zondag 25 juni 2017

Vegan recept: Thaise Groene Curry


In deze tijden van aanhoudende droogte slaat de pers je rond de oren met tips om water te besparen. De tips die ik het beste vind, staan er nooit bij: 1) neem een composttoilet (als je de ruimte EN een bron van onbehandeld houthaksel hebt) en 2) eet (vaker) plantaardig!
Plantaardig, puur en lekker eten hoeft niet moeilijk te zijn. Dat bewijst onderstaand recept!
We hadden een massa basilicumblaadjes in de serre. We hadden geen potjes currypasta in huis. Ik probeerde een wat "huisgemaaktere" variant van de Thaise Curry uit - die bleek snel klaar en overheerlijk te zijn!



Vegan Recept: Thaise Groene Curry
Nodig: 
-handvol groene peultjes
-1 ui, in grote stukken gesneden
-1 broccoli, in bloemetjes gesneden
-grop spinazie, gewassen en in stukken gesneden
-handvol snijbiet, in stukken gescheurd
-shisobladeren, in stukken gesneden (optioneel)
-verse basilicum bladeren: minstens een handvol, mag meer zijn
-dikke centimeter gember, geraspt
-3 tenen look in stukjes
-3 groene chili'tjes in stukjes gesneden
-korianderbolletjes naar smaak
-komijnzaadjes naar smaak
-1 pakje coconut cream (of een blik kokosmelk)
-1 el kokosolie
-2 laurierbladeren
-snuf zout
-1,5 el ongeveer sojasaus
-scheut rijstazijn (je kan ook appelazijn nemen of witte wijn)
-scheutje esdoornsiroop
-dikke eetlepel pindakaas
-zwarte peper
-water
-wok
-voor erbij: rijst
Hoe maak je het?
1. Verwarm kokosolie in een wok op hoog vuur.
2. Doe de koriander en de komijnzaadjes in de olie en wacht tot ze beginnen springen.
3.Doe broccoli, ui, peultjes, gember, chili, look in de wok en roerbak tot glazig.
4. Voeg kokosroom toe en water, en laurierblaadjes.
5. Laat sudderen.
6. Voeg spinazie, snijbiet, shiso, rijstazijn, sojasaus, agavesiroop en pindakaas toe en roer goed door mekaar.
7. Laat verder sudderen tot de spinazie geslonken en gaar is.
8. Voeg basilicum toe, roer, en kruid af met zwarte peper.
9. Serveer met rijst.
10. Smakelijk!!!

zondag 18 juni 2017

Foto Overzicht #9

Met dit weer moet je gewoon reggae draaien! Daarom een link naar het geweldige Mr. President van de Heptones - kan nog steeds gerust dienen als boodschap aan de huidige "wereldleider" in Wasgington...

Heerlijk, we hebben een bloemenwei! Eén van de prachtigste natuurlijke combinaties, dat moet toch wel kamille en klaproos zijn!





Een hond die bij ons logeerde had veel plezier in een nabije vijver! Net een schilderij, deze foto.

 Prachtige paarse geraniums...


 De smeerwortelplanten zijn één en al leven, ze zitten vol hommeltjes van allerlei soorten kleuren en maten!
 De prachtige mariadistel...


 Vingerhoedskruid bij de japanse wijnbes...
 De moestuin is gewied en ingezaaid, de zonnebloemen en de venkel hebben zich uitgezaaid en ik kan het niet over mijn hart krijgen om die uit te trekken of zelfs maar over te planten - ik vind ze zo mooi!


 De wilde (blekere) roos heeft zich gezellig naast de gecultiveerde roos gezet.


Nogmaals die prachtige combinatie kamille met (hier paarse) klaproos...
 We hebben ondertussen ook weer bijen: we kregen een zwerm, yaay! Het werd een hachelijke onderneming om de geschepte zwerm in onze topbarhive te krijgen... In het linkse deel was namelijk een wespenkoningin aan haar nest begonnen, ... En in het rechtse deel was een hoornaarkoningin hetzelfde aan het doen! Je begrijpt dat ik geenfoto's van het geheel heb :) het is ergg spannend om een korf met geschepte zwerm bijen vast te houden, met links een kwaaie wespenkoningin en rechts een woedende hoornaarkoningin. Uiteindelij hebben we de hoornaar kunnen vangen, en hield de wesp het voor bekeken. Ter illustratie wel een foto van een hoornaarkoningin op mijn handschoen, vorige winter...


zondag 11 juni 2017

Foto Overzicht #8: tuinvis, kevers, Indisch eten



Ik maakte met een spiraalsnijder nestjes van aardappel en bataat volgens een supercool idee van Green Kitchen Stories. Omdat ik de oven had aanstaan gooide ik er gelijk wat paddenstoelen, paprika en broccoli naast. Postelein uit de tuin, en geroosterde cashewnoten met een bramenazijn/tahin/mosterd/olijfolie sausje - een mens kan slechter eten!

 Kroketjes van geweekte linzen met chili'tjes en gember, gebakken in de oven: mmm!




 Mijn Tuinvis zwemt ook al weer lustig rond... Als je meer info over deze geweldige tuinkunst wil, stuur een mailtje!


 Joepie, een koninginnepage in mijn tuin!!

In het midden op de foto - goed gecamoufleerd - wat ben ik blij met deze prachtige vlinder!!!

Superlekkere courgette-dahl naar een recept van de hare krisna's - in hun kookboek "Een hogere smaak" staan een paar van mijn favo Indische recepten...




Kikkererwten"omelet" met aardappeltjes, sla uit de tuin en selder-tomatensausje...




Elk jaar kom ik wel een paar insecten tegen in mijn tuin die ik in mijn leven nog nooit eerder gezien heb. Vandaag deze prachtige rood-zwart gestreepte kevers op het fluitekruid - weet iemand wat het is?



Nog meer overheerlijke Indische schotels... In McLeod Ganj in India ging ik bij een klein restaurantje waar ze de godganse dag door de White Album van de Beatles draaiden steevast hun butter paneer massala eten - de beste paneer massala in heel India hadden ze daar! Toen ik bij Vegan Richa een recept voor tofu paneer massala zag passeren, wilde ik proberen of ik het ook sojavrij kon namaken door met hempfu te werken. Het resultaat was echt njaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaam!

zondag 4 juni 2017

Zelf (Glutenvrije Suikervrije Vegan) Drop maken!

Zelf (Glutenvrije Suikervrije Vegan) Drop maken!

Mmm... drop! Ik herinner mij van die zwarte ronde rekken in wielvorm, en van die kleurige staafjes met zoete dropvulling uit mijn jeugd: superlekker! Ook op kalissestokjes kauwen (zoethoutstukjes) heb ik vaak gedaan.
Zoethout kan helpen als je een lage bloeddruk hebt, en verder smaakt het gewoon heerlijk!
Sinds ik een endometriose dieet volg, eet ik geen gluten of suiker meer. Tevoren kocht ik af en toe de heerlijke dropstaafjes van Panda (die zijn vegan), maar helaas bevatten die dingen tarwebloem.
Vroeger probeerde ik al een keer om zelf drop te maken met behulp van melassestroop, bloem en suiker. Mits je niet geeft om plakkerige handen, werkt dit en kan je zelf tamelijk makkelijke en snel klassieke drop maken. 
Maar deze keer onderzocht ik of je zelf ook glutenvrije, suikervrije en vegan drop thuis kan bij mekaar brouwen.
Op het internet vond ik een rauw droprecept op basis van dadels, quinoavlokken en maïsbloem. Meghantelpner vertrekt dan op haar blog weer van dadels, gedroogd fruit en sap, om met een garneerspuit dropveters te draaien.
Het recept van ecobabysteps leek me het lekkerste, maar ik heb het licht aangepast.
Mocht ik het een volgende keer maken, zou ik slechts de helft aan "dropthee" gebruiken en minder glutenvrije bloem. Verder is het een leuke snack om een keer te maken... En ja, het ziet er dus heel onsmakelijk uit op de foto, maar het is eigenlijk best lekker!




Vegan Recept: Drop
Nodig
-1/4e cup venkelzaad, geblend (ik gebruikte nog een deel gezoete venkelzaadjes "saunf" uit een vorig blogexperimentje)
-1 el zoethoutpoeder (verkrijgbaar bij de apotheek, of steek zelf wat kalissestokjes in een keukenmachine)
-1 c water (een volgende keer zou ik dus 1/2e cup gebruiken)
-1 c melassestroop
-1/4e c kokosolie
-4 1/2e c glutenvrije bloem (mengeling van maismeel en rijstmeel), plus 1el xantaangom (ik vermoed dat je minder nodig hebt als je minder vloeistof gebruikt)
Hoe maak je het?
1. Zet een thee van het venkelzaad en het kopje water, en laat minstens twintig minuten trekken.
3. Meng de melasse met de olie in een pot.
4. Voeg de (gezeefde) thee er aan toe.
5. Voeg het zoethoutpoeder toe.
6. Verhit tot het zacht begint te koken.  Blijf roeren.
7. Zet de pot van het vuur af.
8. Voeg snel, maar beetje bij beetje, de bloem toe en roer.
9. Blijf roeren en toevoegen tot je de massa kan kneden zonder dat het plakt - LET OP: verbrand je niet.
10. Rol tot veters, of wielen of knip in stukjes.
11. Laat drogen.
12. Smakelijk!

Lusten jullie drop en hebben jullie het wel eens zelf proberen maken?

zondag 21 mei 2017

Foto Overzicht#7: vakantietje in Nederland, zoete kikkererwten, ...

 We logeerden in Nederland in een mooie studio met prachtig uitzicht.
 Onderweg kwamen we dit grappige verbodsbord tegen.

 Een leuk gevlochten wilgenomheining, en rondom het huis was, heel gek, een serre gebouwd, waarin een boom groeide!

 Eerste voorjaarsslaatje uit de tuin: veldsla, paardenbloem, netel, kleine veldkers, doorlevende spinazie, wilde look, welsh onion, en duizendblad.




 Ik probeerde twee receptjes voor een gezonde zoete snack uit: kikkererwten met cacaopoeder, en kikkererwten met ahornsiroop en vanille. Die laatsten smaakten, eens gebakken, naar van die boterbabbelaars, I kid you not.
Eenvoudig maar superlekker: quinoa, gekookte rode bietjes met mosterddressing, snijboontjes uit de diepvries, en een aardappel/ui/bloemkool slaatje

Ik maakte de glutenvrije carobe koekjes van de unconventional baker. Ik had er al heel wat op voor ik de foto nam! Heeeeerlijk om nog eens koekjes te kunnen maken en eten!
Ik maakte pindakaas/haver/pompoen/gistvlok balletjes voor onze hond! Ik vries deze in, zodat ik haar af en toe een lekker ijsje kan aanbieden.
Gelukkig deed de hond de afwas!
Ik maakte ook glutenvrije zoete aardappel gnocci! Niet moeilijk en heel erg lekker, een echt comfort food!

Voojaars Brandnetel Soep!



zondag 14 mei 2017

Paprika: een doorlevende groente?

Elk jaar proberen wij paprika zelf te zaaien — met zeer wisselend succes.
We hebben weinig ramen aan de zuidkant, binnen, en paprika heeft echt veel warmte en licht nodig om te kunnen ontkiemen. Onze tuin ligt bovendien aan een beek, waardoor het hier telkens een paar graden frisser is.
Zielig klein paprikaplantje, binnen gezaaid: te weinig warmte en te weinig licht...
 
Is het dan eindelijk gelukt en beginnen de paprika-plantjes te groeien, dan is het in feite al te laat: het groeiseizoen is te kort en te koud om vruchten aan te maken.
Daarom probeerde ik vorig jaar of ik de paprika's binnen kon laten overwinteren, zodoende een enorme voorsprong te hebben.

Het lijkt gelukt: ik testte het uit met twee planten. De ene snoeide ik fors, de andere amper. Ik zette beide op een lichte plek in de warme living.
Op dit moment (midden mei) heeft de fors gesnoeide paprika al twee bloempjes!
De amper gesnoeide plant heeft last van omkrullend blad door bladluis, maar ook deze plant heeft al nieuw blad aangemaakt en bloemknopjes.
Gesnoeide paprikaplant van vorig jaar, binnen overwinterd.

Bloempje!
Amper gesnoeide paprikaplant die binnen overwinterd heeft: je ziet dat hij nieuw blad heeft gemaakt.


Bovendien hebben we ook onze kamerpepertjes (chiliplant) met succes binnen laten overwinteren. Het zijn mooie, bladrijke planten. Prachtig zowel met eerst de groene en later de rode pepertjes.
Het lijkt er dus op alsof paprika, mits de juiste omstandigheden, een doorlevende plant is!
Hebben jullie hier ervaring mee?

zondag 7 mei 2017

Moestuin Plant Portret: Look Kers

Jaren geleden al kreeg ik van de vriendelijke mensen van het Voedselbos zaadjes van de lookkers toen ik bij hen een keer vrijwilligerswerk ging doen.
Ik zaaide het plantje thuis nabij de vijver en vergat het vervolgens volledig.
Telkens wanneer ik aan de vijver was, rook ik echter look. Ik vroeg me af: zou dat die eetbare, naar look smakende plant zijn die ik eens gekregen heb? Maar ik wist niet meer hoe die plant heette, noch hoe hij er uit zag, en ik durfde niet experimenteren. Er bestaan weliswaar nog meer wilde planten die naar look smaken en die eetbaar zijn (zoals look-zonder-look en daslook), maar ik durfde toch niet zo maar proeven...
Tot mijn tante me een link opstuurde met info over de eetbare lookkers!
Ik herkende op de foto onmiddellijk de plant die bij mij aan de vijver staat en die elk jaar terugkomt.
Een mooie, grote plant met witte bloemen, en donkerkleurige bladeren die mooi afsteken in de herfst.
Hoera, deze plant blijkt eetbaar te zijn! Het is zelfs een van de weinige kruiden die ook in de winter groen blijven!





Voordelen van Lookkers:
-doorlevende eetbare plant
-smaakt naar look (duh!) en ook naar mosterd en waterkers — enkel in de zomer kan het zijn dat het blad een beetje te bitter smaakt.
-mooi in winter, herfst, lente en zomer (verkleurt in de herfst, blijft groen in de winter).
-zorgt voor vroeg eetbaar groen in het voorjaar: dan kan je de frisse bladeren oogsten
-verdraagt enige schaduw
-na juni (na de bloei) verliest de plant haar bladeren, maar als je haar dan terugsnoeit krijg je opnieuw een oogst aan lekkere saladeblaadjes!
-bloempjes zijn eveneens eetbaar en mooi!
-zaait zichzelf ook uit en is bijgevolg bruikbaar als (hoge) bodembedekker


Ik at stevige boerenkost: witte bonen, patatten, ajuinsaus, geblancheerde doorgeschoten koolbloemknopjes, en een slaatje met lookkers:



zondag 30 april 2017

Over niks en alles doen

Onlangs zei iemand (een vage kennis) tegen mij, toen ik een verhaal vertelde waarin onze auto betrokken was:
"Wat???!! Hebben jullie een auto??!! Ik dacht dat jullie donkergroen waren!"

Euh... Wat moest ik daar nu op antwoorden... Ik stond met mijn mond vol tanden.
Ik heb hier eerder over mobiel zijn zonder auto op het platteland geschreven, over autodelen, en over elektrisch fietsen.
Ik vond niet de woorden om op korte tijd ons hele gevoel over auto gebruik uit te leggen, en dus zei ik maar niets. Enfin, ik lachte eens en zei dat wij inderdaad ons best doen om eco te leven.

De persoon keek nogal triomfantelijk.

Achteraf bedacht ik me, dat dit weer zo'n typisch geval van "alles en niks" was.

Ken je die quote, Don't do nothing because you can't do everything?

Die vind ik echt spijker op de kop.

Als we echt tot het bot duurzaam en eco zouden willen leven, dan plegen we maar beter allemaal collectief zelfmoord. Want dat is echt de allerenigste manier om er honderd procent zeker van te zijn dat je niets vervuilt. Er bestaan zelfs bewegingen met aanhangers van die theorie: de Voluntary Human Extinction Movement en the Church of Euthanasia.
Je zou er depri van worden.

En dat is niet de bedoeling! We kunnen allemaal ons best doen, en dan komen we al veel verder!

Over niks en alles doen

Ik krijg soms het gevoel dat mensen, als ze geconfronteerd worden met initiatieven die je kan nemen om je leven duurzamer te maken, in het defensieve springen (omdat ze niet willen veranderen, omdat veranderen moeite kost, omdat ze het moeilijk vinden om toe te geven dat ze een groot deel van hun leven 'niet al te zeer hun best hebben gedaan' – let wel: ik beschuldig hier niemand, ik bespreek enkel de reacties die ik soms krijg – en omdat ze zichzelf willen verantwoorden daarvoor): het komt op me voor alsof die mensen (uit schuldgevoel? uit kwaadheid?) je dan maar gaan confronteren met wat jij allemaal doet dat niet duurzaam is. Wow, wat een veel te lange zin.

Tobias Leenaerts schreef hier een heel goede post over.

In het kort komt het er op neer dat mensen totale perfectie misbruiken als excuus om zelf niet te moeten veranderen.

Al enkele keren zulke opmerkingen meegemaakt... Enkele voorbeelden van 'klassiekers':

-Ah zo, je eet vegan? Mag ik je schoenen eens zien? Zijn die niet van leer dan?  Want anders ben je nogal hypocriet bezig, nee?

-Die milieu activist zet zich enorm in voor de aarde. Maar ze vliegt wel heel de wereld rond om speeches te geven - dat is toch ook niet duurzaam? 

Enzovoort.

Maar... die vliegers gaan niet op. Ik probeer het uit te leggen.

Zelf neem ik een aantal initiatieven in mijn leven om de wereld niet minder te vervuilen dan "nodig".

De allerbelangrijkste maatregel daarvan en degene met het meeste impact is dat ik vegan eet.

Andere maatregelen die ik neem zijn: niet (te) vaak nieuwe dingen kopen (wel tweedehands, wel eco en fair), niet met het vliegtuig reizen (maar dat heb ik vroeger wel veel gedaan), regenwater gebruiken voor de was en de kuis, een compost toilet gebruiken in plaats van drinkbaar water door te spoelen, voedselkilometers beperken door vaak lokaal (uit eigen tuin, of van een lokale boer) te eten, ... enzovoort, maar: ik ben GEEN heilige, en dat wil ik ook allerminst zijn. Ik wil een leuk leven hebben, net als iedereen.

Persoonlijk voel ik me immens veel beter nadat ik voor mezelf (en dus niet voor anderen) besliste dat ik geen dierlijke producten wil eten, dat ik mijn kleren nooit meer ga kopen bij een winkel waarvan ik niet zeker weet of die geen mensonwaardige toestanden steunt (zie: de veganist in de kledingwinkel). Ik voel me gelukkig en blij met die keuzes.

En ik verplicht NIEMAND om me in die keuzes te volgen.

Maar laat het duidelijk zijn dat ik niet perfect ben, en dat ook niet wens te zijn. Ja, wij hebben een auto. Dat was een keuze waar we lang over nagedacht hebben. Wij proberen zuinig om te gaan met ons vervoermiddel. En soms lukt dat niet - we zijn ook maar mensen.

En ja hoor, er zijn nog tal van voorbeelden die ik kan aanhalen uit ons leven die niet of minder
duurzaam zijn. Ik koop af en toe wel eens een avocado, ik eet rijst, als ik het koud heb zet ik de
verwarming hoger, ik koop nog steeds chocolade die wel fairtrade is, maar hoe fair precies - dat weet ik niet.

Ik ben niet perfect en dat hoeft niet.

Niemand hoeft perfect te zijn.

Misschien eet jij wel eieren, maar heb je geen auto. Of misschien heb je geen eigen tuin, maar kies je wel voor de voedselteams in plaats van voor een grote supermarktketen. Of misschien vlieg je wel naar Thailand in de vakantie, maar eet je vegan.

Als iedereen voor zichzelf nagaat: dit kan ik aanpassen in mijn leven zonder dat ik er ongelukkig van word, dit kan ik doen, op deze wijze kan ik helpen, en daar word ik blij van, dan is dat fantastisch!

Doe niet niets omdat je niet alles kan. Doe IETS!

NU!

Oeps. Verplicht ik je alsnog :)

zondag 23 april 2017

Lente Recept: Brandnetel-Kervel Soep

Dit vegan lente recept is heel makkelijk om te maken, heel gezond, en best lekker! Brandnetel is nu op zijn best - profiteer ervan! Wist je dat netels, in gedroogde vorm, meer eiwit bevatten dan biefstuk? Als het personage van De Wand dat toch eens geweten had...

Meer netelrecepten?
-Oosterse couscous met Brandnetel
-Gepekelde Netels (tafelzuur)
-Deze zoete boerenkoolchips kan je ook met brandnetel maken, ook in een hartige versie!

Twee kommen vol kervel en brandnetel...

Vegan Recept: Brandnetel Kervel Soep
Nodig:
-3 medium aardappeloen, geschild en in blokjes gesneden
-1 prei, zowel groen als wit gedeelte, in ringen gesneden.
-3 uien, geschild en in blokjes gesneden
-1 el maïsbloem
-1 el Kokosolie
-zout naar smaak
-water
-diverse kruiden naar smaak: ik gebruikte kurkuma, zwarte peper, provencaalse kruiden, laurier, ...
-1 kom versgeplukte (ik knip ze met schaar om me niet te prikken) neteltopjes
-1/5 kom verd kervelblad
-mixer
-optionele garnituur: uigroen in ringetjes gesneden
Hoe maak je het?
1. Snij prei, ui en aardappel.
2. Smelt kokosolie in een soepketel.
3. Bak ui, aardappel en prei kort, roer af en toe, tot alles een beetje gemengd en glazig is.
4. Voeg de maiïsbloem en het zout toe en roerbak.
5. De bloem moet ietwat doorbakken zijn.
6. Blus telkens met een beetje water, roer, tot je merkt dat het mengsel weer dikker wordt, en voeg dan nieuw water toe.
7. Blijf water toevoegen tot de groenten onderstaan.
8. Breng aan de kook.
9. Kook een kwartiertje.
10. Voeg de gewassen brandnetels toe.
11. Kook 5 minuten.
12. Hak ondertussen de kervel fijn.
13. Mix de soep fijn.
14. Voeg de kervel toe.
15. Laat nog een drietal minuutjes zachtjes koken.
16. Serveer eventueel met bieslook of welsh onion. Wij aten deze soep met quinoa.
17. Smakelijk!



zondag 16 april 2017

De Prachtige Paardenbloem...

Ja, ik weet het: deze blogtitel klinkt als een Suske en Wiske album!

Vandaag wil ik graag vertellen over de schoonheid van de lente en de lelijkheid van pesticiden.

Wat mij betreft symboliseert de prachtige paardenbloem de lente door haar fleurige fel gele kleur.
Overal kan je haar nu zien bloeien: velden vol geel, overal zoemende insecten.  


Ik vind de paardenbloem in al haar stadia mooi: de donkergroene, getande bladeren, die haar haar Franse en Engelse naam Dandelion (dent de lion) verlenen, het intense geel van de bloemen als ze bloeit, en de prachtige uitgebloeide pluizenbollen. Heb jij ook als kind zo'n bol vastgepakt en proberen uitblazen tot er geen enkel parachutezaadje meer over was, zodat je een wens mocht doen?


Dan heb ik het nog niet over het nut van deze plant gehad! Allereerst vormt ze een bijzonder belangrijke waardplant voor de eerste solitaire bijen, voor hommels en honingbijen die nu beginnen vliegen, voor vlinders en tal van andere insecten.
De bladeren worden in sommige delen van Frankrijk nog als molsla (gebleekt) gekweekt. Groen smaken ze bitter, maar je weet wat bitter in je mond met je hart doet: 't is gezond! Je kan het paardenbloemgroen dan ook wokken of fermenteren om het bitterste er af te krijgen. De paardenbloem werkt vochtafdrijvend (zo sterk, zelfs, dat ze in het Frans de bijnaam "pis-en-lit" draagt), en biedt verder allerlei mineralen en vitaminen.
De prachtige bloemen staan vrolijk in een slaatje. De bloemknopjes, daar kan je heerlijke kappertjes van maken. Ik probeerde deze godendrank uit: venkel, paardenbloem en gember plus zelfgemaakte kombucha - een zegen voor de spijsvertering.

Wilde oogst naast de irissen: paardenbloemen -en knopjes voor thee, kappertjes en kombucha!

De bloemen en ook de wortels (in de herfst zijn ze klaar) van de paardenbloem kan je drogen voor thee: nog iets om bij te zetten op mijn thee menu kaart! Ook kan je ze, in stukjes gesneden, wokken.

In de lente, wanneer al die machtig mooie kruiden en bloemen en bloesems opduiken, worden wij hier op het platteland helaas ook weer geconfronteerd met dat andere, meer sinistere, ook jaarlijks terugkerende fenomeen: de boeren rijden voor het eerst hun velden weer op met machines die pesticiden spuiten.

Voor ik "op den buiten" kwam wonen had ik die geur van pesticiden nog nooit geroken. Het is een chemische stank die wel lijkt uit te schreeuwen dat je maar beter niet te dicht komt. Heel anders dan het delicate aroma van de paardenbloem is de pesticidenwalm een aanslag op je zenuwen. Ik vlucht altijd naar binnen wanneer ik de sproeiwagen zie komen, en ik sluit de ramen.

Enkele dagen nadat de sproeiers hun werk hebben gedaan, kan je het resultaat reeds zien: het landschap en alle planten die er op groeiden, verkleuren in een lelijk, onnatuurlijk aandoend ros.

 Hier zie je duidelijk waar er gesproeid is, en waar niet...

Het kleurverschil doet griezelig onnatuurlijk aan, vind ik.  
 De tractorsporen staan in de grond gestempeld: deze aarde is helemaal verdicht.
 Ook hier kan je heel goed zien waar er gesproeid is en waar niet.

Van de traditionele boeren die nooit anders gekend hebben, begrijp ik het nog: dat spuiten. Onkruid kan enorm snel een plot land overwoekeren. Er bestaan alternatieven, de bio landbouw is in opkomst. Permacultuur, mengculturen, mulchen - het kan allemaal een uitkomst bieden, maar ik snap dat die overgang maken voor de traditionele boeren niet makkelijk is.

Gewone bewoners, die met zo'n gifbus op hun rug, handschoenen aan en een mondmasker voor hun gezicht hun oprit aan het sproeien zijn: daar heb ik het wat moeilijker mee.

Ik heb dat nooit gesnapt: is zo'n groen gazon vol felgele paardenbloemen, witroze madeliefjes, donkerpaarse hondsdraf en zachtpaarse dovenetel nu niet veel en veel mooier dan de rossige, neergeknakte grassprieten die na de sproeibeurt achterblijven???

Zou je niet liever een gazon vol leven hebben, waar insecten vrolijk zoemend neerstrijken op de pracht van de lente, dan een doods, egaal en bovendien roestbruin verkleurde grasmat?

Laten we ook niet vergeten dat al die snelle pesticidenmiddeltjes niet alleen uiterst schadelijk zijn voor de prachtige paardenbloem, maar ook voor onze eigen gezondheid - kanker.

Ik hoorde ooit het verhaal van een man die kanker had gekregen na zijn pensioen. Zijn bloedwaarden waren heel slecht. Het zag er niet goed uit.
De man had sinds jaar en dag zijn tuin en oprit met pesticiden onkruidvrij gehouden. Maar zijn ouders hadden hem wel verteld over de bloedzuiverende eigenschappen van de brandnetel.
En toen zijn eigen bloedwaarden dus op hun slechtst waren, trok hij er op uit in de natuur - in die stroken naast de bespoten monocultuur velden waar hij nog netels kon vinden.
Hij zette er thee van. Misschien was het te laat, want uiteindelijk bezweek hij alsnog aan kanker.
Dit verhaal kwam op mij bijzonder cynisch over. Wat een sinistere cirkel: eerst spuit je de netels
dood. Dan word je ziek, wie weet ook mee door het gif dat je tegen dat onkruid gebruikte. In je wanhoop herinner je je de kruidenkennis van je ouders. Ga je net datgene zoeken wat in jouw ordelijke tuin niet meer groeit. Te laat...

Een buurvrouw van ons is zich heel erg bewust van het gevaar van het gif dat ze gebruikt om haar voortuin netjes mee te houden.
Maar, zegt ze: ik heb last van mijn rug en benen. Dat gif is gemakkelijk. Een andere oplossing is er niet.

Het is misschien moeilijk om nog te veranderen, maar oplossingen? Die zijn er zeker! Neem bv een kijkje op de Velt website...

In de hoop dat onze bermen en voortuinen, onze weides en velden volgende lente vrolijk geel mogen kleuren! 
 Mooi? Liefelijk? Of iets dat uitgeroeid moet worden - wat vind jij?