven. Benieuwd ging ik dichterbij: ik kende deze bloemen niet - ze zagen er exotisch en betoverend mooi uit - en ik wilde wel eens kijken of ik misschien een stekje kon nemen?
Hoe zou de plant ruiken? Zou hij makkelijk te kweken zijn? Familie van de bougainvillea, mogelijks?
Ik stond vlak voor de bloemen, en toen viel me iets vreemds op.
Het was stil. Er was geen leven. Er zaten geen insecten op de bloemen. Ik snoof en kon geen bloemenaroma waarnemen. Ik keek van dichterbij, en zag... dat die mooie plant van plastic was. De blaadjes glansden nep en onnatuurlijk.
Ik voelde me bedrogen!
Op de foto hierboven kan je eigenlijk al zien dat de 'plant' geen stam heeft, maar dat had ik dus niet opgemerkt.
Hoe mooi het er op het eerste gezicht ook uitziet, ik vond de afwezigheid van leven, van geur, van geluid... Vreselijk.

Als kind ging ik met mijn ouders op reis naar Spanje, in de jaren tachtig. Een volle dag en een nacht rijden. Ik herinner me hoe het noodzakelijk was om aan elke stop, elk tankstation, met een emmer en een sopje de voorruit te kuisen: want die zag dan zwart van de geplette insecten.
Tegenwoordig hoeft dat wassen niet zo vaak meer: er zijn eenvoudigweg niet zoveel insecten meer.
Fijn, zal je misschien denken. Ik durf wedden dat je niet van vliegen, wespen, muggen enzovoort houdt, om maar te zwijgen van vlooien en teken. Ik ook niet. Ik heb een hele blog geschreven tegen teken. Sommige insecten zijn echt strontvervelend. 
Maar, is het geen vreselijk idee, als er helemaal geen insecten meer zouden zijn?
Geen bestuiving. Geen vogels. Geen zwaluwen die door de lucht scheren. Geen krekelgezang, laat op een zomeravond in de schemering. Geen kikkers in de poel, geen vissen. Wie zouden we zijn, als er nooit meer vlinders door de lucht dwarrelden?
Moeten we echt alle distels bestrijden? Moeten we in de plaats van vervelend onkruid dat vervelende insecten aantrekt allemaal mooie maar levenloze plastic planten tegen de muur spijkeren? 
Distels prikken. Ze zijn een rotvervelend onkruid om in je groentebed te ontdekken, en toch...
Ik vond het een bijzonder waardevolle ervaring om tussen die paarsgekleurde bloemen te staan, en tussen het pluis van de uitgebloeide toppen.
En daarom laat ik mijn distels lekker staan.
NB: ik vind communicatie met mijn buren ook heel belangrijk. Mochten zij echt heel veel last hebben van de distels, dan is uiteraard alles bespreekbaar.
 
Misschien vind je mijn eerbetoon aan de prachtige paardenbloem, nog zo'n verguisd (on)kruid, ook wel leuk om te lezen!
En misschien is ook de site van byebyegras (make Europe wild again!) iets voor jou.

Wat doe jij met distels?


woensdag 24 juli 2019

Verkoelende Vegan Recepten voor Warme Dagen!

Verfrissende Vegan Recepten Voor Wanneer de Hittegolf Uitbreekt

Een zeldzame veertig graden, en het lijkt of het land helemaal lam ligt... We zijn dit soort hitte (nog) niet gewoon - ook niet in de keuken.
Wat moet je eten, als het zo heet is? En je liefst wegblijft van je kookvuur?
Ik dacht eens na over wat ik het liefste at wanneer ik door van hitte blakerende landen reisde, en ik maak hier een lijstje van verkoelende vegan recepten.
Heel wat van die recepten bevatten look! Laat dat nu net een van mijn favo ingrediënten zijn :)

Verkoelende Vegan Recepten:

1.Tarrator: deze superlekkere, verfrissende soep uit Bulgarije is verslavend. Je maakt hem met vegan yoghurt, komkommer, walnoot, veeeeel look, peper, zout olijfolie en dille. Supersimpel dus ook nog, en snel klaar! Een recept voorbeeld vind je hier.

2.Tzatziki: dit van oorsprong Turkse gerecht werkt eveneens met yoghurt, look, en komkommer. Lekker bij gelijk wat. Een receptje hier.

3.Gazpacho: in Spanje wordt het ook behoorlijk warm, deze koude tomatensoep stamt uit Andalusië. Je blendt eenvoudigweg tomaten, look, peper, zout, paprika's, rode wijn azijn, chili, basilicum of peterselie of koriander, komkommer, sjalotjes of ui, en citroensap in een verhouding die jij lekker vindt tot een dikke, koude soep. Sommige mensen voegen nog brood, olijfolie, avocado, maïs en chipotle toe.

4.Pad Thai met Zoodles: Pad thai heb ik vaak 's avonds in Thailand gegeten, wanneer de straten eindelijk wat afkoelden. Heerlijk: exotische nachtmarktjes met allerlei eetstalletjes. Pad thai zijn gewokte noedels in pikante pinda/koriandersaus. Om het extra verkoelend te maken, kan je groentennoedels gebruiken (voor een hele uitleg en tal van recepten met zulke gespiralizede noedels kijk hier) in plaats van de traditionelere rijstnoedel. Ik gebruikte wortel en courgettenoedel, en voegde paprika als groente toe. Ik baseerde me op dit recept. NB, in dat recept gebruiken ze behoorlijk veel sojasaus. Maar ja, extra zout houdt water vast, zeker?

Vegan Pad Thai met noedels van courgette en wortel

5.Rauwe Zomerrolletjes met pindasaus: nog in de Aziatische sfeer met pinda's, pikant en koriander vind je allerhande recepten voor lenterolletjes die we voor het gemak en ter verkoeling even 'zomerrolletjes' dopen (van rijstvellen gemaakt) met rauwe groentjes en een pindadipsaus. 

6.Zoodleslaatjes en Zoodlepastas: Je kan noedels maken van heel veel groenten, ook van erg verkoelende groenten zoals komkommer, courgette, paprika, enzovoort. Zulke noedels zijn op warme dagen een genot met allerhande vegan pesto's, met eenvoudige maar geweldig lekkere tomaat/look/basilicum/balsamico sausjes, enzovoort. En uiteraard kan je die zoodles ook aan slaatjes toevoegen.

7.Sushi: nog iets Aziatisch dat je koud kan eten en naar believen met fruit (zoals mango) en groenten kan vullen. Voor een recept, kijk hier bij mijn stukje over recepten met zeewier en nori.

8.Salsa: gaan we over naar het hete Zuid-Amerika: zet je sombrero op, en maak een salsa! Een basisrecept is: fijngesnipperde (liefst rode, maar witte kan ook) ui, look, kruiden als koriander of basilicum, chili, peper, zout, citroen of limoensap, maïskorrels, en... fruit! Of dat nu fruit in de vorm van tomaten (die eigenlijk bessen zijn) is, of in de vorm van perziken, mango's, abrikozen, ananas, pruimen, etc etc maakt niet uit. De combinatie zoet, pikant, zout is verbijsterend lekker. Voor een recept kijk hier. Bij de salsa eet je taco's, Mexicaanse chips, tortilla's, of in de oven gebakken zoete aardappelpartjes. Slurp.  

9.Slaatje van watermeloen, tofeta, munt, ... Watermeloen is altijd verfrissend - ook in hartige gerechten. Hier vind je een recept voor zo'n cool slaatje.

10.Bloemkoolcouscous/tabbouleh/bloemkoolrijst Als je bloemkoolroosjes rauw kort blendt, krijg je allemaal kleine korreltjes: rauwe couscous of rijst. Heerlijk met pakweg granaatappel, zoals hier

11.Mezze als je hummus gemaakt hebt, of een andere dip, volstaat het om bij heel heet weer gewoon allerlei kleine koude gerechtjes te geven. Denk: olijven, komkommers, tomaten, sla, geraspte worteltjes, enzovoort. Ook dolma's zijn hierbij suuuuperlekker, maar daar moet je wel rijst voor koken. Hier nog een receptje voor dolma's van snijbiet, oh oh oh zo lekker met vegan yoghurt en look!

En het Dessert dan?
Superverfrissend, supermakkelijk, supersnel klaar, en je hebt maar 1 ingrediënt nodig (en een blender en een diepvries): nice cream!
Koop overrijpe bananen, snij ze in stukjes, vries ze in. Blend de bevroren stukjes (laat ze even chambreren om je blender niet stuk te maken!). Dat is alles!
Maar uiteraard kan je hier ein-de-loos mee variëren. Wij hebben nice cream nog maar net ontdekt, maar probeerden al uit: nice cream met kriekjes, choconicecream. Met bevroren stukjes mango en bevroren stukjes ananas zou je hetzelfde softijs effect kunnen bereiken: het proberen waard!

Hydrateren: de drankjes.
Het is belangrijk om te blijven drinken als het warm is. Als je water beu bent, probeer dan volgende verkoelende vloeistofjes!

1.Nimbu Pani: in India weten ze hoe ze je kunnen laten afkoelen mbv drank. Wat deze frisse citroen of limoendrank zo speciaal maakt, is de toevoeging van chaat massala, of zwart zout. Optioneel kan je ook een toefje rozenwater erbij doen. En ik gebruikte ahornsiroop ipv suiker. Hee-rlijk.

2.Jal Jeera: ook een Indische drank, ook met zwart zout, verder met munt en gember. Een receptje vind je bij Tarla Dalal, de koningin van de Indische veggie keuken!   

Wat eten en drinken jullie bij hittegolf temperaturen? Santé!


zondag 7 juli 2019

Vegan Recepten met gepofte quinoa: zoet èn hartig!

Vegan Recepten met Gepofte Quinoa

Elders op de Zelfvoorzieningsbijbel kan je lezen over hoe je zelf quinoa kan zaaien!
Quinoa kan je ook zelf poffen, maar ik moet bekennen dat ik in dat poffen geen pro ben: 3/4e van de pan verbrandt altijd, wanneer ik het probeer.
Je kan echter ook gepofte quinoa kopen, en vandaag bespreek ik wat receptideetjes.

Ook gepoft behoudt quinoa zijn hoge voedingswaarde. Wij vegans kunnen onze proteïnen dus met gemak uit onze met gepofte quinoa gepimpte desserten of ontbijtjes halen, net als bij dessertjes met linzen: zie bv vegan linzenkoekjes en chocolade humusspread

Heb je geen gepofte quinoa, dan kan je ook gepofte rijst, gepofte gierst, of gepofte sorghum gebruiken! Heeft er iemand ervaring met gepofte boekweit? Laat het zeker weten!

Op de foto: gepofte chocolade quinoa snoepjes: veeeel te lekker!

Vegan Recept: Gepofte Chocolade Quinoa Snoepjes
Nodig:
-2cups gepofte quinoa (60g)
-1/3e cup cacaopoeder (35g)
-6el ahornsiroop
-5el kokosolie - ik probeerde ook cacaoboter uit, maar gek genoeg levert dat weinig smaakverschil op.
-1/2tl vanille extract
-eventueel: 2 el notenboter (zie: lang houdbaar vegan broodbeleg of spreads zelf maken!) - ik nam zelfgemaakte amandelboter en dat leverde een romig resultaat op.
-vormpjes
-diepvries
-pannetje om olie in te smelten
-kom om alles in te vermengen
Hoe maak je het?
1.Doe kokosolie, ahorn, cacao en optionele notenboter in een pan en smelt op laag vuur onder voortdurend roeren.
2.Neem van het vuur af, voeg vanille toe. Roer goed.
3.Giet dit mengsel over de gepofte quinoa in een kom.
4.Meng: met je handen gaat het best, tenminste als het wat afgekoeld is. 
5.Neem een balletje ter grootte van een noot en doe het in een vormpje.
6.Zet minstens tien minuten in de diepvries, als je dat aankan en niet te ongeduldig bent :)

Zoete Receptideetjes
Je kan het receptje hierboven als uitgangspunt nemen, de cacao weglaten, en honingzoete gepofte 'rijst' balletjes maken, of kleine knapperige cakejes
Gepofte quinoa kan je uiteraard ook verwerken in zelfgemaakte granola en muësli, energierepen, energieballen, in zelfgemaakte vegan chocoladerepen en/of pralines, al dan niet spicy chocoladetruffels, in vegan brownies, of gewoon als lekkere toevoeging in zelfgemaakte vegan melk OF zelfgemaakte vegan yoghurt bij je havermout: ontbijtgraan. En bij vegan pudding met kriekjes
De gepofte graantjes kunnen ook dienen als bubbeltjes in je groene smoothie!
Van een Amerikaanse leerde ik een - typisch Amerikaans, vermoed ik - makkelijk en snel en niet zi gezond zoet recept:
je neemt wat rice krispies, in dit geval gepofte quinoa of gierst of ...
Je voegt er - vegan, uiteraard! - marshmallows aan toe. Wist je dat marshmallow de naam is van de plant — heemst — waarvan men oorspronkelijk de wortels gebruikte om dit snoepje mee te maken? Als iemand een goed recept voor vegan marshmallows heeft, laat maar weten! 
Aan de rice krispies en marshmallows voeg je kokosolie of plantaardige boter naar toe - alles naar eigen smaak.
Dit geheel meng je en laat je dan au-bain-marie smelten. De Amerikaanse manier was om het in de magnetronoven te zetten! 
Daarna mag je met plakkerige handen balletjes vormen en ze in vormpjes doen. Die gaan de diepvries in voor tien minuten: klaar!  

Hartige Receptideetjes
Voeg gepofte quinoa toe aan:
-slaatjes 
-in soepen, koud of warm,
Verder kan je gepofte ingrediënten terugvinden in heel wat hartige Indische streetfood snacks, supperyummy! Zoek op churumuri, masala mandakki, murmurra, jhal muri of bhel puri.
Tarla Dalal is de koningin van de veggie Indische recepten, en op Indian Healthy recipes kan je aanwijzingen vinden voor churumuri receptjes. 
Het komt erop neer dat je gepofte quinoa mengt met tomaat, ui, groene chili, citroensap, koriander, geroosterde pinda's, wat olie, en wat komijnpoeder. Verder kan je bv ook nog gekookte stukjes aardappel toevoegen.

Heb jij nog ideetjes/receptjes voor gepofte granen?