Zomaar een dagje in... Mei

 

 07-09u: Droomplant, Composttoilet, Opruimronde, Ziek

 

Van zodra ik wakker word ben ik in gedachten al helemaal mijn dag aan het plannen, tot ik me plots herinner: oh ja! Ik ging mijn dromen proberen herinneren! 

Gisteravond heb ik thee gedronken van versgeplukte bijvoet uit de tuin, met als doel: dromen! Ik hou ervan om dromen symbolisch te interpreteren. Ik herinner me lang niet elke ochtend de dromen die ik had, wel vind ik het fijn om aandacht te schenken aan dromen. En bijvoet staat bekend als een kruid dat je helpt om levendig te dromen.

Helaas: hoe meer ik probeer mijn droom te herinneren, hoe sneller hij lijkt te vervliegen. Ik herinner me dat ik veel gedroomd heb en veel ben wakker geworden, vannacht. Zoals vaak bij mij heeft een kruid een sterk effect op me. In plaats van dat ik er slaperig van werd, vond ik die bijvoetthee heel stimulerend en lag ik haast stuiterend ideeën te bedenken in mijn bed. Het enige wat ik me van mijn laatste droom herinner, doet me glimlachen. En ik ben blij met de ideeën. Maar volgende keer neem ik een bijvoet-voetbad, of maak ik een 'droomolie' die ik inmasseer voor het slapengaan, in plaats van dat ik een thee drink.

Mijn man brengt onze zoon naar school terwijl ik aan de slag ga om de chaos van gisteren op te ruimen. Gisteren voelde ik me futloos en ziekerig. Vandaag gelukkig: helder en beter. Het resultaat van een dagje het opruimen overslaan is om van achterover te vallen. Ik leg alles min of meer terug op zijn vaste plaats, ik stofzuig, en ik leeg de volle compostwc emmer buiten op onze composthoop.

Zo'n emmer legen en schoonmaken is een nederigmakend werkje, vind ik. Na een lange winterstop zijn we pas nu, eind mei, weer actief ons composttoilet aan het gebruiken. We hebben zowel een droog toilet als een regulier toilet (met regenwater) binnen. Mei is tot nu toe guur en koud geweest, maar in de dagen dat het zonnig was, merkten we hoe droog de grond is. Wij wassen met regenwater en spoelen ons regulier toilet ermee door, en we zagen hoe zelfs onze ondergrondse regenwater tank voorraad van 10.000 l schrikbarend snel slonk. 

Door onze composttoilet routine terug op te starten, willen we al dat regenwater sparen voor onze wasmachine, en voor de tuin. Het voelt goed om op die manier minder water te verbruiken, al moeten we er aan wennen. Het is even een aanpassing: van makkelijk op de knop duwen, naar: roestvrijstalen emmer vullen met een laagje zaagsel, een emmer vol zaagsel in de badkamer zetten om mee door te spoelen, een reserve emmer klaarzetten. En dan quasi dagelijks de volle emmer legen en schoonmaken.

Maar het loont. En we krijgen er straks supergoeie compost voor terug: de cirkel is rond.

Vandaag is het mijn man die zich ziek voelt: hij gaat slapen. Hij werkt deeltijds en is vandaag sowieso thuis: wat een geluk. Het is zo'n gedoe, vind ik, om, wanneer je eens een dag niet 'honderd procent' bent, je te moeten gaan bewijzen voor een werkgever. Ik hou er niet van om naar de dokter te gaan, en ik vind het ook absurd dat je, als je ziek bent, je moet verplaatsen. Vroeger (toen ik kind was, in de jaren '80) kwam de dokter naar je toe, als je ziek was. Zoveel logischer. Maar voor de dokter niet: ik begrijp het.

09u-11u Karton leggen, verplanten

Terwijl mijn man slaapt, ga ik buiten karton leggen rond de artisjokken die ik een paar dagen geleden in de voortuin heb geplant. Onze voortuin is de zonnigste plek, en artisjokken houden van volle zon. Maar onze voortuin is ook behoorlijk verdicht (dat was al zo toen wij de grond kochten). Ik heb heel erg hard moeten woelvorken om twee meter vrij te maken. Ik wil de artisjokken verwennen met goed veel mulch. We hebben nog veel karton liggen, het stond buiten dus het is al natgeregend, en haal de stukken aan. Ik verbaas me over het vele leven dat dit karton aantrekt: het wemelt van de pissebedden, duizendpoten, spinnetjes en helaas ook slakken. 

Ik probeer zo weinig mogelijk insecten te doden sinds ik doorheb hoe slecht het met hen gaat, en dus gooi ik de slakken naar de overkant van de beek. Ik maak een uitzondering voor teken, vlooien (als de hond er mee brengt), muggen en aanverwanten. 

Ik heb gigantisch veel bloemen gezaaid. Ik heb dan wel een grote tuin, maar ik heb weinig bedden voorbereid. Ik moet dus plaats maken voor alle zaailingen. Ik wied hondspeterselie (giftig), gras en kruipende boterbloem uit enkele bestaande bedden en plant agastache zaailingen in de plaats. Ik droom van een kruidenspiraal of groot bloemen/kruidenperk voor enkel en alleen snoepplanten! Zoals de dropplant.

11u-13u Ontbijt, Mulchen en Verplanten, Honden uitlaten

Om 11u eet ik haver, hennepzaad, dadels en zonnebloempitten met sojamelk en ahornsiroop. Ik drink er onbewerkte cacao met heet water bij, maar ik verminder de hoeveelheid cacao: misschien was mijn cacao shot van gisteren er de oorzaak van dat ik niet kon slapen!

Daarna ga ik in een ander bloemenperk mulchen en nog meer dropzaailingen verplanten. Ik ben blij met alle venkel, bijvoet, citroenmelisse, chocolademunt, stokroosjes en zinnia die er al staan en standhouden. De tuin gonst van het leven, overal zie ik lieveheersbeestjes en gekke insecten (een bessenschildwants, en een koperuil (ik heb ze ge-obsidentified!). Ik ruik de zoete, zalige geur van de witte acaciatrossen.

Mijn man voelt zich iets beter en gaat onze zoon halen, ze eten hun middageten terwijl ik onze hond en de buurhond uitlaat. Onze buren zijn bejaard: het lukt hun niet meer om hun jachthond uit te laten. De jachthond zelf is ook al bejaard: hij is doof geworden, en dat is de reden dat hij tegenwoordig de straat oploopt als ze hem in de tuin zijn plas laten doen. Hij hoort niet meer dat ze op hem roepen. Omdat ik het zielig voor de hond vind en omdat het best gevaarlijk is, bood ik aan om hun hond samen met de mijne 's middags uit te laten. De jachthond is het wandelen ontwend, hij is heel zenuwachtig en angstig. Hij ziet er bleekjes uit en zijn nagels zijn veel te lang. Ik ben blij te merken dat hij, nu ik hem toch al een aantal weken nagenoeg elke middag mee buiten neem, al af en toe kwispelt en 'lacht' (ja, honden lachen echt: lees er hier over). Het weer, dat tot nu toe guur en koud was, lijkt om te slaan: blauwe lucht, warme wind, grote door de hemel drijvende dikke witte wolken. In de wei wuift het lange gras in prachtige zachtpaarsrode kleuren. Ik maak een kort praatje met twee buren. Ik kom nog een derde buur tegen, en ontvang een uitnodiging voor een verjaardagsfeest... van zijn hondjes! Binnenkort worden ze precies één jaar! Leuk, het doet me terugdenken aan de puppy borrel die wij ooit voor onze hond gaven. Ik begin al na te denken over zelfgebakken hondenkoekjes (uiteraard in honden uitsteekvormpje) als cadeautje...

13u-16u: naar het mama depot, de speeltuin, en terug 

Het is woensdagnamiddag en het mamadepot is open. In zo'n depot (gerund door vrijwilligers) vind je massa's nuttige leuke spullen voor baby's, peuters, kleuters en jonge kinderen. Kleren, bedjes, speelgoed, boeken: allemaal tweedehands en aan kleine prijsjes. Een fantastisch initiatief! Ons lokale mama depot organiseert daarnaast tal van fijne activiteiten voor kinderen en hun ouders: workshops, de paashaas op bezoek, enzovoort. 

Omdat mijn man zich terug ellendig begint te voelen gaan mijn zoon en ik met de fiets ernaartoe. We zijn namelijk op zoek naar een volledig witte t-shirt: die heeft hij nodig voor een project op school. Er is zo'n ongelofelijk grote hoeveelheid aan tweedehands kleren, dat het me zou verbazen als we geen witte t-shirt zouden vinden. Ik zou het zonde vinden om zo'n t-shirt nieuw te moeten kopen. Zero Waste Europe berekende onlangs, dat er op dit moment kleren in omloop zijn, genoeg voor ZES generaties. Zes! We kopen dus liefst tweedehands, alleen als het echt niet anders kan, zullen we nieuwe kledij kopen.

We vinden vrijwel meteen een witte t-shirt, en mijn zoon ziet ook nog een volledige lego set waar je een moto mee kan bouwen. Hij heeft hier ooit een bon gewonnen, en het resterende bedrag is exact de prijs van het setje: wat fijn! 

Op de terugweg komen we langs de speeltuin. Hier moeten we natuurlijk even stoppen. Mijn zoon klimt op alle speeltoestellen. Zoals gewoonlijk zijn we de enigen hier. Zelden komen we hier andere ouders met kinderen tegen. Ik weet niet hoe het komt. Komen we op het 'foute' tijdstip? Heeft iedereen al een privé speeltuin in eigen tuin? Zijn alle kinderen (en hun ouders) op woensdagnamiddag ergens anders?  

Het is best een leuke speeltuin voor een dorp, maar er zijn twee grote nadelen. Een: er is nul schaduw. Op een dag als vandaag, met veel wind en wolken, is dat geen probleem. Maar in de zomer kan je hier niet komen: te heet. Ik herinner me met weemoed de fantastische speeltuintjes in Wallonië. Het leek wel of ieder dorpje daar een speeltuin had, en vooral: alsof men zijn uiterste best had gedaan om van die speeltuin voor iedereen een leuke, ontspannende en erg mooie 'speel' plek te maken. In Wallonië zijn speeltuinen, in mijn ervaring, altijd heel groen: er zijn veel bomen, struiken, bloemen. Meestal is er water in een of andere vorm: een echt riviertje, een dam, een fontein, een bassin. We kwamen speeltuinen tegen die naast mini voedselbossen gelegen waren. En veel speeltuinen ginds bieden ook picknickbanken en bbq plekken aan, of skateramps, etc. 

In ons speeltuintje hier staat welgeteld één miniboompje.

Nadeel 2: de speeltuin ligt echt vlak naast een giga monocultuur aardappelveld. Als je weet hoe verschrikkelijk vaak aardappelen met pesticiden bespoten worden, lijkt deze ligging, zo zonder enige haag tussen, absurd. Dat dit mag?! Volgens dit artikel moeten boeren minstens vijf meter afstand houden van scholen, woonzorgcentra en kinderdagverblijven, maar vlak naast een speeltuin mag wel? Gelukkig zijn er vandaag geen spuitmachines te zien of te ruiken.

Hier zie je de schommel, letterlijk vlak naast een monocultuur bespoten aardappelveld. 

We fietsen naar huis, en eens thuis gaat hij meteen aan de slag met zijn lego set! 

16u-20u Koken, eten, afwas, koeien, voorlezen

Terwijl mijn zoon lego bouwt en speelt, maak ik een groentetaart klaar met een restje rode linzen, zoete aardappel en tomaten spaghetti saus van gisteren als bodem. We hebben onlangs vegan fetakaas van een nieuw merk gekocht (niemand vond het lekker), en die breek ik in stukjes en moffel ik door de saus heen, plus wat amandelpasta en wat kruiden. Ik maak met rode paprika een gezichtje op de taart (ik ben ondertussen een kei in gezichtjes maken met eten), in de hoop dat er straks veel van zal gegeten worden. 

 

Coole taart voor ze de oven in gaat... 

Ik doe de afwas, ik pluk in de serre basilicum, koriander en peterselie voor bij het eten, en tijm voor een thee. En ik maak ook nog een lauwe thee van heemst voor bij het eten -- heemst is op dit moment mijn favoriete kruid. Nog wat komkommer en een restje aardappelsla erbij, wat rauwe wortel, et voila. 

Ik laat mijn hond nog eens uit. We komen niet elke keer voorbij de koeienwei, maar vanavond wel. 

De twee koeien die wèl in de wei mogen (lees: Het dierenleed in mijn straat), komen enthousiast aangegalopperd. Af en toe maken ze een gekke bokkensprong. Ze zijn vooral in mijn hond geïnteresseerd. Zwijgend, zij aan zij, staan ze naar haar te kijken. Mooi om te zien hoe ze zo nieuwsgierig zijn... 

We spelen nog wat lego, en dan volgt het avondritueel: tandenpoetsen, pyama aan,  voorlezen. Vandaag lees ik 'Met de Poppen gooien' van Guus Kuijer voor. Ik las zijn boeken over Madelief graag, als kind. Toch zijn er wel wat dingen veranderd: niemand noemt zijn vader en moeder nog 'vader' en 'moeder', en wat spelen die kinderen veel alleen op straat?! Wanneer Roos en Madelief spelen dat ze later gaan trouwen, lacht een ander kind hun uit: 'Ha ha, dat kan toch niet, meisjes kunnen niet met elkaar trouwen!'

De wereld is veranderd... 

20u-22u: schrijven, lezen

Ik schrijf nog wat, en ik ga lekker lezen: vanavond in 'There are rivers in the sky' van Elif Shafak. Mooi boek, zowel grappig als schrijnend. 

 Het was een mooie dag.

Deze tekst bevat affiliate links: klik je daarop en besluit je een aankoop te doen, dan verdien ik een kleine commissie zonder dat het jou meer kost: zo help je me om te blijven bloggen, bedankt alvast!