De wereld van chocolade: nog veel te ontdekken...
Ik vind chocolade fascinerend, daarom probeer ik er meer over te leren en aan de weet te komen. De wereld van de chocolade behelst zo immens veel meer dan die reep die je in de winkel kan kopen!
De cacaowereld is ongelofelijk divers en boeiend, en staat op het punt helemaal te veranderen. Omdat er tegenwoordig veel meer interesse is naar originele, authentieke, fairtrade, biologische en onbewerkte chocolade, krijgen we nieuwe 'cacaogezichten' te zien -- zoals die van Wild Child Cacao.
In deze Reeks over Cacao en Chocolade neem ik je mee op mijn ontdekkingstocht doorheen de wereld van Cacao en chocolade.
Interview met Malou van Wild Child Cacao
.jpg)
De prachtige vorm van de Wild Child Cacao tabletten: gewoon een stukje afbreken en met warm water mengen voor je dagelijkse inspiratie shotje...
Ik sprak met Malou van Wild Child Cacao, omdat ik haar Ghana Project enorm interessant vind. Diep respect voor deze onderneemster die gestaag aan haar droom bouwt, en die onderweg een prachtige chocolade en talloze mooie verbindingen en samenwerkingen creëerde.
DZVB: Malou, graag eerst wat introductievragen over jou en over Wild Child: Hoe ben je met chocolade maken begonnen en waarom de naam Wild Child?
Malou van Wild Child: Ik ben begonnen vanuit een verbazing en nieuwsgierigheid. Ik woonde een tijdje in Costa Rica en daar kreeg ik een cacao vrucht in mijn handen. Toen besefte ik hoe weinig ik wist over cacao en chocolade maken, terwijl het toch iets is dat we in Nederland dagelijks consumeren. Ik ben verder in de cacao gedoken, heb dan conferenties over duurzame cacao gevolgd, en ook over sociaal ondernemerschap. Ik wou eigenlijk géén chocolademaker worden aanvankelijk, maar de nieuwsgierigheid dreef me steeds verder het vak in.
In 2010 begon ik met Macao movement, waarmee ik allerlei producten ontwikkelde. Toen bleek dat mensen heel duidelijk op zoek waren naar cacao, en ik besefte dat cacao een perfect product is. Er was veel vraag naar het pure van cacao, logisch eigenlijk ook: onze koffie drinken we toch ook zwart?
We hebben dan een merk gebouwd rond die cacao: Wild Child. We willen heel duidelijke communicatie.
En die naam, Wild Child, gaat zowel over het wilde: dicht bij je natuur staan, bij je eigen natuur, in verbinding met je eigen natuur, als over het pure. Het "Child" is erbij om het pure te benadrukken.
DZVB: Jullie geven de chocolade een heel bijzondere vorm, en jullie werken ook samen met kunstenaars voor de prachtige verpakkingen: hoe kwam je op die ideeën?
Malou: Goh, we waren de verpakking aan het ontwikkelen, en cacao is mooi om creatieve processen mee te ondersteunen. Cacao drinken werkt inspirerend. Wij wilden elke keer een andere kunstenaar vragen om een mooie verpakking te ontwerpen. Op die manier willen we mensen gemotiveerd houden: blijf spelen! Blijf maken, creëren!
We drinken ook cacao samen met al 'onze' kunstenaars!
.jpg)
Een voorbeeld van de Wild Child verpakkingen: steeds een limited edition die door telkens een andere kunstenaar gecreëerd wordt...
DZVB: Naar welke chocolatiers kijk je op, bij wie vind je het meest inspiratie? Heb je alles zelf geleerd, of heb je ook chocolade opleidingen gevolgd?
Malou: Ik heb geen chocolatiers waar ik naar op kijk: chocolatiers kopen chocolade in, en maken daar bonbons mee. Ik kijk wèl op naar chocolade makers: zij kopen bonen in, en doen daar hun ding mee. Ik ben into craft chocolate en specialty cacao. In Nederland heb je vrij weinig chocolade makers, daar zijn we als land te klein voor. Maar wereldwijd zijn er best wat, en heel bijzondere. Wanneer ik Wild Child producten ga leveren bij Cacao & Spice, een winkel op de Wallen in Amsterdam, dan koop ik altijd wat repen van andere makers.
DZVB: Jullie voeren cacaobonen in per zeilschip omdat dat de meest ecologische methode is: fantastisch! Maar kom je toe met 1 zo'n vracht voor een heel jaar?
Malou: Tot nu toe wel: er kan 50 ton mee per keer!
DZVB: En je maalt echt alle bonen met de hand? Doe je dat met een metate?
Malou: Een metate gebruiken we vooral om de bonen mee te kraken. Die 50 ton malen we daar niet in, maar we malen wel met steen en graniet. Een proces dat enkele dagen loopt...
DZVB: Hoeveel mensen werken er eigenlijk bij Wild Child?
Malou: Ik ben zeg maar de eindverantwoordelijke, en de enige full timer. Ik heb een overzienende taak. Verder zijn er mensen voor de productie, voor het inpakwerk, voor de verzendingen, en we hebben ook een café.
DZVB: Wat is jouw eigen allerfavorietste cacao variëteit?
Malou: Heb ik niet! Ik ben ook niet zo van de variëteiten. Het idee dat er drie cacao variëteiten zijn, is heel ouderwets: er zijn er veel meer, er bestaan ook geen pure 'rassen'. Het terroir (de bodem) waar de cacaobomen op groeien heeft wel veel impact, maar ik vind het ene niet beter dan het andere. Sowieso beïnvloedt ALLES in het hele chocolade proces de smaak: wanneer het geplukt wordt, hoe en hoe lang het gefermenteerd wordt, de zon, de regen, ... er zijn zo veel factoren die van invloed zijn op de smaak, en ze zijn allemaal even belangrijk!
Over het Ghana Project
DZVB: Jouw droom is een betere toekomst voor iedereen in de wereld van cacao: hoe zie je dat voor je, en wanneer en waarom ben je hier voor het eerst over gaan nadenken?
Malou: Het begon toen ik 12 jaar geleden steeds meer ging leren over cacao. Ik zag toen hoe gigantisch het verschil is in gebruik van cacao tussen landen waar cacao van origine vandaan komt (zoals Zuid-Amerika) en landen waar het wel geproduceerd wordt maar niet van origine is. In de koloniale tijd brachten kolonialen cacao mee als 'cash cropp': het diende als winstgevend product.
Ghana en Ivoorkust produceren 70% van de wereldwijde cacao, maar ze consumeren niet of nauwelijks hun eigen product! Dat is zo'n tegenstelling...
Het is een gemis in waarde: om te beginnen in voedselwaarde, want cacao is heel voedzaam. Maar ook in culturele waarde, in emotionele waarde: dat je kan zeggen dat je eet wat je teelt.
Er is altijd die afhankelijkheid van de externe partij, zo hou je een vreemde machtsstructuur in stand.
Ik dacht destijds: ik wil hier wat mee. Ofwel kan ik voor een NGO gaan werken, ofwel kan ik zelf een bedrijf opstarten, en op termijn hiermee gaan werken.
Ik heb mijn droom wel even moeten parkeren: eerst moest ik leren ondernemen, en leren chocola maken, dat heb ik de afgelopen tien jaar gedaan. En nu pas is er ruimte voor deze grotere droom.
DZVB: Je koos Ghana uit o.a. omdat het de tweede grootste producer van cacao ter wereld is, terwijl Ghanezen desondanks nauwelijks met cacao werken of het consumeren. Komt er ook een Ivoorkust project? Want zij zijn cacao producer nummer 1?
Malou: Ik heb geen strakke planning, er zijn naast Ivoorkust nog heel veel landen die cacao produceren maar niet consumeren. Het vraagt veel onderzoek, dit project, ook cultureel. Ik begin bij het begin: waar is er behoefte aan, en waarom gebeurt het niet?
Bij Ghana kende ik het land en de mensen niet, en ik wou zo weinig mogelijk vooropgestelde ideeën meebrengen. In Ghana zijn meer dan 1 miljoen geregistreerde cacaoboeren, en dan zijn er ook nog eens heel veel ongeregistreerde: voorlopig is er genoeg werk!
DZVB: Hoe is het leven in Ghana? Hoe is de eetcultuur?
Malou: Ik ben er maar een maand geweest, maar wat me opviel (ik was natuurlijk met een bepaalde bril aan het kijken), is dat de eetcultuur er heel traditioneel is. Wat de mode er betreft: die kan heel divers zijn, maar qua eten zijn er een aantal gerechten, en dat is wat je maakt. Die gerechten zijn heel specifiek en dat draagt er mogelijk aan bij dat er weinig met cacao gebeurt.
DZVB: Je gaf workshops aan meer dan 200 mensen: ze zijn laaiend enthousiast! Is het voor hen "beter" om hun eigen cacaobonen in voedsel en drank die ze zèlf consumeren te verwerken, dan om hun bonen tegen veel te lage oneerlijke prijs aan de regering te verkopen OF denk je dat ze zelfgemaakte chocolade producten lokaal zouden kunnen verkopen, of wellicht online?
Malou: Eerst zelf consumeren, voor je aan een business begint. Ik zou willen dat ze zelf ontdekken hoe je cacao in je eten en drinken kan integreren. Mijn idee is sowieso heel erg lokaal, want export: dan ben je weer met hetzelfde bezig. Als het normaal wordt om cacao naast avocado's en dergelijke te verkopen op de markt daar, dan creëer je een cultuur en een macht-switch. Maar dat vraagt om verandering in de eetcultuur, en de vraag is of daar interesse voor is. Dit afgelopen jaar was heel erg zwaar voor de Ghanese cacaoboeren, dus ik zou zeggen, om te beginnen: eet het gewoon zelf op.
DZVB: Welke recepten leerde je daar aan?
Malou: Ik wilde hun geen recepten opleggen, ik wilde de creatieve vonk uit zichzelf laten ontstaan. Ik wil dat ze dingen kunnen maken met hun eigen materialen: dat was even zoeken. De cacaobonen konden ze roosteren op open vuur. Het stampen kon in houten vijzels die ze daar hebben. Er is daar een soort snoepje, de Nkate cake: gekaramelliseerde suiker met pinda: van zoiets konden we vertrekken om daar dan cacao aan toe te voegen.
Ze hebben daar ook een drankje, Milo*: cacaopoeder met malt en zout en wat vitamines in een zakje, dat ginds méér gedronken wordt dan koffie, het wordt ook aanbevolen op de radio enzo, maar het is heel duur. Mensen zeiden: nu kunnen we gewoon onze eigen Milo maken!
*Milo wordt geproduceerd door multinational Nestlé...
DZVB: Ontstonden er lokale recepten met cacao, of ideeën om het lokaal-cultureel te gebruiken?
Malou: Er ontstonden hele mooie ideeën en smaken, al duurde het best even voor de creatieve spark ontstond. Denk: gember, kruidnagel, citroen, kokos, kruiden, ... Ik keek naar: wat is hier al, en kan je hier bij aansluiten.
DZVB: Je bracht nu een chocolade grinder mee, maar kunnen ze ook met lokale middelen chocolade maken? Ik denk dan bv aan de Mexicaanse metate: bestaat er daar ook zoiets?
Malou: Ze hebben houten vijzels waarin ze de bonen kunnen stampen tot pasta, en dan voegen ze er lokale ingrediënten zoals gember aan toe. Een grinder is pas echt nodig als je een business wil opzetten. Ik heb die grinder daar achtergelaten bij de community, want er was wel interesse om iets qua lokale business op te starten.
DZVB: Heb je ook bedreigingen of tegenkantingen meegemaakt?
Malou: Ik ben best ziek geweest! Maar afgezien van de bacteriën: nee, gelukkig niet.
Wanneer dit project groter wordt, is het belangrijk om ook met advocaten te werken. Want in Ghana is het zo dat boeren enkel aan één partij hun cacao mogen verkopen, door de regering vastgelegd: een monopolie. Het is verboden om je bonen aan iemand anders te kopen. Maar: wat als je cacaomassa, of andere cacaoproducten zou verkopen, geldt dan iets anders? Dat is voorlopig nog allemaal een grijze zone.
DZVB: Je volgende stap is fondsenwerving: hoe begin je daaraan? Loopt het een beetje?
Malou: Ik ben best lang ziek geweest, maar ik ben langzaamaan fondsen aan het opzoeken waar er een match zou kunnen zijn, en ik ben in gesprek met een aantal mensen.
Wil je bijdragen aan dit project: bezoek: https://wildchildcacao.com/the-ghana-project/
DZVB: Tot slot: hoe combineer je het allemaal met je eigen activiteiten en Wild Child Cacao? Je hebt ook nog een cacao café en tal van leuke originele activiteiten zoals chocolade en Bach?
Malou: De afgelopen 2 jaar heb ik hard gewerkt aan structureren, opdat de grootste activiteiten van ons bedrijf op zichzelf kunnen staan, zodat er ruimte ontstaat. Het mooie aan ondernemerschap, vind ik, is dat je kunt blijven groeien en leren.
DZVB: Hartelijk dank voor dit gesprek, en heel veel succes gewenst!!!
%20(2).jpg)