07-09u30: Opstaan en snelle opruim
We doen de opstaansroutine: wassen, aankleden, ontbijten, schoollunch klaarmaken. Mijn man brengt ons zoontje naar school, terwijl ik snel een was insteek (het is heel zonnig weer, en we hebben nu een zonne batterij, dus we proberen groot elektrisch verbruik uit te voeren wanneer onze batterij vol is!). Ik zet een "chia pudding" voor deze middag "in de week": ik laat chiazaadjes wellen in amandelmelk met cacaopoeder en ahornsiroop, dat wordt straks een superlekkere en gezonde pudding. Ik stofzuig de kamers, want ik verwacht zo dadelijk bezoek.
09u30-11u30: geheim project, ruilkast en stekjesroute
De bel gaat: het is de fotograaf. Hij is hier om foto's te maken voor een geheim project waar ik mee bezig ben! Een superleuke samenwerking, die echter pas volgend jaar in werking gaat en waar ik tot dan niets over ga zeggen. Het is prachtig weer, en de tuin heeft een bruidsjurk aan: de lente is echt doorgebroken en alles schittert, zoemt en bloeit.
Boven: de weelderigheid van de tuin, met o.a. rabarber.
Onder: Oost-Indische kers en dahlia knollen uit de ruilkast!
Na de foto's wijs ik de fotograaf waar de Plantjes Ruilkast van een buurman staat. Ik vind zo'n stekjeskast echt een top initiatief! De ruilkast is mooi verzorgd, er staan veel verschillende soorten plantjes. Zelf heb ik wat rudbeckia plantjes mee, maar ik kom zeker nog eens terug met meer, want hier staat echt vanalles wat ik interessant vind. Ik ben superblij met Oost-Indische kers en heel benieuwd naar pepino: meloenpeer. En waw: de dahliaknollen mag je gewoon zo, zonder ruilen zelfs, meenemen! Ik ben meer met bloemen bezig en ik was al lang op zoek naar dahlia's.
Dankjewel buurman! Er hangt een fleurig kaartje in de ruilkast, met daarop de tekst: 'Maak er een mooie zomer van' -- gaan we doen! En er plakt ook nog een sticker: de ruilkast maakt deel uit van de stekjesroute! Ik wist niet eens dat die bestond, superleuk!
Thuis is de post geweest: het Proveg magazine: hoera! Met een artikel over 'Eet de regenboog': helemaal mijn ding!
Er is ook een pakje: voor Sookie, mijn hond. Vandaag werd deel twee van de Proefbox voor Vegan Senior Dogs voor haar geleverd. Mijn hond heeft een soort van schoonheidswedstrijd gewonnen, en dat dankzij haar prachtige zilveren wimpers (die vroeger, toen ze nog een jongedame was, zwart waren). Deel één van de Sookies Favorieten ProefBox bevatte twee soorten droogvoer samples (vond ze allebei heel lekker), en vandaag zit er een blik met natvoer in het pak, en een zakje beloningskoekjes, die we meteen uitproberen. Ik maak een filmpje van het unboxing gebeuren, want als er iets is waar ik graag reclame voor maak, dan is het voor vegan hondenvoeding: lees Onze ervaringen met Vegan hondenvoer en die van onze elfjarige vegan hond!
11u30-14u40: middageten, planten, instagramhaat-liefde, wandeling, heel even lezen
De chiapudding smaakt zo overheerlijk: ik zou dit elke dag kunnen eten.
Na het eten steek ik heel snel de Oostindische kers, de dahliaknollen en de pepino al in de grond.
Omdat ik zoals gezegd reclame wil maken voor vegan hondenvoeding (ik word hier niet voor gesponsord: mijn hond won de wedstrijd en ze krijgt één Proefbox als prijs) maak ik een instagram post met wat foto's en filmpjes.
Ik heb een haat-liefde verhouding met instagram. Ik beoefen de kunst van het 'zo weinig mogelijk op instagram rondhangen'...
Ik vond instagram leuk, omdat:
-ik er veel interessants en nieuws door leerde (zoals dat er een kastanje-pel machine bestaat, of dat Pascal Baudar de geweldigste wilde recepten bedenkt, dat je tempeh kan fermenteren in een paprika, etc etc)
-foto's en verhalen van vrienden en familie me deden glimlachen
-er een zeker samenhorigheidsgevoel lijkt te bestaan
Toch stopte ik met scrollen (ik post enkel mijn posts, ik like niets meer, ik kijk geen stories, ik volg amper nieuwe accounts, ik kijk zo weinig mogelijk op instagram) omdat:
-ik merk dat mijn aandacht, ELKE keer, door die insta beelden en het algoritme 'opgestofzuigd' wordt op een manier die ik (achteraf, als ik besef: ik was weer even helemaal opgegaan in de verhalen en foto's) eng vind. Eng omdat het
1.zo verslavend is,
2.omdat we nog niet weten wat de effecten van scrollen op lange termijn zijn,
3)omdat een klein percentage aan mensen heel erg veel verdient aan het lokken van onze aandacht.
-ik merk dat ik me, na een eindje scrollen, eerder depri en slechtgezind voel dan vrolijk en energiek. Zèlfs als ik vrolijke posts zie. Het is gewoon te veel, denk ik, en te druk, en te eindeloos: het houdt nooit op. En ik ben dan nog iemand die al automatisch het geluid altijd op stil zet, als ze instagram opent: mèt geluid word ik helemaal gek.
-ik merk dat mijn individuele creativiteit een domper krijgt na het instagrammen. Weet je, ik mag nog zo'n origineel idee hebben of nog zo creatief bezig zijn, op instagram is er altijd wel iemand die nog beter, nog creatiever, nog origineler is. Dat werkt niet stimulerend, bij mij: het verlamt. Het geeft me een 'waarom zou ik nog moeite doen' gevoel.
-ik merk dat bepaalde beelden, waar ik allerminst om gevraagd heb, in mijn hoofd blijven plakken, zonder dat ik dat wil. Je krijgt altijd suggesties op instagram, en als je, zoals ik, heel erg weinig inlogt, dan krijg je ook suggesties met 'shock-effect': dingen die zo uitzonderlijk of walgelijk zijn dat ze je aandacht wel moèten trekken. Visueel klik-lokaas. Ik heb er nooit op geklikt en ik heb het nooit opengedaan, maar het stond bij suggesties en ik zie het nog altijd voor me: een filmpje van een eeneiige volwassen vrouwelijke en hoogzwangere tweeling die een beetje uit de hoogte staan te lachen en over hun buik wrijven, een stoere gast bij hen, en dan een opschrift: Pregnant by the same daddy.
Wat??? Ieuw.
Hier zit ik niet op te wachten, instagram! Het herinnert mij aan het razend interessante, oude boek van activist Jerry Mander, Four Arguments for the elimination of television, waar ik uit leerde hoe ongelofelijk krachtig beelden zijn.
-Ik hou niet van de sociale verwachtingen die instagram creëert à la: "dit profiel heeft vijf minuten geleden nog ingelogd". Ik voel me verplicht om of alles te liken (maar dat gaat niet, dan is het alsof ik een voltijds en onbetaalde 'like' job heb, of om niets te liken (en ook dat voelt niet goed). Instagram is druk, en zèt druk, vind ik.
-Dan heb ik het nog niet gehad over de invloed van al die reclame op instagram die je willens nillens ondergaat.
-Of over de tijd, die je eraan kwijt bent.
Dan liever helemaal geen instagram.
Tegelijkertijd wil ik het bereik van deze blog vergroten, en laat instagram daar nu een goed middel voor zijn... Dus ik plak deze middag braaf hashtags alom bij mijn foto's en filmpjes: #seniorvegandogsrule!
Daarna sluit ik die boel weer zo snel mogelijk af.
Wandeling
Tijd om de vierpotige instagram diva uit te laten, en ik vraag mijn man of hij meegaat. We wandelen, en het weer is zo mooi, dat we besluiten een langere wandeling dan gewoonlijk te maken. Het is tenslotte maar een keer lente dit jaar. Het doet erg veel deugd om samen iets te kunnen doen wat niet op het takenlijstje staat (behalve dan de hond uitlaten). Onderweg zien en ruiken we zoveel moois: bloeiende meidoorn, bijvoorbeeld, en weidse verten.
Terug thuis blijkt dat we binnen twintig minuten alweer onze zoon moeten ophalen. Ik blader nog heel even door het Proveg magazine.
14u40-19u30: kindje ophalen, Bio Boodschappen, koken, lekker eten
Omdat mijn man rugproblemen heeft, gaan we met zijn allen na school de boodschappen doen, zodat ik de zware bak kan dragen. We gaan naar de dichtstbijzijnde bioboer: een sympathieke plek, een heel oude vierkantshoeve met charmante winkel. Er staat een hoge, imposante laurierboom naast de ingang die heerlijk ruikt. Er zijn aardbeien! Met een goed gevulde bak gaan we naar huis.
Ik heb nog een spread van gisteren (kikkererwten, wilde groenten) gemaakt volgens een recept uit het Basisboek Wilde Bladgroenten, die gebruik ik nu als vulling voor een hartige bladerteegtaart met wortel, pompoen, paprika en broccoli. Daarstraks heb ik ook rabarber geplukt. We eten als toetje rabarbercrumble, vegan vanille ijs en verse aardbeien: het leven is goed!
Nu nog de afwas en de was afhalen.
19u30 -22u Voorlezen en docu kijken
Met mijn zoon lees ik momenteel Het Sleutelkruid voor. Paul Biegel is een van mijn allerfavorietste auteurs, wat een mooie taal en wat een heerlijk geheimzinnige verhalen... Het is echt fijn om te merken hoe dit boek, dat ik zo graag gelezen en herlezen heb, nu ook mijn zoon weet te begeesteren. Jammer dat het bijna uit is, we verheugen ons al op het volgende leesavontuur.
Om de avond af te ronden kijk ik naar de mooie documentaire over het uit de industrie geredde moedervarken Sam. Een prachtig portret van een dier op onze aarde, en van de mensen die zich inspannen om haar, na de verschrikkingen die ze meemaakte, een mooie oude dag te bieden. Je kan de documentaire Sam hier gratis bekijken.
Het was een prachtige dag.
Deze tekst bevat affiliate links: klik je daarop en besluit je een aankoop te doen, dan verdien ik een kleine commissie zonder dat het jou meer kost: zo help je me om te blijven bloggen, bedankt alvast!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten