07u-13u: rustig aan, carnaval, lief kaartje, face yoga, goudsbloemolie, drop, eten
Gisteren was ik ziek (knallende hoofdpijn, keelpijn, moe) dus vandaag wil ik alleen maar dingen doen waar ik blij van word.
Mijn zoontje heeft vandaag 'gekke harendag' op school en we maken drie grappige ministaartjes. Het is leuk om te merken hoe de dagen lichter worden, ook al is het vandaag een grauwe winterdag. Het is grappig om al die gekke kapsels te spotten op de speelplaats. Ik verbaas me altijd over de ongelofelijke creativiteit van de mensen.
Ik heb carnaval altijd een beetje idioot gevonden, tot ik het boek Het begin van alles las. De auteurs stellen in dat boek, dat carnaval in voorbije eeuwen hèt moment was waarop het status quo in vraag werd gesteld. Plots konden gewone mensen koning/in worden, en omgekeerd. Het was een speelse manier van nieuwe samenlevingsvormen uitproberen. Als een heerser te 'dictatorerig' werd, diende de carnavalstijd om dat gedrag aan de kaak te stellen, en om nieuwe bestuursvormen voor te stellen. En aangezien we vandaag in een tijd leven, dat egotrippende gekken overal ter wereld aan de macht zijn, vind ik carnaval nu heel interessant.
Op de terugweg ben ik heel blij met de turbo knop van mijn nieuwe tweedehands elektrische fiets. Ik hou niet van fietsen, en ik vraag me nu al af hoe ik er ooit in geslaagd ben deze steile berg op te peddelen met kind achterop, zonder elektrische ondersteuning! Naar mijn gevoel hebben we deze fiets net op tijd aangeschaft: precies voor de ergste koude en donkerte aantrad. Ik ben heel opgelucht dat ik van de 'eco' modus kan overschakelen naar 'turbo' speed booster nu ik me nog een beetje slapjes voel, en ik zweef zowat de heuvel omhoog.
Ik zie dat er iets in de brievenbus zit. Vreemd, want de post komt hier nooit vroeg? Blijkt dat het een envelop met kaartje van een lieve vriendin is! Zij ontwerpt zelf de prachtigste kaartjes, en de boodschap van dit specifieke kaartje vandaag is zo welkom!
Een jaar vol traagheid, zachtheid & kleine momentjes van geluk. Today is a gift, slow down a little, neem je tijd, you are magical, reading is magic...Oké, ik word niet echt superblij van stofzuigen, maar wel van een vloer die niet kraakt. Nu de vloer weer kruimelvrij is, spreid ik mijn yoga mat uit en doe ik een rustige yogareeks voor de rug.
Onlangs heb ik gezichtsmassage yoga ontdekt! Face yoga, waarbij youtubers je voordoen hoe je je gezicht moet kneden en masseren. Ik ben hier heel blij mee. Niet alleen merk ik, dat ik me actief beter voel na zo'n gezichtsmassage (dat heeft alles te maken met lymfe drainage en ontspanning), maar ook helpt die massage enorm bij seizoens-eczeem. Ik heb daar in de winter last van: ik kan 'voorspellen' aan de hand van het eczeem naast mijn neus en op mijn voorhoofd, of het kouder gaat worden. Tot nu toe hielp niets tegen deze vervelende kwaal.
Afgelopen zomer heb ik voor de eerste keer zelf goudsbloemolie gemaakt, omdat goudsbloem bekend staat voor zijn weldadige werking op de huid. Ik gebruik mijn goudsbloemolie uit eigen tuin nu wanneer ik face yoga doe, en... het werkt!!! Het eczeem is weg! Het effect houdt niet superlang aan: wanneer ik twee à drie dagen geen face yoga met olie doe, keert het eczeem terug. Een reminder aan mezelf om het rustig aan te doen!
Ik zet gemberthee omdat ik me nog steeds verkouden voel. En met een paar dikke truien aan en onder een dekentje doe ik nog iets waar ik blij van word: ik doe research over drop!
Ik ben dol op zelf snoep maken, check hier mijn nieuwste gembersnoepjes recept! Ik wil -- gestaag -- alles over confiserie aan de weet komen. Momenteel ben ik gefascineerd door vegan drop. Hoe maak je dat? Ik leer interessante dingen en krijg meteen ideeën om ermee aan de slag te gaan. Maar niet vandaag.
Ik heb overnight oats in de week gezet en ik eet die nu op met een grote pompelmoes, een appel en een banaan erbij. Laat maar komen, die vitamines!
13-15u: schrijven, hond uitlaten, lente in de lucht, goed nieuws, schrijven
De hond ligt heerlijk te slapen in haar mand dus ik laat haar soezen. Ze is al elf en slaapt beduidend meer dan toen ze jonger was. Ik maak van het hondenslaapje gebruik om rustig te schaven aan enkele tekstprojecten die ik heb staan.
Wanneer ze wakker wordt, gaan we wandelen. Ik voel me nog steeds moe en heb er geen zin in. De winter is op dat kantelpunt gekomen voor mij, dat punt waar ik de kou en de kaalheid echt beu ben. Maar weer of geen weer, de hond moet en zal uit, en dus trek ik mijn regenbroek aan en doe ik een muts op. De lucht is zo deprimerend vandaag, vind ik: grauwgrijzig, een schrale wind, zo weinig kleur, alles verregend en troosteloos, en stil.
Maar: hoe langer we stappen, hoe aangenamer ik het vind worden. De koude lucht klaart mijn hoofd op. De beweging doet mijn spieren deugd. De kwispelstaart van de hond maakt ook mij blij. En wanneer er een ander soort wolk voor de zon schuift, minder dik dan de vorige, klaart het plots een heel aantal tinten op en lijkt het bijna licht. Ik word instant vrolijker. Ik ruik de geuren van het bos (helaas ook die van de opgesloten varkens in de varkensfabriek vlakbij -- zie Het dierenleed in mijn straat-) en het is waar wat ze zeggen: de lente hangt in de lucht. Overal zijn kleine lente tekens. Madeliefjes die bloeien, fris groen van ontluikende venkel, de voorjaarsbloeiers uit de samenaankoop van Velt (ongelofelijke aanrader, zo divers en zo mooi!) die ik twee herfsten geleden geplant heb komen piepen, en de toverhazelaar bloeit in de tuin.
Ik denk aan het goede nieuws dat ik deze middag bij mijn eten gelezen heb. Ik probeer zo weinig als ik kan naar het 'officiële' nieuws te kijken of te luisteren. Ik ben heus geïnteresseerd in het nieuws uit de wereld en ik kijk af en toe een diepgaandere docu of ik lees een analyse. Maar het dagdagelijkse nieuws mijd ik, omdat ik anders depressief word. Er is zoveel lijden, en ze melden zo zelden goed nieuws, en ik voel me dan altijd machteloos en klein. Ik focus me liever op goed nieuws, en op dromen over hoe het wel kan, en daarom heb ik me geabonneerd op een aantal positief nieuws nieuwsbrieven, o.a.:
Deze middag las ik het rapport Nederland Veganland: een wetenschappelijk onderbouwd gedachte-experiment met als uitgangspunt: wat als heel Nederland vegan eet? De gevolgen van zo'n keuze zouden zo veel goeds teweeg brengen: geen veeteelt meer betekent veel meer landbouwgrond over, genoeg om gezonde voeding voor iedereen te verbouwen, zonder dierenleed, zonder pesticiden. En daarna zou er nog plaats over zijn en vrijkomen voor natuurgebieden, woningen, wegen, èn bedrijven -- komt de economie nog eens ten goede ook. Waar wachten we nog op?!
https://nederlandveganland.nl/
Op de terugweg houdt een dame op de fiets die ik nog nooit eerder heb gezien me staande. Of ik een loslopende hond heb gezien? Hij is gisteravond ontsnapt. Ik heb de hond niet gezien maar beloof een oogje in het zeil te houden. Ik leer ook bij dat er een website bestaat voor als je hond 'ontsnapt' of zoek is: https://www.lostdogzzz.be/
Plots wordt deze kleine wandeling een avontuur, want ik kijk nu overal of ik een loslopende hond zie.
Thuisgekomen gaat mijn hond verder slapen en ik typ deze en andere teksten.
15u-22u: koken, Miso-Chocolade Koekjes, regenboog, zuurdesem
Ik haal mijn kindje op van school, en ik kook het eten: vanavond een hartverwarmende, verkoudheid-genezende vullende pinda/zoete aardappel/spinazie soep met rijst, naar een recept uit Planteneters. Gegarandeerd lekker!
Ik krijg ineens wat meer energie, en ik besluit Miso Chocolade Koekjes te maken. De vorige batch is sinds gisteren op, het was ZO lekker dat ik nog een schaal wil maken. Ik heb een twist aan het recept gegeven die heel goed werkt: de helft gemalen amandelen ipv bloem, olijfolie als vetstof, en 1/3e kokossuiker, geeft een heerlijke karamelsmaak. Deze koekjes zijn echt te lekker: chewy, zout-zoetig, chocolade-kick!
Terwijl ik het beslag aan het maken ben, merk ik plots een rare lichtinval op. Ik ga kijken: een schitterende zonsondergang met gelijktijdige motregen zorgt voor een regenboog!
Als laatste dagtaak voed ik de zuurdesem met nieuwe speltbloem, want morgen ga ik brood bakken. Hmm, hoe zouden de Miso-Chocoladekoekjes smaken als ik een deel van de bloem vervang door... zuurdesem???
Al met al een heerlijke dag.
Deze tekst bevat affiliate links: klik je daarop en besluit je een aankoop te doen, dan verdien ik een kleine commissie zonder dat het jou meer kost: zo help je me om te blijven bloggen, bedankt alvast!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten