7u-9u: opstaan, klaarmaken, naar school
Het begint al lichter te worden, de dagen lengen weer! Het is een prachtige zonsopgang. Vandaag is het vrijdag: laatste keer naar school voor deze week!
9u-10u: opruimen, stofzuigen, de was insteken, yoga
Omdat het de laatste dagen mooi weer is geweest, ben ik veel achterstallige was aan het inhalen: we hebben nu zonnepanelen en een zonnebatterij. Gisteren heb ik zelf wasmiddel gemaakt en in flessen gegoten, dat komt nu mooi van pas!
Een dagelijkse opruim -en stofzuigronde helpt enorm om het huis aan de kant te houden. En dat ik terug yoga aan het doen ben, helpt dan weer mijn opruimmotivatie enorm vooruit, want niemand wil een neerwaartse hond uitvoeren op een kruimelige vloer!
Yoga komt al heel mijn leven lang telkens opnieuw terug op mijn pad. Als tiener leerde ik de basis uit een boek (van Jane Fonda!) dat nog van mijn moeder geweest is. In mijn studentenperiode deed het me deugd, om tussen het blokken door te oefenen op het 'op mijn hoofd staan' -- ondertussen lukt die asana me al lang niet meer!
In de studentenvakanties deed ik een keer vrijwilligerswerk in een piepklein dorpje in Tsjechië: Zdarec u Scutech (erg mooi, daar) waar de vrijwilligers mochten helpen om een yogacentrum en theecafé uit te bouwen. Het was een supergezellig kamp, het werk was interessant en fijn, en elke dag deden we wel iets leuks of gingen we op uitstap. Elke ochtend kregen we gratis yogales.
Zo leerde ik vinyasa's doen (de Zonnegroet) en begon ik yoga echt te waarderen. Het yogacentrum bestaat nog steeds! Ik leerde daar ook de vegetarische keuken van de hare krsna's kennen. Er was een kokkin, van de krishna's, die de heerlijkste gerechten voor ons klaarmaakte, op een traditioneel oud houtvuur. Ze kookte superlekker zonder ooit tussendoor te proeven. Het eerste hapje van een maaltijd is namelijk 'voor' krisna. Ik herinner me dat ik een keer iets ging halen in een kamer boven en daar brandde een kaarsje bij een bloemetje en wat wierook, daar bracht de kokkin dat eerste hapje telkens naartoe.
Ik ben geen krishna fanaat, maar die maaltijden herinner ik me nog steeds, en ik heb ook twee kookboeken van hen in mijn kast staan.
De discipline om elke dag yoga te doen vind ik het allermoeilijkst. Maar ik blijf leren, hoeveel deugd die oefeningen voor me doen.
10u-12u: snoeien en wieden
Ik merk aan alles dat de overgang naar de lente is ingezet. Ik hoor weer vogels fluiten, ik zie knopjes aan de bomen. Afgelopen herfst zou ik bij deze temperaturen 'Absoluut niet' hebben gezegd bij het idee aan buiten bezig zijn. Maar ondertussen ben ik aan de kou gewend, en doet het buiten zijn me veel deugd. Ik ben normaalgezien echt geen wintermens, maar sinds ik doorheb dat de winter als rustperiode bedoeld is, kan ik dit seizoen echt appreciëren. Ik zet dus een muts op en doe een regenbroek aan, plus mijn tuinhandschoenen.
Ik wil de uitgelopen bramenstengels aanpakken. Bramen groeien goed en graag in onze tuin, en als ik ze laat doen, is alles binnen de kortste keren verbraamd. In de zomer genieten we hier van wilde en gecultiveerde bramen (ik schreef hier over alles wat je met het lokale superfood bramen kunt maken, ook qua verf!) maar ik wil ook nog andere planten in de tuin.
Kleine stukken snoeien werkt het best, ondervind ik in de wirwar van stekelige bramententakels. Ik vraag me af hoe ze dat vroeger deden: bramen snoeien, toen er nog geen handschoenen en geen snoeischaren waren. Het internet vertelt me later, dat boeren van weleer de stekelloze braambasis doorsneden met een kapmes. Ze deden (leren) lappen rond hun handen. Ze zetten geiten en varkens in. Weer wat bijgeleerd!
Na de bramen wied ik de serre. Er heeft zich allerlei gras gesetteld. De hond ruikt muizen en graaf-wiedt zo mee. Verrassend, hoeveel groen hier nu nog leeft: peterselie, tijm, oregano, kaasjeskruid en een massa postelein, die zichzelf heeft uitgezaaid. We hebben één kant van de serre water gegeven: daar bulkt het nu van de postelein, en de andere kant niet: wat een verschil! De muismeloen is ook nog productief geweest: er liggen allemaal kleine, gave, groene muismeloentjes in het zand. Ik vind muismeloen geen culinair hoogstandje, maar ik begin ze steeds meer te appreciëren, als een soort van minikomkommertje. En als je ze inmaakt, komt die limoensmaak naar boven: intrigerend. Verder vind ik ze mooi en elegant.
De tijm ruikt heerlijk en ik besluit wat mee te nemen naar binnen, voor thee. Daar meng ik tijm met wat brandnetelzaadjes. Ik heb een hele pot zelf gedroogde brandnetelzaadjes in mijn keuken staan, maar soms vergeet ik ze te gebruiken. Lees: Hoe meer koken met wildpluk? Brandnetel is bij uitstek een kruid om te nuttigen als de lente begint door te breken: versterkend en reinigend.
Tijm, tijm thee, en ontbijt
12u-19u: eten, tekst schrijven, weekmenu, kindje halen, koken, spookverhalen
Bij mijn thee eet ik mijn ontbijt. Vandaag is dat: haver, gedroogde abrikoos, kokosrasp, vermalen zonnebloempitten, tahin, geraspte citroenschil, sinaasappel, ingevroren zwarte bes uit de tuin, ahorn, cacaonibs, banaan, en yofu. Ik ontdooi de bessen in wat water op een zacht vuurtje. Dan meng ik dit water met de yofu en de rest van de ingrediënten: zo krijg ik een heerlijke plantaardige drinkyoghurt.
Ik eet een zelfgemaakt gembersnoepje, en daarna schrijf ik deze tekst. Door het tuinieren, buiten, heb ik nieuwe ideeën opgedaan, dat is altijd superleuk!
Nu is het tijd om een weekmenu te maken. Vanavond zullen we hummus-wraps eten met gemarineerde en gebakken sojabrokjes. Voor de rest van de dagen kijk ik een beetje naar wat er nog is, wat voor weer het wordt, welke bezigheden we gepland hebben, en het seizoen. Aha: postelein! En peterselie! En zelfgemaakte zuurkool en kweepeer-pompoen kimchi, want die moeten best op voor het koude seizoen voorbij is. Ik hou van wat kleur op mijn bord, zeker in de winter! De granaatappelpitjes combineren heerlijk met de zuurkool, sla, sausjes en sojabrokjes.
Na het eten is het avondritueel aan de beurt: spelen, verhaaltje lezen, liedjes zingen.
En daarna: deze tekst verder schrijven. Om de avond af te sluiten, lees ik een spookverhaal! Ik vind dat genre perfect bij de winter passen. Vorige maand las ik Winter Spirits, spookverhalen die allemaal rond kerst plaatsvinden. Het beste verhaal vond ik The Salt Miracles.
En deze maand heb ik Eight Ghosts meegenomen uit de bib. Ik ben vooral heel benieuwd naar het spookverhaal van Jeanette Winterson...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten